| نامه سرگشاده یک تشکل دانشجویی ؛ |
| ما مقصریم! آقای دادستان |
| دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۸ ساعت ۲۰:۳۶ |
انجمن اسلامی دانشجويان دانشگاه شیراز در پي شكستن حرمت دانشگاه توسط برخي حاميان يك جريان شكست خورده انتخابات رياست جمهوري، در نامه ي خود به دادستان شيراز از عدم برخورد با اين افراد توسط دادستاني و همه ي نهاد ها و حتي خود دانشجويان گلايه كرده است.
متن كامل اين نامه به شرح زير است:
دادستان محترم عمومی وانقلاب شیراز
حجت الاسلام و المسلمين بانشی
با سلام واحترام
ابتدا می خواستیم نامه را خطاب به دادستان محترم شیراز بنگاریم اما حال که قلممان می خواهد بر کاغذ جان در دهد، می بینیم در شهر کسی نیست که درفش داد ستانی را علم کند. آیا می دانید چرا؟ چون که
ما مقصریم! آقای دادستان، که دیدیم و لب باز نکردیم بایستی استخوان در گلو و خار در چشم سکوت می کردیم و حال می خواهیم غزل آه و شکوائیه ی دادخواهی را با دلی سوخته بسراییم. ما مقصریم که هتاکی دیدیم، بربریت دیدیم، شکستن و خرد شدن ارزشها را دیدیم، ستم و ظلم و ناحق دیدیم، تحجر دیدیم، بی کفایتی دیدیدم، خواب آلودگی و بی خیالی و سکوت و سکون دیدیم و تنها کارآمدیمان این بود که در مرز تلاقی این اوصاف در صحنه ای جان گداز بنگریم به هتاکی حنجره های سرخ و سیاه و برای جلوگیری از بوسه های ناحق سیاه باتوم های رنگین، تنها؛ تن هایمان کبود گردد و وجدانمان عذاب کشد و دیگر هیچ.
ما مقصریم! که نتوانستیم آرمان خود را، ایجاد فضای آزاد اندیشی را، در خانمان دانش گاه به فعل برسانیم تا همه چه ما و چه دیگری، نسبت به فکر و عمل خود پاسخگو باشیم. تعدادی نمی فهمند و شاید نمی خواهند بفهمند که اگر فضای دانشگاه جای تضارب آرا، عقاید، بحث و آزاد اندیشی است حرمت شکنی و توهین و قداره بندی با چه منطقی می تواند توجیه داشته باشد؟ ظاهرا عده ای فرهنگ آزادی بیان را هم ندارند. ادعای جامعه مدنی دارند، مدعی گفتگوی تمدن ها هستند ولی کوچکترین نشانی از تمدن، شخصیت، خرد و فرهنگ دانشجویی نشان نمی دهند. آری ما مقصریم که حتی نتوانستیم این کوچکترین مسائل را به بعضی ظاهرا دانش جویان بفهمانیم.
ما مقصریم! که دانشجویان دانشگاهمان نمی دانند حرمت دانشگاه به در و دیوار و کلاس و پنجره آن نیست، بل به دانشجویان و اساتید آن است و آن نیز از جهت حرمت علم است و دانش. به خاطر حرمت عقل است و منطق. حال آنانی که فضای عقل و علم و آزاداندیشی را با توهین و حرمت شکنی عوض می کنند، حرمت دانشگاه را شکسته اند یا آنانی که با اینان برخورد کرده اند؟ عده ای حرمت نظام را می شکنند و می گویند حرمت دانشگاه باید حفظ گردد!
ما مقصریم! چرا که با وجود فهم این مهم که استمرار پدیده ها نشان از تداوم منابع مولد آنهاست، ما یا شما! گنداب های جاری و ساری در مصب این مولد را نخشکاندیم. اگر آن روزی که از عدالتخواهان شکایت کردید و دیگر روزی که گزارش محرمانه اداره اطلاعات به پرونده شاکی خصوصی منتقل شد، ما به شما قدرت ایمان جریان دانشجویی مسلمان انقلابی را فهمانده بودیم، شما جرات نمی کردید. به این دانش جو نماها ترحمی کنید. همان هایی که در گذشته نیز حرمت شکنی کردند، چون مغولان کتابخانه-مجمع دانش ها- و قران –کتاب الله- را به آتش کشیدند و دانشگاه را جولان گاه و حاشیه ی امنی برای هر قانون شکنی دانستند. اکر ما مقصر نبودیم، شما جرات نمی کردید با وجود محکوم بودن قطعی قاتلان دانش، به دانشگاه نامه بنویسید، برای انصراف از شکایت خود.
ما مقصریم! که دانشجویانی هستند که جای مهر بر پیشانیشان، زانو پینه بسته از برای سجده؛ شبها با آرزوی شهادت به بسترشان میروند، ولی جرأت ابراز وجود ندارند. ما مقصریم که نتوانستیم به اینها بفهمانیم که در فرهنگ و قاموس حضرت امام اسلام ناب از کفر به طاغوت شروع می شود. نتوانستیم به عمق جان عده ای این باور را ریشه دار کنیم که دانش جو نباید در برابر حوادث اطراف خود بی تفاوت باشد. ما مقصریم که عده ای توهین می کنند و حرمت می شکنند، عده ای آنقدر بی تفاوت اند که کمر می شکند. قطعا آن فضا جای شهادت بود ولی ظاهرا ما و عده ای دیگر بی لیاقت. لذا امیدواریم اتمام حجتی نیز با این گروه داشته باشیم تا آنان نیز بیش از این مقصر نباشند.
ما مقصریم! که اگر عده ای فحاشی و حرمت شکنی می کنند، نتوانستیم به عده ای خود سر بفهمانیم که اگر مقام معظم رهبری گفت:« حتی اگر عکس مرا هم پاره کردند و آتش زدند، باید سکوت کنید» یعنی چه؟ ما مقصریم که نتوانستیم به عده ای بفهمانیم که از منظر رهبری نمی توان به ضرب و شتم ناجوانمردانه و غیر اخلاقی بیگناهان پرداخت، شعار رهبری را هم داد. درست است که این حرکت ها، عکس العمل طبیعی و البته بعضاً غیر اخلاقی، بیش از 5 ساعت حرمت شکنی ها و توهین ها و سنگ پرانی ها بود، ولی لزوم ندارد عکس العمل یک حرکت زشت در همان لحظه و فی الفور باشد.
ما مقصریم! که پیش از این تلاش های لازم و کافی برای برکناری ریاست دانشگاه را نکردیم، چرا که وی با خاطیان تساهل و تسامح کرد. فراوان بوده اند کسانی که به بازوی یداللهی جوانان مومن این مرز و بوم دستشان از انقلاب کوتاه شده است. هر مسئولی در هر لباسی و در هر شان و مقامی که در مقابل آرمان های امام و اسلام ناب ذره ای کوتاهی کند و پا را از گلیم خود فراتر گذارد، بی اغماض باید با او همان برخوردی شود که با اسلاف این خط شده است. لذا ایشان نیز مقصر بوده اند و مقصرتر خواهند شد اگر تساهل و تسامح کنند. دیگر کمیته انضباطی کوچکتر از آن است که در مقابل این جرم کاری بكند.
ما مقصریم! که دانشجویان دانشگاهمان هنوز نمی توانند گروه قلیلی را که با شعار دادن ها و جو سازی ها نان می خورند از منتقدان حکومت تفکیک کنند و همه را یا سیاه می بینند یا سفید. ما مقصریم که دانشجویان دانشگاهمان نمی دانند گروه پشت پرده از بیرون دانشگاه آمدند، جلوي چشم حراست از نرده ها بالا رفتند و ليدر هتاكي شدند. ما مقصریم که دانشجویان دانشگاهمان نمی دانند آن چند نفر پول گرفته اند و با منافقان رابطه ها دارند و باز ما هیچ نمی گوییم. آن یکی 2 سال است اخراج گردیده و باز از کیلومتر ها دورتر به دانش گاه ما می آید و بلوا به پا می کند و ما باز استخوان در گلو و خار در چشم سکوت می کنیم.
ما مقصریم! که وقتی قمه بدستان اجیر شده از روی نرده های دانشگاه به داخل می آیند و روزی دانش گاه را به آتش می کشند و روزی دیگر دست دانشجوی همکلاسیمان را خرد می کنند نیروی انتظامی و مأمورین قانون از خارج دانش گاه تنها به حوادث نگاه می کنند و دیگر هیچ! براستی چرا دانشگاه های ما مأموران کار بلد متناسب با محیط دانش گاه برای حفظ نظم و امنیت ندارند که هر مجرمی در شهر برای آزادی از دست پلیس به جای رفتن به محلات خلافکار پرور به دانشگاه محل دانش جو پرور به عنوان حریم امن مجرمین پناه می آورد؟
جناب آقاي بانشي ما مقصريم ولي بسياري مجرم اند و اگر مقابل اين هتاكان تساهل و تسامح كنيد و آنان را به سزای اعمال خود نرسانید. ما ديگر مقصر نخواهيم ماند و سکوت نخواهیم کرد.
در نهایت با همه خون دل ها، با دلی افگار و خراب رو به سوی تو می کنیم؛ ای آقای ما، ای مولای ما، امامنا الحاظر، ای ولی عصر؛ با تو پیمان می بندیم و عهد می کنیم که دمی از اطاعت امر نائبت خامنه ای دست بر نداریم و تا آخرین قطره خون از انقلاب اسلامی دفاع نماییم. اماما؛ از عمق جان، مویه کنان، با ناله و اندوه به پیشگاهت عرض می داریم که امروز علی زمان تنها نیست و تمام تلاشمان را به کار خواهیم بست که از این پس مقصر نباشیم. . .
جامعه
