| خطاهاي فصل گذشته باید اصلاح شود |
| آیا تیمهای ایرانی در ليگ قهرمانان آسیا موفق می شوند؟ |
| دوشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۸۸ ساعت ۱۴:۴۲ |
موفقيت نمايندگان ايران در روز ليگ قهرمانان آسيا چنان وجد و شعفي در جامعه فوتبال ايجاد کرده، انگار ايران به جام جهاني صعود کرده و از مرحله گروهي هم بالا رفته است.
اين وجد و شعف را ناکامي مطلق ايراني ها در فصل گذشته ايجاد کرده؛ فصلي که در آن پرسپوليس 5 گل از نماينده قطر مي خورد و استقلال براي گرفتن 4 امتياز از 6 بازي، از تمام انرژي اش استفاده مي کرد و به جايي هم نمي رسيد.
قدس ، آنچه فصل گذشته بر سر نمايندگان ايران در ليگ قهرمانان آمد، معلول چند فاکتور اساسي بود که مهمترين آنها افت شديد فوتبال ايران است. افتي که قطعاً محدود به يک سال و يک فصل نيست و همچنان ادامه دارد، اما نکات ديگري هم بود که با تحليل آنها، تيمهاي ايراني حاضر در ليگ قهرمانان آسيا مي توانند اين بار نمايش بهتري داشته باشند.
از جمله استفاده از سيستم نسبتاً چرخشي در ترکيب اصلي. امير قلعه نويي فصل گذشته در استقلال تقريباً تا اواخر فصل از 13 يا 14 بازيکن براي ترکيب اصلي استفاده مي کرد و به همين دليل وقتي بازيهاي آسيايي شروع شد، استقلال هم به مشکل خورد چه اينکه قلعه نويي ديگر مجبور بود به خاظر تقويم فشرده بازيهاي ليگ قهرمانان و ليگ برتر، مهره هاي ذخيره اش را هم وارد فاز اجرا و دايره رقابت کند و از آنجا که آن مهره ها از ابتداي فصل چندان اعتمادي نسبت به خود نديده بودند، خوب جواب نمي دادند و بازيکنان اصلي هم آن قدر خسته بودند که هم در ليگ قهرمانان و هم در ليگ برتر کيفيتشان در اجرا پايين آمده بود.
فشار فيزيکي و ذهني حضور همزمان در دو تورنمنت، مي طلبد که حداقل 18 بازيکن در چرخه رقابت براي حضور در ترکيب اصلي باشند و اين رقابت هم بايد از ابتداي فصل ايجاد شود و در ميانه هاي فصل اوج بگيرد.
در اين صورت سرمربي مي تواند مدت افت مهره هاي مهم خود را کوتاه و ريکاوري بازيکنان و تيم را بهتر انجام دهد و در نهايت شادابي تيمش را در حد مطلوب نگه دارد؛ کار مهمي که قلعه نوئي فصل گذشته اصلاً در انجامش موفق نبود و اين بار تيم پرمهره سپاهان و استراتژي درست خود قلعه نويي، باعث شده اين ضعف برطرف شود.
در فوتبال مدرن و پرفشار امروز، ترکيب اصلي تيمهاي بزرگ را يازده بازيکن نمي سازند، بلکه 18 تا 22 بازيکن هستند که دو يا حتي سه پروژه سنگين و پرفشار را کنار هم و با هم پيش مي برند. اين سبک کاري با روحيه ايراني ها جور درنمي آيد، زيرا جامعه ايراني هميشه در امور فردي موفق تر بوده و در کارهاي گروهي تقريباً ناکام مانده است.
پس وقتي فوتبال که ذاتاً يک کار گروهي است،گروهي تر هم مي شود، ايراني ها براي وفق دادن خودشان با اين شرايط تازه، نياز به زمان دارند تا روحيه خود را تعديل کنند. شايد تمام نماينده هاي ايران در ليگ قهرمانان بار ديگر ناکام بمانند، اما حالا همه آنها متوجه تغييرات فوتبال شده اند و حداقل چند تا از خطاهاي فصل گذشته را اصلاح خواهند کرد.
جامعه
)
