| تشکر از صدا و سیما بابت ساخت یک مستند |
| شنبه ۲۳ آبان ۱۳۸۸ ساعت ۲۰:۳۰ |
"روزگار ما کمی آنسوتر"، مجموعه تلویزیونی است که بی هرگونه مقایسه ای، آدم را یاد مستند های شهید آوینی در خصوص وضعیت اجتماعی جامعه می اندازد.
به گزارش جهان "روزگار ما كمي آنسوتر" حكايت انسانهايي است كه به واسطه ي محيط زندگي، حرفه و كارشان، با نگاهي متفاوت تر از ديگران به زندگي مي نگرند. حكايت و ثبت لحظات زندگي يك كشاورز ، صياد ، كارگر معدن و مشاغلي از اين دست ، به همراه روايت جهان بيني ايشان از جمله اهداف ساخت اين برنامه مي باشد .
آخرین قسمتی که از این مجموعه در شبکه سوم سیما پخش شد ، به زندگی کارگران زحمتکش معدن سنگ مربوط بود.
در این برنامه تلاش بی وقفه و طاقت فرسای کارگرانی را نشان می دهد که در حال شکست سنگ معدن هستند. زندگی کارگران زحمتکشی که برای لقمه ای نان مجبورند ساعتها تلاش کنند و باید از تمام قوای خود استفاده کنند تا تکه سنگی خرد شود و نهایتا آخر ماه حقوق ناچیز و بخور و نمیری را دریافت کنند.
این برنامه انسان هایی را نشان می دهد که بدون هرگونه ادعایی صرفا برای گذران زندگی مجبور به انجام کار سخت و طاقت فرسا هستند. شکستن سنگ در معدنی که حتی جای نفس کشیدن هم ندارد.
در این برنامه جوانی را نشان می دهد که بیشترین آرامش برایش وقتی است که لبخند کودکش را می بیند وقتی که می تواند با کار کردن او را هم مثل بچه های دیگر به مدرسه بفرستد.
مرد میانسالی را نشان می دهد که به دلیل نبود دستگاه تهویه هوا در این معدن دچار بیماری تنفسی شده است.
و نهایتا جوان 22 یا 23 ساله ای را معرفی می کند که به دلیل فقر زیباترین چیز برایش ، میوه ها ی تازه و غذای پر چرب است.
نجم الدین شریعتی تهیه کننده این برنامه در خصوص این قسمت می گوید: به نظرم در مستندسازي هر چه از زمان ساخت و توليد يك اثر فاصله بگيريم، كار ارائه شده، زيباتر ميشود و حرفهاي بيشتري براي گفتن خواهد داشت. مثلا من عصر بردگي را با چشمان خود در معدن نمك ديدم. كارگر اين معدن 43 كيلومتر زيرزمين در فضاي مسمومي كه حتي براي تنفس بايد از كپسول اكسيژن استفاده كرد با پتك، قطعات سنگ نمك را جدا ميكرد و ميگفت آنقدر اينجا كار ميكنم تا دخترم بتواند در مدرسه غيرانتفاعي درس بخواند و با دختر باجناقم كه پزشك است، پشت يك ميز و نيمكت بنشيند.
در حالی که اغلب برنامه های صدا و سیما نمایشی از زندگی مردم مرفه و بی درد و مصرف زده است ، پخش این قبیل برنامه ها که تصویری از زندگی کسانی است که کمتر دیده می شوند و صدایشان به جایی نمی رسد، عبرت آموز و فرهنگ ساز است.
این برنامه از حیث توجه به اقشار آسیب پذیر و مردم زحمتکش ارزشمند است و جا دارد از مدیران صدا وسیما و تهیه کننده و نویسنده و کارگردان آن در ساخت چنین برنامه ساده، صميمي و پر محتوایی تشکر ویژه کرد .امید است ساخت این دست برنامه ها از صدا وسیما باز هم ادامه پیدا کند.
۱۳۸۸-۰۸-۲۹ ۱۸:۰۶:۲۵ |
| |
با سلام
از حمایت خبر رسانی و نیز نظرات بینندگان فهیم تشکر میکنم. و خوشحالم که در خیل برنامه های مبله تلویزیونی که لوکیشن ها از آشپزخانه و پزیرائی فراتر نمیرود به دیدن ای مستند نشستید. با تشکر علی مختارزاده کارگردان |
۱۳۸۸-۰۸-۲۵ ۱۲:۴۵:۵۹ |
| |
| فقط تاسف می خورم که چرا این مستند را ندیده ام . باورش سخت است که صدا و سیما چنین چیزی را پخش کرده باشد ! |
۱۳۸۸-۰۸-۲۵ ۱۱:۲۳:۵۱ |
| |
با سلام، بنده نیز توفیق داشتم و این برنامه مستند بسیار زیبا و تاثیر گذار را مشاهده کردم. کوچکترین اثری که داشت این بود که برای لحظاتی خانه گرم، میوه تازه و غذای چرب سر میز برایم سرد و بی معنی بود و به یاد تمام دردمندان و گرسنگان دست به دعا برداشتم. در مقابل آن کارگر سخت کوشی که در اوج سختی و ملالت خالقش را خدا جان خطاب می کرد و تمام سختی ها را خواست خدا جان می دانست و راضی به رضای او بود فقط و فقط احساس حقارت کردم....
اي جوانمردان جوانمردي چه شد شيوه رندي و شب گردي چه شد
بنده گي تنها نماز و روزه نيست آب تنها در ميان کوزه نيست
با يتيمان چاره " لا تَقهَر" بود پاسخ سائل "ولا تَنهُر" بود
دست بردار از تکبر وز خطا شيعه يعني جود و احسان و عطا
باده "مِما رَزُقناهُم" بنوش "يُنفِقون" بنيوش و در انفاق کوش |
۱۳۸۸-۰۸-۲۴ ۱۷:۲۶:۳۷ |
| |
| ما هم از دست اتدركاران مستند بسيار زيباي "روزگار ما كمي آنسوتر" علي الخصوص كارگردان هنرمند آن (علي مختار زاده) و هنرمندان واقعي كه همان كارگران و كشاورزان و زحمتكشاني است كه زندگي واقعي خود را بازي مي كنند در اين هياهوي فيلم هايي كه اينروزها با شدت تبليغ زندگي هاي اشرافي و تجملات را مي كنندبسيار تشكر مي كنيم و خدا قوت مي گوييم. براستي بنده با هر كسي كه اين مستند را ديده صحبت مي كردم آن را بسيار متفاوت و تأثير گذار مي دانست. كار بسيار خوبي را شروع كرده ايد.انشاءالله روز به روز موفق تر باشيد. |