امروز  جمعه ۲۱ بهمن ۱۳۹۰
مسئولين خود را مكلف كنند
گفتگو با محمدودود حيدري، معاون سیاسی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری
سه شنبه ۹ شهريور ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۳۲
 

نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها به‎عنوان یکی از نهاد‎های متولی امر برگزاری دیدار سالانه مقام معظم رهبری با دانشجویان، مسئولیت چینش و مدیریت امور پیش از برگزاری این محفل صمیمانه را در میان دانشجویان بر عهده دارد. به همین سبب، جلسه با محمد ودود حیدری، معاون سیاسی این نهاد کشوری و شنیدن سخنان و نظرات او درخصوص گپ‎وگفت‎‎های عالمانه، صبورانه و پدرانه رهبری با دانشجویان، جایگاه ویژه‎ای داشت، بر آن شدیم تا چند خطی را به گفته‎‎های او اختصاص دهیم.

آقای حیدری بفرمایید که به‌نظر شما اهمیت دانشجو و دانشگاه در منظومه فکری رهبر انقلاب چیست؟ ايشان چه ظرفیتی در دانشجو و دانشگاه دیده‎اند که این‎چنین برای ارتباط و تعامل با آن‎ها وقت می‎گذارند؟
نگاه راهبردی ایشان به بحث دانشگاهیان و دانشجویان، اساسا همان نگاه حضرت امام است. اگر مطالعه‎ای داشته باشیم به روند مبارزاتی که حضرت امام شروع کردند، از سال‎‎ها قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، متوجه این موضوع می‎شویم، که ایشان هم یک نگاه استراتژیک به مقوله دانشگاه و جریان دانشجویی داشتند. اگرچه شاید بشود گفت که بدنه و حرکت دانشجویی ما در پیروزی انقلاب اسلامی، نقش اول را نداشت و انقلاب به‎دنبال حرکت توده‎‎های مردمی و توده‎‎های ملی اتفاق افتاد، اما قطعا جایگاه ویژه‎ای داشت. شاید به‎لحاظ کمی، در میان حجم عظیم ملت و جامعه‎ای که باعث به‎وجود آوردن و تولد انقلاب شدند دانشجویان، بخش اعظمش نبودند؛ اما به‎لحاظ کیفی شاهد آن هستیم که از نگاه امام و همچنین دیدار‎‎هایی که ایشان در خارج از کشور، در نجف، در پاریس و... با دانشجویان داشتند و پیام‎های مختلفی که خطاب به دانشجویان می‎دادند، همیشه نگاه‎شان به این مقوله معطوف بود و این امر ادامه و بروز داشت؛ حتی در آن زمانی‎که دانشگاه‎‎ها از جانب خیلی از متدینین محل فساد محسوب می‎شدند. به نوعی می‎شود گفت که چون حضرت امام آینده این مجموعه را تأثیرگذار می‎دیدند، سرمایه‎گذاری‎ بر این مجموعه را از سال‎‎ها قبل از پیروزی انقلاب شروع کردند. در امتداد این خط و مسیر شاهد هستیم که از روز‎های آغازین انقلاب اسلامی، نقش ویژه‎ای برای دانشگاه قائل می‎شدند و از دانشجویان انقلابی حمایت می‎کردند؛ برای نمونه یک مصداق عینی آن در جريان تسخیر لانه جاسوسی اتفاق افتاد و حضرت امام آن را تعبیر به «انقلاب دوم» کردند. 

مقام معظم رهبری هم که یکی از بازوان اصلی حضرت امام بودند، در تمامی این سال‎ها، و در عناوین مختلف کشوری این نگاه راهبردی را در قبال دانشجویان ادامه داده‎اند. ارتباطی که ایشان قبل از انتساب به مقام رهبری با بدنه دانشجویان داشتند، همچنان ادامه پیدا کرد و در این خصوص ایشان خود می‎فرمایند که من خودم دانشگاهی نیستم، اما ارتباطاتم با دانشگاهیان از همان دوران جوانی‎ام بوده و این حضور به صورت رسمی‎تر به زمانی بعد از ترور شهید مطهری برمی‎گردد و در آن ایام عده‎ای از دانشجویان از محضر امام جویا می‎شوند که ما برای پیگیری و مراجعه مباحث فکری و عقیدتی اسلام ناب باید به چه کسی مراجعه کنیم؟ و امام می‎فرمایند: «همین آقا سید علی آقا خوب هستند و آقای خامنه‎ای را به‎عنوان کسی که مرجع فکری، اعتقادی، سیاسی، دانشجویان باشند، معرفی می‎کنند.» 

نگاه رهبری نیز در طی سال‎‎های گذشته دقیقا به همین شکل بوده است. دو دلیل عمده برای پیگیری این دیدار‎ها و ارتباط با دانشجویان از منظر رهبری وجود داشته: اول این‎که یکی از پرنشاط‎ترین دیدار‎های رهبری که خیلی با طراوت است و به ایشان روحیه می‎بخشد - چنان‎که حضرت آقا این را خیلی مطلوب می‎دانند - همین دیدارهاست. دوم این‎که ایشان برای دانشگاهیان به‎عنوان آینده‎سازان کشور ارزش ویژه‎ای قائل هستند و معتقدم که این دیدار‎ها و بحث‎‎های عالمانه و آگاهانه در تقویت نگاه تئوریک دانشجویان بسیار مؤثر است. 

آقای دکتر حیدری، یکی از مسائلی که مقام معظم رهبری به‎عنوان چالش قشر جوان فعلی - که نسل سوم و چهارم انقلاب اسلامی هستند - بر‎می‎شمارند، «بحران هویت» است. می‎فرمایند اگر در کشوری، جوانان هویت خود را نشناسند و به خودباوری و اعتماد به نفس نرسند، دشمن به‎راحتی می‎تواند برای آن‎‎ها تعیین تکلیف کند. به‎نظر شما دیدار‎های ایشان با قشر جوان در تقویت روحیه خودباوری، اعتماد به نفس ملی و... برای جوانان چه میزان اثرگذار است؟
اگر قدری دقیق‎تر مسائل را مورد واکاوی قرار دهیم، خواهیم دید که در طول دو سده گذشته دولت‎‎های غربی مدام به‎دنبال این بودند که به‎واسطه تفکر برخاسته از مبانی ماتریالیستی خود دیگر کشور‎های جهان را به زیر بکشند و همچنین بتوانند استعمارگری بزرگ‎تری را در قضیه اذهان و افکار، حداقل نخبگان ایجاد کنند. یکی از راهکار‎های اصلی این بود که از طریق دانشگاه تفکرات‎شان را انتقال دهند و با این ایده، سرباز‎‎های استعمار خودشان را در سراسر جهان تربیت کنند. چراکه اگر به این شکل تربیت می‎شدند، ادامه مسیر به‎راحتی اتفاق می‎افتاد، و با یک نگاه دقیق‎تر درمی‎یابیم که تغییر و جهت‎دهی در علوم انسانی و مبانی معرفتی و هستی‎شناسانه را که با روحیات، خلقیات و افکار سروکار داشت، در انحصار خودشان گرفتند و ترجیح دادند که همیشه تنها آنان تولیدکننده باشند و کشور‎های دیگر مصرف کننده؛ در حالی‎که در مورد علوم تجربی، فنی مهندسی و پزشکی و... شاید این‎گونه عمل نکردند و ترجیح دادند حتی نخبگان این علوم را هم از سراسر جهان جمع بکنند و به‎کار بگیرند. 

در ایران نیز قصه را با تأسیس دانشگاه و به همین منوال دنبال می‎کردند که البته به لطف خداوند شروع این کارکرد با مبارزات ضدشاهنشاهی انقلاب اسلامی مواجه شد و به‎سرعت مورد نقد قرار گرفت. در نهضت امام خمینی دانشگاه ر‎ها نشد و دقیقا با توجه به پتانسیل‎‎های فراوان این مرکز حضرت امام دانشگاه را کارخانه انسان‎سازی معرفی کرده و آینده‎سازی مملکت را بر عهده دانشگاهیان گذاشتند و همین نگاه امروز هم با طرح موضوعاتی همچون اسلامی شدن دانشگاه‎‎ها و از این قبیل، دنبال می‎شود. 

آقای دکتر در حالیکه رهبری عزیز پرمشغله‎ترین فرد در نظام هستند، برای چنین دیداري فرصتي ویژه می‎گذارند. به‎نظر شما سهم دیگر مسئولین در این میان بیشتر نیست؟ این دیدار‎ها چه فوایدی برای‎شان خواهد داشت؟
جایگاه مقام رهبری را به‎عنوان سکان‎دار جمهوری اسلامی و حتی بالاتر از آن، مرجع تقلید شیعیان جهان، و باز هم بالاتر، ولی امر مسلمین و حتی نائب امام زمان برای هدایت بشریت در نظر بگیریم، در همین حد که ایشان سالانه چند باری دیدار که انصافا فراتر از آن هم فرصتش نیست، برگزار می‎کنند و در آن نهایتا فرصت می‎شود جهت‎گیری‎‎های کلی را بیان كنند، این تکلیف را نه تنها از بقیه ساقط نمی‎کند، بلکه تأکیدی بسیار جدی در جهت پاسخگویی مسئولین نظام در مقابل دانشگاه‎‎ها و مطالبات دانشجویان در حوزه‎‎های مختلف، نیز برشمرده می‎شود و امروز متأسفانه این گله نسبت به مسئولین ما وجود دارد که اهمیت دانشگاه را به‎عنوان مجموعه‎ای که صاحب تحلیل‎ها، آرا، مواضع و نظرات در تمامی قضایا است، نشناختند و یا اگر شناختند، به سبب ابا از حضور و پاسخگویی، این دیدار‎ها را برنتافتند. 

در حالیکه برگزاری چنین جلساتی و استقبال از نقد‎هایی که بخش اعظمی از آن‎‎ها سازنده هستند جدای این‎که به‎نفع بدنه دولتی است، خود به بالندگی آن کمک می‎کند. به هر حال، قطعا پیگیری و تداوم این مسیر بر دوش تک‎تک مسئولان جمهوری اسلامی است و به‎خصوص من فکر می‎کنم آقای رییس‎جمهور، دکتر احمدی‎نژاد باید به سبب گستردگی حیطه‎کاری بیشتر از بقیه در این حوزه وقت کافی و وافی بگذارند؛ علاوه‎بر این‎که ما از دولت ایشان که به اصطلاح دولت اصول‎گرایی و تا حد زیادی هم‎جهت با گفتمان انقلاب اسلامی و عدالت‎طلبی است، بیشتر از بقیه دولت‎‎ها توقع داریم و چه بهتر که عملکرد ایشان که به هر حال حامی منافع مستضعفین است، توسط جمعی دانشجویی و آرمان‎گرا به بوته نقد گذاشته شود. متأسفانه برخلاف گذشته، امروز شاهدیم كه ارتباطات دانشگاهی با آقای احمدی‎نژاد، در حد مطلوب نظر دانشگاهیان نیست اما امیدواریم که این روند بهبود پیدا کند. 

آقای حیدری نوع و نحوه انتخاب این دانشجویانی که به‎صورت فردی یا نمایندگی و در زمینه‎‎های گوناگون علمی، فرهنگی، جهادی، سیاسی و... در جلسه حضور دارند و صحبت می‎کنند، به چه صورت است؟
در این دیدار‎ها نگاه اصلی این‎گونه است که طیف‎‎های مختلف دانشجویی با سلایق و علایق مختلف البته در چهارچوب نظام، حضور پیدا می‎کنند و حرف‎های‎شان شنیده می‎شود و رهبری هم به مسائل اصلی به ترتیب اولویت پاسخ خواهند داد. طبق روال گذشته، عمده بچه‎‎هایی که شرکت می‎کنند از بچه‎‎های تشکل‎‎های دانشجویی یعنی دفتر تحکیم وحدت، جنبش عدالتخواه دانشجویی، بسیج دانشجویی، اتحادیه انجمن‎‎های اسلامی دانشجویان مستقل و اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان، فعالین فرهنگی که در حوزه‎‎های مختلف اردو‎های جهادی و هیئت‎‎های دانشجویی در تلاشند و نخبگان علمی هستند. 

با این وجود سال گذشته، مقام معظم رهبری به نکته‎ای اشاره کردند که مبنای دستوری و نظری ما برای انتخاب افراد در سال جدید قرار گرفت. ایشان خطاب به مسئولین و دانشجویان فرمودند جمع حاضر نمایندگی همه گروه‎‎های دانشجویی را ندارد و صدا‎های متفاوت دیگری هم هست و خواهان شنیدن مواضع و سخنان آنان هم بودند. لذا امسال برنامه‎ریزی دیگری صورت گرفت که از سلائق مختلف سیاسی حضور داشته باشند. لذا امسال با یک دقت‎نظر مدون و بررسی دقیق تقریبا تمامی طیف‎ها، افکار و سلایق مختلف دانشجویی حضور داشتند و رهبری هم به همین جهت خیلی اظهار رضایت کردند و در این دیدار جدای از بحث عمیق‎تر شدن مطالب نسبت به سال‎‎های گذشته به تنوع مطالب هم اشاره داشتند و ابراز خرسندی کردند. 

اما به‎ویژه درخصوص دیدار امسال نکته‎ای را باید عرض کنم که ما به‎عنوان مدیران برنامه‎ریز این دیدار هیچ واهمه‎ای از حضور دانشجویان منتقد با سلایق گوناگون در این عرصه نداریم و دوست داریم تا بستری فراهم شود که نمایندگانی از همه جریانات و گروه‎‎ها حضور داشته باشند و به‎نظر بنده اتفاقا این رویکرد گنجایش بالای نظام اسلامی و ظرفیت رهبری را نشان می‎دهد که همه‎جور سلیقه و فکر سیاسی را می‎تواند در دل خود هضم کرده و راهبرد اساسی و حقیقی انقلاب اسلامی در پذیرش آزادانه و تحمل صبورانه صدای مخالف را پیش روی همه جریانات سیاسی بگذارد. 

سخن پایانی بنده در این‎خصوص هم این‎که مادامی که این دیدار‎‎ها در حسینیه امام خمینی بماند و به شکل نمادین به آن نگاه شود، قائدتا مشکل جدی‎ای حل نخواهد شد و خوشبختانه تجربه سال‎های گذشته نشان داده زمانی‎که دانشجویان از چهارچوب حسینیه امام خمینی بیرون می‎آیند، در هر جایی به‎دنبال اجرایی کردن مباحث هستند و همیشه این صحبت‎‎ها و مطالبات سرلوحه دانشگاهیان قرار گرفته است؛ چیزی‎که تاکنون در رابطه با مسئولین و دولتمردان به این صورت مشاهده نشده است. 

منبع: هفته نامه پنجره/ شماره 57

_____________________________________
در همین زمینه بخوانید:

دیدار یار/ محمد رضایتی

ده نکته درباره دیدار دانشجویان با رهبر حکیم انقلاب/ مالک شریعتی

بنا را بر استفاده از دانشجویان گذاشته ایم/ گفتگو با مدیرکل فرهنگی وزارت علوم

کاش مسئولین از رهبری الگو می گرفتند/ سید حسن موسوی فرد

دانشگاه، مبدأ تحول/ مجتبی ابراهیمی

آزادمنشی و آزاداندیشی/ مهدی امامقلی

احیای امید، نشاط و خودباوری/ زهرا سلطانی

Share/Save/Bookmark
  کد مطلب : 132366