| اهمیت انتخاب نماینده اصلح |
| شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۱۴:۰۵ |
نمایندگان هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی که اکثریت قاطع آنان به مدد عنوان «ولایتمداری» و «اصولگرایی» از مردم رأیاعتماد گرفته و بر کرسیهای سبز رنگ بهارستان تکیه زده بودند، فعالیت خود را با پیام صریح رهبر معظم انقلاب آغاز کردند که در بخش مهمی از آن آمده بود: «نماینده ملت از جنس ملت است. شما نه از قصرهای رفیع و خاندانهای اشرافی، که از متن مردم، از مدرسه، حوزه و دانشگاه و از میدانهای کار به مجلس گسیل شدهاید. این رابطه و این منش را پاس بدارید و برای خود نگاه دارید. خوی اشرافی و گرایش به اسراف و طعمه انگاشتن این مسئولیت، بلای بزرگی است که گاه مردمِ سابقا نجیب و پارسا هم ممکن است نتوانند خود را از آن برحذر بدارند. همه باید بهشدت مراقب خویش باشیم و دوره مسئولیت خود را، حسنهای ماندگار و نه سیئهای دامنگیر، بسازیم.»١
این توصیه اخلاقی معنادار، خیلی زود تحت الشعاع شیوه جنجالی مجلس تقریبا یک دست هشتم قرار گرفت و سر و صدای تصمیمهای غیرمنتظره اهالی بهارستان، بسیار زودتر از آنچه تصور میشد، بلند شد. گویا بوی خوش بستههای دهها میلیونیِ – البته قانونی - خیلی زود مشام آنان را گرفته است.
در شرایطی که تقریبا چهار ماه از آغاز رسمی مجلس شورای اسلامی گذشته بود، «حسن کامران»، نماینده مردم اصفهان، موضوعی دهها میلیارد تومانی را افشا کرد که هرگز به مذاق اکثریت مجلس خوش نیامد، چنانچه نمایندگان معترض چماق سرزنش و انتقادشان را تا چندین روز، مدام بر سر کامران فرود آوردند. حسن کامران روز ۱۵ شهریور ماه ۱۳۸۷ در گفتوگو با خبرگزاری «فارس»، با بیان اینکه مجلس ۱۰۰ میلیون تومان پول به نمایندگان داده است، گفت: «۸۰ میلیون از این مقدار بابت اجاره مسکن است و ۲۰ میلیون تومان هم برای خرید ماشین است.» البته به گفته او «۵۰ میلیون تومان از این مقدار بلاعوض بوده و ۳۰میلیون تومان آن نیز بهصورت وام قرضالحسنه میباشد.»2
فردای آن روز موجی از انتقاد و اعتراض عليهکامران حتی از تریبون علنی مجلس به راه افتاد که چرا این موضوع را رسانهای کرده است؟ حتی «علی لاریجانی»، رییس مجلس نیز از اعطای ۱۰۰ میلیون به نمایندگان دفاع کرد و ضمن اجازه ندادن به کامران برای بیان سخنانش، افشاگری او را نادرست توصیف و نسبت به آن اظهار تأسف کرد.
هرچند اعضای هیأترییسه، بخش دوم سخنان آقای کامران را تکذیب و عنوان کردند که این مبلغ بهصورت وام پرداخت شده است، اما انتقاد اصلی به مجلس همچنان پابرجا ماند.
«احمد ناطق نوری»، کارپرداز مالی وقت مجلس، همان زمان در مصاحبه با «شهروند امروز» در اینباره گفت: «مبلغ وام مسکن طی چهار سال فعالیت نمایندگان، ماهیانه معادل یک میلیون تومان از حقوق نمایندگان کسر میشود.» او حقوق نمایندگان را بین ۸۰۰هزار تا یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان اعلام کرد. منتقدان پرداخت وام ۱۰۰ میلیونی به نمایندگان، همچون خود حسن کامران معتقد بودند «مردمی که با رأیشان نمایندگان را به مجلس فرستادند، از گرفتن یک میلیون تومان وام عاجز هستند»٣ و «اگر ساختمانهای مجلس برای اسکان نمایندگان کافی نیست، مجلس میتواند جایی را خودش اجاره کند، نه اینکه به نمایندگان پول بدهد.»٤
قرار بود وام ۱۰۰ میلیونی را نمایندگان غیرتهرانی که محل سکونتشان در پایتخت نیست دریافت کنند، اما برخی از مجلسنشینان تهرانی هم خود را از این موهبت قابلتوجه محروم نکردند.
هیأترییسه مجلس در حالی ۱۰۰ میلیون تومان را به حساب بسیاری از نمایندگان واریز کرد که اهالی ساختمان بهارستان به رسم سابق «تعاونی مسکن» نیز تشکیل داده و در تلاش بودند تا از این راه صاحب منزلی جدید و یا دست کم وامی دندانگیر شوند!
سال دوم
اولین سال عمر مجلس هشتم با فراز و فرودهای کم اهمیتتر دیگری سپری شد تا نگاه ناظران سیاسی به عملکرد اهالی بهارستان در سال دوم جلب شود. سالی که عنوان صرفهجویی و «اصلاح الگوی مصرف» به خود گرفته بود. نمایندگان مجلس در خرداد سال ۸۷ از رهبر معظم انقلاب پندهای انقلابی و اخلاقی مهمی شنیدند که حجت را برای دوری از هرگونه تقلای مالی و اقتصادی شخصی در مجلس بر آنان تمام کرد: «انسان گاهی اوقات وارد یک میدانی میشود، پاک وارد میشود، لیکن ممکن است خدای نکرده پاک از آنجا بیرون نیاید. انگیزههای مادی جذاباند، خطرناکاند. پول چیز خطرناکی است عزیزان من! ببینید امام سجاد (علیهالسلام) در آن دعای مرزدارانِ صحیفه سجادیه که به مرزداران و سربازان و مجاهدان جبهه دعا میکند، از جمله دعاهایش این است که پروردگارا! یاد مال فتون را از دل اینها ببر. این تعبیر «فتون»؛ فتنهانگیز، فقط در مورد مال در این دعا بهکار رفته؛ «المال الفتون». مال، فتنهانگیز است. فتنه همیشه به معنای فتنه در عرصه اجتماع نیست؛ بدتر از او، فتنه در عرصه دل انسان است. اگر راه دل بستن به پول و به زندگی و به تشریفات و بهجاه و جلال و اینها را بر روی دل باز کردید، دیگر واقعا حد یقف ندارد.»٥
رهبر انقلاب درست همین توصیه را خرداد ۸۹ نیز به خوشنشینان ساختمان مثلثی بهارستان کردند تا اهمیت موضوع را بار دیگر یادآور شوند: «نماینده - مثل همه ماها - در معرض این جورلغزشها و آسیبها قرار دارد. مال، فتنهانگیز است. این، حرف من نیست؛ حرف امام سجاد (علیهالسلام) است.»٦
از جمله تصمیمهایی که بار دیگر بخشی از نمایندگان مجلس را متهم به داشتن نگاه اشرافی کرد، تغییر دکوراسیونها در مجلس بود. هنوز از عمر ساختمان جدید مجلس شورای اسلامی پنج سال نگذشته بود که رییس کمیسیون اجتماعی مجلس تصمیم به تغییر هزینهبر دکوراسیون کمیسیون متبوعش، آن هم در سال اصلاح الگوی مصرف گرفت. البته او در پاسخ به رسانهای شدن خبر این تغییر و تحول و آغاز انتقادها گفت: «جواب ابلهان، خاموشی است.» به گفته وی «این صندلیها با پول اعضای کمیسیون خریداری شده و به کسی ربطی ندارد و نمایندگان میتوانند آنها را بعد از دوره نمایندگی به خانه ببرند!»٧ حال آنکه برخی از اعضای کمیسیون اجتماعی، خرید صندلیهای گرانقیمت مجلس را با پول نمایندهها رد و به سخنان آقای «جعفرزاده» اعتراض کردند.
چندی بعد نوبت «علی افراشته»، معاون اجرایی رییس مجلس شورای اسلامی بود که دکوراسیونهای راهروهای مجلس را تغییر دهد. او نیز برای خوش آب و رنگ کردن در و دیوار ساختمان تازه تأسیس بهارستان، هزینههایی را که مبلغ آن اعلام نشد، بر روی دست مجلس گذاشت.
سال سوم
سال ۸۹ پرحاشیهترین سال فعالیت مجلس هشتم بود، بهطوری که به واسطه تصمیمها و اقدامات غافلگیر کننده اکثریت نمایندگان، مجلس بهشدت در مظان انواع اتهامهای مالی قرار گرفت. جنجالیترین اقدام سال ۸۹ اکثریت نمایندگان که از آن بهعنوان نقطهای تاریک در کارنامه عملکرد مجلس هشتم یاد میشود، موافقت با وقف اموال ۲۵۰ هزار میلیارد تومانی دانشگاه آزاد و زیر سؤال بردن مصوبه قانونی شورای عالی انقلاب فرهنگی بود.
همراهی مشکوک
نمایندگان مجلس در جلسه علنی روز ۳۰ خرداد با ۱۴۰ رأی موافق، با طرح یک فوریتی حمایت از تأسیس و تقویت مؤسسهها و مراکز آموزش عالی غیردولتی موافقت کردند که ضمن تغییر روند تصویب اساسنامه دانشگاه آزاد، بر وقف غیرقانونی اموال این دانشگاه مهر تأیید میزد. عملی شدن این مصوبه به معنای خارج شدن ثروت کلان عمومی از دست مردم به اسم وقف آن بود. این در حالی بود که اساسنامه جدید دانشگاه آزاد، پس از ۴۰ ماه کار کارشناسی در شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب و توسط رییسجمهوری به مسئولان این دانشگاه ابلاغ شده بود؛ اساسنامهای که وقف اموال صدها میلیارد تومانی دانشگاه آزاد را غیرقانونی میدانست.
تصمیم نمایندگان مجلس که از سوی ناظران سیاسی به «یکشنبه سیاه» یاد شد، آنقدر غوغابرانگیز بود که رهبر معظم انقلاب شخصا وارد میدان شدند و هیأتی فقهی و حقوقی را مأمور رسیدگی به موضوع کردند. حضرت آیتالله خامنهای در مهر ماه همین سال در نامهای به «محمود احمدینژاد» و «اکبر هاشمی رفسنجانی»، رؤسای شورای عالی انقلاب فرهنگی و هیأت مؤسس دانشگاه آزاد، نظرشان را درباره وقف اموال دانشگاه آزاد اعلام و تأکید کردند که «وقف مزبور دارای اشکالات اساسی فقهی و حقوقی است.»٨
و این درست نقطه مقابل مصوبه مجلس بود، البته نمایندگان پس از مشاهده موج بزرگ انتقادها ترجیح دادند در مصوبهای جدید، تصمیم جنجالی خود را از اعتبار بیندازند.
پشت پرده تلخ
هنوز تب و تاب موضوع وقف دانشگاه آزاد و متهم شدن بخشی از نمایندگان مجلس بههمراهی مشکوک با مدیریت ثروتمند این دانشگاه آرام نگرفته بود که خبری با عنوان «پشت پرده استیضاح وزرا» بار دیگر همگان را متعجب ساخت. این خبر تلخ را که حاکی از گروکشی از وزرای دولت بود، «آیتالله جنتی» - خطیب جمعه تهران - در خطبههای آخرین جمعه آبان ماه سال ۸۹ عنوان کرد. او در سخنانش با انتقاد از برخی نمایندگان مجلس گفت: «شنیدهام - انشاءالله این حرفها که به من گفتند واقعیت نداشته باشد، اگر واقعیت داشته باشد، ناظرین ما نظارت خود را میکنند - نمایندگان وزیری را میخواهند و از او چیزی میخواهند و قبول نمیکند و او را تهدید به استیضاح میکنند.»٩
خطیب جمعه تهران که بهنظر میرسید ناچار از بیان این تذکر شده است، سپس خطاب به نمایندگان مجلس تأکید کرد: «این درست نیست، آقایان نماینده عزیز که صبح تا شب فعالیت میکنید، مبادا چند نفر پیدا شوند که اجر همه شما را ضایع کنند.» این موضوع با تأیید برخی دیگر از نمایندگان، از جمله «سیدعلی محمد بزرگواری»، عضو فراکسیون انقلاب اسلامی مجلس، همراه شده بود و به گفته او: «برخی نمایندگان بهخاطر مسایل سیاسی، منطقهای و یا موضوعات شخصی خود وزیری را استیضاح میکنند.»١٠
سفرهای پرخرج
در جریان سومین بخش از دفتر عمر مجلس هشتم، رویدادی جنجالی دیگري رقم خورد که تأیید و تکذیبهای فراوانی را بههمراه داشت، اما در نهایت نمرهای منفی برای مجلس بهشمار آمد؛ این امتیاز منفی «آمار بالای سفرهای خارجی» نمایندگان بود که برای تعداد زیادی از این سفرها تاکنون دلیل موجهی ذکر نشده است.
از سوی دیگر نیز برخی وزرای دولت که نظارت نمایندگان را برنمیتابند، با همراه کردن نمایندگان در سفرهای خارجی خود، تیغ نظارتی مجلس را بیش از پیش کند میکردند. در این میان حتی خبری در منابع رسانهای انعکاس یافت که تیتر «رکوردشکنی نمایندگان مجلس هشتم در سفرهای خارجی» را بر پیشانی داشت، اما روابط عمومی مجلس آن را تکذیب کرد.
با اینحال گاه اهداف، برنامهها و ترکیب هیأتهای پارلمانی ایران در سفرهای خارجی به شکلی است که هر ناظر بیطرفی را درباره منفعت این نوع سفرها برای ملت و کشور به فکر وا میدارد. البته، پیش از این نیز یک عضو کمیسیون قضایی مجلس از سفر «اعضای کمیسیون متبوعش با همسرانشان» به حج عمره و «با هزینه مجلس» خبر داده بود. «نیره اخوان» تأکید کرده بود: «این سفر از نظر شرعی مشکل دارد، چراکه از پول بیتالمال نمیتوان به حج عمره رفت.»
تغییر دکوراسیونهای شبههدار و سفرهای خارجی سؤالبرانگیز نمایندگان در شرایطی به سوژه رسانهها تبدیل شده بود که رهبر معظم انقلاب در دیدار نمایندگان در سال ۸۸ که در ابتدای تیرماه برگزار شد، درباره موضوع «اسرافها» تذکر دادند. ایشان تأکید کردند که «یکی هم مسأله اسراف و اینهاست؛ اسراف در هزینهها، اسراف در سفرها؛ اینها هم چیزهایی است که گاهی بعضی از نمایندگان محترم به من مینویسند یا میگویند. خود شما باید به این نکته توجه کنید، نگذارید جوری بشود که مجلس شورای اسلامی آن حالت پارسایی و زهد را از دست بدهد؛ خیلی بایستی به این مسأله توجه شود.»١١
نزدیک نشوید
در هشتم خرداد 90، نمایندگان مجلس هشتم در آخرین فرصتی که برای دیدار با رهبر معظم انقلاب داشتند، از زبان ایشان سخنان هشدارگونهای را شنیدند؛ از جمله درباره «نزدیک شدن نمایندگان به صاحبان قدرت و ثروت»، ایشان در اینباره فرمودند: «این را ما با شما بیرودربایستی عرض کنیم. بالأخره ما برادرانِ هم هستیم؛ همدیگر را بایستی تواصی به حق و تواصی به خیر کنیم. این خیلی خطر بزرگی است که کسی بهخاطر تأمین نمایندگی در یک دوره، نزدیک بشود به صاحبان ثروت یا به صاحبان قدرت؛ این خیلی چیز بدی است؛ این از آن چیزهایی است که خدای متعال از آنها نمیگذرد و انتقام خواهد گرفت. این چیزها روی شخص، روی عاقبت - عاقبت به خیری که اینقدر برایش اهمیت قایلیم - و روی جامعه اثر منفی میگذارد.»١٢
گویا رهبر معظم انقلاب درباره احتمال نزدیکی برخی نمایندگان مجلس هشتم به باندهای ثروت و قدرت، احساس خطر میکردند که «بیرودربایستی» این موضوع را به اهالی بهارستان هشدار دادند. اهمیت این واقعیت که نشانگر عزم «صاحبان ثروت و قدرت» و گروههای انحرافی برای نفوذ در خانه ملت است، زمانی روشنتر میشود که توصیههای مهم سالهای نه چندان دور رهبر انقلاب، به نمایندگان مجلس را مورد توجه قرار دهیم. آنجا که ایشان در خطبههای نماز جمعه ۲۰ بهمن سال ۱۳۷۴ به صراحت گفتند: «اگر نمایندهای بر سرِ کار آید که قبل از ورود به مجلس، خود را وامدار دیگران کرده و مجبور باشد در مجلس وام آنها را ادا کند؛ نانهایی به قرض گرفته باشد و بخواهد به مجلس که رفت، قرض خود را ادا کند؛ به درد نمیخورد.»١٣
حضرت آیتالله خامنهای همین توصیه هشدارگونه را در اولین دیدارشان با نمایندگان مجلس هشتم به آنان هم دادند و تأکید کردند: «خیلی بایستی مراقبت کرد که قانون تحت نفوذ افراد متنفذ قرار نگیرد. اینکه گفته میشود که در جمهوری اسلامی خوب است نمایندگان محترم در تبلیغات و در تلاشها و فعالیتهای انتخاباتیشان کمک مالی از بعضی از مراکز دارای طمع قبول نکنند، بهخاطر این است؛ چون بالأخره کمک کردنِ با طمع، مشکلات اینجوری را بهدنبال سر میآورد. نماینده مجلس این استقلال را که قانون اساسی به او داده است، خدا به او داده است، اینقدرت تصمیمگیری و انتخاب را خیلی باید اهمیت بدهد؛ این چیز مهمی است، چیز بزرگی است، این را نمیشود با چیزهای کوچک معامله کرد.»١٤
اما با توجه به خبرهای نگران کنندهای که سه ماه پس از هشدار رهبر انقلاب در گوشه و کنار فضای سیاسی و پیرامون کاندیداهای نزدیک به جریانهای منحرف منتشر شده، گویا منافع این عده، در فراموشی تأکیدهای رهبر انقلاب و حرکت بهسمت باندهای ثروت و قدرت بوده است.
تصویر ناامیدکننده
این روزها که نمایندگان مجلس هشتم در حال گذراندن ماههای پایانی عمر نمایندگی خود و تبلیغ برای جلب آرای مردم برای انتخابات مجلس نهم هستند، بهنظر میرسد یکی از بهترین راهها برای بهدست آوردن تصویری روشنتر و دقیقتر از سیر حرکتی مجلس اصولگرای هشتم، مقایسه عملکرد اقتصادی نمایندگان با آرمانهای امام راحل و انقلاب، مطالبات رهبر معظم انقلاب و معیارهای اصولگرایی است؛ مطالباتی که ساده زیستی، تلاش مستمر و سختکوشی، تقوا، توجه عملی به دغدغهها و نیازهای قشر مستضعف جامعه یا همان صاحبان اصلی انقلاب، دل نبستن به مال دنیا و انجام امور حاشیهساز اقتصادی و... از رئوس آن است. ادامه این نوشتار تلاشی است برای انجام چنین مقایسهای.
سادهزیستی در زندگی شخصی فضیلت اخلاقی است، ولی در عرصه سیاسی، ضرورت اساسی است. کسی میتواند پا به عرصه سیاست بگذارد و پایبند به سیاستهای اخلاقی بماند که به مادیات، جاه و مقام دلبستگی نداشته باشد. به باور ایشان در صورتی که رفاهطلبان در مصادر مهم امور کشورداری قرار گیرند، بیم آن میرود که بهتدریج روح تجملگرایی بر ادارهها حاکم شود.
امام راحل در اینباره بهعنوان نمونه، فرمودهاند: «در این فرصت به همه مسئولان کشورمان تذکر میدهم که... باید هم در متن قوانین و مقررات و هم در متن عمل و عقیده و روش و منش جامعه پیاده شود و مصلحت زجر کشیدهها، جبهه رفتهها، شهید، اسیر، مفقود و مجروح دادهها و در یک کلام مصلحت پابرهنهها، گودنشینها و مستضعفین بر مصلحت قاعدین در منازل، مناسک، متمکنین و مرفهین گریزان از جبهه، جهاد، تقوا و نظام اسلامی مقدم باشد.»١٥
با توجه به این آفتها بود که امام خمینی (رحمتاللهعلیه) همواره تأکید شدید داشتند که مسئولان نظام از افراد طبقات محروم یا دست کم حامیان آنان انتخاب و گزینش شوند. درباره میزان توجه نمایندگان مجلس هشتم به مطالبات و رهنمودهای رهبر معظم انقلاب در حوزه مسایل اقتصادی و توجه به مادیات هم در خلال گزارش نمونههایی ذکر و مورد مقایسه قرار گرفت، اما مهمترین توصیه رهبر انقلاب به اهالی بهارستان که شاید تنها و بهترین راه علاج انحرافهای اقتصادی در مجلس هم باشد، حدود ۱۵ ماه معطل ماند و در مجلس دست به دست شد تا اینکه سه ماه پس از تأکید مجدد رهبر انقلاب، تصویب شد .
حضرت آیتالله خامنهای در دیدار خرداد ماه سال ۸۹ با نمایندگان مجلس با تأکید بر اهمیت موضوع «خود نظارتی»، از نمایندگان مجلس خواستند که طرحی برای نظارت بر رفتار و عملکرد خود تصویب کنند تا مسیر هرگونه انحرافهای احتمالی را ببندند.
ایشان در دیدار خرداد 90 با نمایندگان، به کنایه فرمودند: «من پارسال در اینخصوص سفارش کردم. البته اخیرا در مجلس نسبت به این قضیه کارکی انجام گرفت، اما اهمیت این قضیه درست به دست نیامد.»
با توجه به اینکه این مجلس تحت عنوان اصولگرایی فعالیت کرده، تخطی مکرر آن از مبانی این تفکر، منتقدان مجلس هشتم را به این موضع مشترک رسانده است که این مجلس آنی نبود که انتظار میرفت. البته باید توجه داشت که همواره بخشی از نمایندگان متعهد و پایبند مجلس هشتم از تصمیمها و اقدامهای خبرساز مجلس مبرا بوده یا حتی بهشدت با آن مخالفت کردهاند.
بیشک کارنامه این بخش از نمایندگان در چهار سال اخیر خود گویای وفاداری آنان به وعدهها و مبانی انقلاب است و انتظار رأی بالای مردم در انتخابات 12 اسفند ماه به آنان، انتظاری بهجاست. بنابراین اقدامات جنجالی خانه ملت را نباید به پای تمامی نمایندگان نوشت.
این نوشتار بهوضوح روشن میسازد که دقت و تحقیق مردم برای انتخاب نماینده اصلح از چه اهمیتی برخوردار است و امید میرود که آرای میلیونی مردم در انتخابات اسفند امسال به کیسه صالحترینها ریخته شود و مجلسی درخور ملت ایران روی کار آید
پینوشت :
[۱] پیام رهبر معظم انقلاب به مناسبت آغاز بهکار هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی، ۱۳۸۷/۰۳/۰۷
[۲]- مصاحبه حسن کامران با خبرگزاری فارس، 13۸۷/۰۷/۱۵
[۳] همان
[۴]- همان
[۵]- بیانات رهبر انقلاب اسلامی در اولین دیدار با نمایندگان مجلس هشتم، 21/3/1387.
[۶]- بیانات رهبر انقلاب در دیدار نمایندگان مجلس شورای اسلامی، 18/3/1389
[۷]- عصر ایران - ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸
[۸]- سخنان مقام معظم رهبری در تاریخ 19/7/1389، ابلاغ نتیجه قطعی بررسی فقهی و حقوقی وقف اموال دانشگاه آزاد اسلامی
[۹]- خبرآنلاین - یکشنبه ۲۳ آبان ۱۳۸۹- کد خبر ۱۰۸۳۸۷
[۱۰]- بولتننیوز - ۲۴ آبان ۱۳۸۹ - کد خبر ۳۴۴۶۸
[۱۱]- بیانات در دیدار نمایندگان مجلس شورای اسلامی ۱۳۸۸/۰۴/۰۳.
[۱۲]- بیانات در دیدار نمایندگان مجلس شورایاسلامی، ۱۳۹۰/۰۳/۰۸.
[۱۳]- بیانات مقام معظم رهبری در خطبههای نماز جمعه (۱۹ رمضان ۱۴۱۶)، ۱۳۷۴/۱۱/۲۰.
[۱۴]- بیانات در اولین دیدار با نمایندگان مجلس هشتم، ۱۳۸۷/۰۳/۲۱.
[۱۵]- صحیفه نور، ج ۲، ص ۳۲۱.
منبع: پنجره
عبدالله الماسی
جامعه
)
