ایران از دیروز تا امروز
یادداشت های من
۱۹ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۷:۵۹
یک روزنامه نگار در وبلاگ یادداشت های من نوشت:
شاید آغامحمدخان قاجار تنها کسی بود؛ که البته با خونریزی و قساوت قلب شدید برای مدت کوتاهی به قلمرو ایران اضافه کرد، اما قاجار با وجود افراد متعهد نادری چون عباس میرزا و یا ميرزامحمدتقی خان امیرکبیر، نتواست جزء ننگ بیلیاقتی چیز زیادی در تاریخ ایران به یادگار بگذارد. طی ۲۰۰ ساله تاریخ معاصر درهر دوره ای به هر بهانهای و با هرجنگی پاره اي ازایران عزیزمان را ازمام وطن جدا کردند و به بيگانه سپردند که قاجاریه دراین قصه، غمنامههای بسیاری دارد.
زمانی که پهلوی پدروپسر با پشتوانه و حمايت اجنبی روی کارآمدند هرچند به برکت پیشرفتهایی در اروپا وحمایت انگلیس وآمریکا؛ توانستند علیالظاهر چهرهای بهتر و معقولتر از قاجاریه را به عوام نمایش بگذارند؛ اما درعمل، طبق پر زرق و برق و بزرگ پهلویها هم خالی و پوشالی ازآب درآمد. آنها هم که تنها از ایران باستان و شکوه کوروش و داريوش دم میزدند؛ درحاشیه جشنهای تبلیغاتی و پرهزینه ۲۵۰۰ ساله به شکل دیگری رفتار کردند. پهلویها مثل آب خوردن و حتی بدون آنکه خونی از دماغ کسی بریزد قسمت استراتژیک و مهمی ازکشور را مودبانه و دو دستی به دشمن تقدیم کردند، تا استان پانزدهم ایران به کشورپادشاهی بحرین تبدیل شود؛غمانگیزترین قسمت ماجرا آن بود که آنها حتی به اندازه قاجار هم درحفظ خاکهایی که ازدست رفت، همت نداشته و تعصب به خرج ندادند! چه آنکه حداقل قاجار پس ازشکست جنگهایی نابرابر تن به آن ذلتهای تاریخی داد، ولی پهلوی حتی دربوق تبلیغات وطنخواهانه خود صدای هموطنان بحرینی را خاموش کرد وچه بسا اگر رژیم طاغوتی پهلوی بدست مردم ساقط نمیشد؛ خدمات دیگری به اربابان غربی خود میکرد و جنایات جدیدی را در تاریخ ایران به ثبت میرساند .
درسال ۱۳۴۹ به فرمان اجنبی و به دست خودیها (مجلس و هیات دولت سابق شاه ایران) جدایی قسمتی از ایران بر تارک کشورمان نقش بست. انقلاب اسلامی که به پیروزی رسید دشمنان دیدند نمیتوانند مانند پهلوی یک دولت دست نشانده دیگری در ایران داشته باشند و مانند قاجارهم ایران آن ضعف را ندارد که به راحتی تکه تکه اش کنند؛ پس اینجا بود که با همدستی همدیگر سگهای گرسنه و وحشی خود را رها کردند، تا این کودک تازه متولد شده و آرمانگرا را تکه تکه کنند و از پای درآوردند؛ صدام کمونیست ازخارج و رفقای منافقش از داخل به ایران حمله کردند آنها که ضعف تاریخی پهلوی را در ماجرای بحرین دیده بودند رسما اعلام کردند؛ که درعرض دو هفته در تهران خواهند بود.
سال ۱۳۵۹جنگ بزرگی برای فتح ایران نوپایی که علیه ناتوانی حکام دست نشاندهاش انقلاب کرده بود آغازشد؛ جنگی که هشت سال به طول انجامید و صدام از سوی ۴۴ کشور جهان تا نابودی کامل ایران، حمایت و پشتیبانی میشد و ما از بیش از ۳۳ کشور اسیر جنگی داشتیم که این خود گویای عمق واقعه دفاع مقدس مان بود،همه علیه یکی.
اما این همه ماجرا نیست؛ درهمین دوران جنگ نابرابر، ایران اسلامی از سوی دشمنان تحریم شد؛ به شکلی که حتی سیم خاردار نیز به ایران نمیفروختند. با این حال سرانجام به خواست خداوند و سکانداری حضرات امام(ره) وغیرت فرزندان وطن که در زیر پرچم جمهوری اسلامی قرارگرفته بودند دست متجاوزان آنگونه ازخاک کشورمان قطع شد که خیال حمله مجدد را نه تنها از دشمن گرفت، بلکه ۲۰۰ سال گذشته آن ها را هم برایشان به افسانه تبدیل کرد.
ایمان و اعتقاد راسخ نیروهای مسلح و مردم بسیجی مسلک ایران، دشمنی را که هم از داخل به واسطه منافقین (ترورها، شابعه پراکنی ها، عملیات روانی و...) وهم از خارج (عراق، آمریکا، شوروی، فرانسه و...) به قصد یغما یورش برده بود آن چنان بود که هنوزهم در سخنرانی ها، مقالات، کتاب ها و اخبار سری؛ این شکست مفتضحانه را سرمشق شب های توطئه دشمن می بینیم .
دشمن امروز تنها راه حمله به ایران را غلبه برافکار و ایجاد جنگ نرم می داند؛ چراکه دفاع هشت ساله نیروهای مسلح هرخیال باطلی را پریشان میکند زخمی که آنها از دفاع جانانه ما خوردند آن قدرسنگین بود؛ که گاه به حملات کور و پراکندهای دست میزنند، تا امنیت قاطع و فراگیر کشور را زیر سوال ببرند. برای نمونه بمب گذاری در مراسم رژه نیروهای مسلح درمهاباد را میتوان از آن جمله دانست؛ اما این حادثه تروریستی ازآن لحاظ اهمیت است، که اگرتاریخ را مجددا مرور کنیم سال ۱۳۴۹ بحرین بدون خونریزی از ایران جدا شد . سال ۱۳۵۹ دشمن خود را مجبوربه شروع جنگ تمام عیاری کرد که به شکست انجامید و دست متجاوز قطع شد.
امروز دشمنان خوب میداند که ایران امروز، ایران دوره قاجار و پهلوی نیست.
