به گزارش
سرویس زنان جهان؛ ریم صالح الریاشی پرچمدار مبارزه و جهاد زن مسلمان در خاک فلسطین است وی مادری 22 ساله و اولین شهادت طلب زن در جنبش حماس و نوار غزه به شمار می رود.

این زن فلسطینی در سال ۱۳۶۰ متولد شد و در تاریخ 1۳۸۲/۱۰/۲۵ ، (14 ژانویه سال 2004 میلادی) با اجرای عملیات استشهادی در یک پاسگاه مرزی، دو سرباز اسرائیلی، یک پلیس اسرائیلی، و یک کارمند اسرائیلی را کشت.
با وجود آنکه ریم هفتمین زن شهادت طلب فلسطینی است که علیه صهیونیستها دست به عملیات شهادت طلبانه زده اما عملیات وی با سایر عملیات های مشابه تفاوت دارد: زیرا وی اولین مادری است که اقدام به عملیات استشهادی نمود.(وی در زمان شهادتش یک پسر ۳ ساله و دختر ۱۸ ماهه داشت.)

نام ریم با این عملیات استشهادی در فهرستی ثبت شد که اسامی شیر زنان سرزمین زیتون، فلسطین اشغالی؛ وفاء ادریس، دارین ابو عشیه ، آیات الاخرس، عندلیب طقاطقه، هبه دراغمه و هنادی جرادات در آن مشاهده می شود.
شخصیت و منطق ریم کاملا ممتاز است و این موضوع در وصایای به جا مانده از او کاملا آشکار است. شهادت وی در ابتدای سال 2004 روح مقاومت را بار دیگر زنده کرد . محل عملیات ریم یکی از مستحکم ترین پایگاه های اشغالگران در نوار غزه بود.
ریم صالح الریاشی دین و شرافت وطنش را بر زندگی با فرزندان ترجیح داد
ریم الریاشی قدرت ایمان ، استحکام عقیده ، صلابت اراده، عمق فداکاری و عطوفت پرمهر مادری را با یکدیگر در آمیخت.
« صالح» پدر ریم نماینده یکی از شرکتهای باطری سازی خودروهای آلمانی بود و اوضاع مالی مناسبی داشت . خانواده ریم شامل: شش پسر و چهار دختر بود.
وی در سالهای تحصیل به انجمن اسلامی دانشجویی جنبش مقاومت اسلامی فلسطین ( حماس) پیوست و به یکی از شاخص ترین فعالان این جنبش در محل سکونتش تبدیل شد .
از نظر اطرافیان وی متفاوت از سایر دختران عادی بود. چشم با بصیرت ریم ، افق های دور و دنیایی دیگر که جهان مادی را در نوردید می دید. ریم برای خواستگارانش شرطی گذاشت که از نظر همسالان وی خیلی عجیب بود. یکی از شرط های ریم برای همسرش این بود که در صورت لزوم و امکان بتواند در عملیات استشهادی شرکت کند .
« زیاد عواد » 28 ساله شروط او را پذیرفت و همسر و همراه ریم در زندگی شد و این دو در « حی الزیتون» واقع در شرق غزه سکنی گزیدند.
تلاش بی وقفه ریم برای پذیرفته شدن در عملیات استشهادی ریم صالح الریاشی از دوران دبیرستان قصد اجرای عملیات شهادت طلبانه را داشت و معتقد بود که حیاتش بیش از حد افزایش یافته و زمان شهادتش به تاخیر افتاده است .
ریم خود را به عنوان داوطلب عملیات شهادت طلبانه به فرماندهی گردانهای قسام معرفی کرد اما این فرماندهی به سبب شرایط آن زمان از پذیرش خواسته وی خودداری نمود.
وی پس از ازدواج و با وجود داشتن 2 فرزند برای اجرای عملیات به گردانهای قسام اعلام آمادگی نمود اما آنها باز هم مردد بودند زیرا می دانستند که ریم یک مادر و همسر است. اما با پافشاری ریم گردانهای قسام با انتخاب وی به عنوان اولین مادر شهادت طلب علیرغم وجود دهها و صدها دختر در آرزوی شهادت، موافقت کردند.
این در حالیست که انتخاب ریم برای اجرای عملیات شهادت طلبانه برای فرماندهی گردانهای شهید عزالدین قسام کار آسانی نبود و درباره آن بحث و جدل زیادی صورت گرفت با وجود تردیدهای شورای تصمیم گیری اصل مشارکت زنان در فعالیتهای نظامی و جهادی مخصوصاً اجرای این عملیات توسط یک زن مورد قبول واقع شد.
انتخاب ریم به عنوان مادر شهادت طلب فلسطینی با ریم تماس گرفته شد و متعاقباً وی برای اجرای عملیات بر اساس برنامه قبلی آماده شد. ریم از صحنه عملیاتش بازدید کرد و گذرگاه ایریز؛ پاسگاه بیت حانون را که دژی نظامی در یک منطقه نظامی کاملا بسته بود تا محل زندگی خود، از نزدیک مورد بررسی قرار داد و شیوه فعالیت سربازان اشغالگر را در زمان تفتیش و بازرسی مردم مشاهده نمود. وی صبح 14 ژانویه سال 2004 میلادی با بستن یک کمربند انفجاری با پای پیاده به سوی هدف حرکت کرد تا اینکه از دستگاه بازرسی الکترونیکی عبور کرد،دستگاه از وجود فلزات در زیر لباس وی خبر داد.
سربازها برای بازرسی او را به اتاق ویژه بردند.اما از ریم هیچ عکس العملی که نشان از اضطراب و نگرانی وی داشته باشد مشاهده نشد.در این هنگام وی با کشیدن ضامن کمربند انفجاری در پاسگاه مرزی بیت حانون، دو سرباز اسرائیلی، یک پلیس اسرائیلی و یک کارمند اسرائیلی را کشت.
روز چهارشنبه چهاردهم ژانویه سال 2004 میلادی در تاریخ ملت فلسطین و مقاومت این ملت فراموش نشدنی است چرا که این روز یاد آور خاطره ی مادر شهادت طلب فلسطینی با نام «ریم صالح الریاشی» است که به هنگام شهادت تنها 22 سال داشت.
فرازی از وصیت نامه الریاشی
ریم در وصیت نامه اش می گوید:«... خواهران عزیزم و کودکان مظلوم امت عرب!اجازه دهید شما را پیش از عملیاتی که در نظر دارم آن را اجرا کنم مخاطب قرار داده و از پروردگار بخواهم شهادتم را بپذیرد و کمک کند تا شمار بیشتری از سربازان اشغالگر را به هلاکت برسانم.
شهادت می دهم در برابر پروردگار علیه تمام کسانی که اموال امت را به سرقت و به حساب شخصی خود و خانواده ،نزدیکان و اطرافیانشان واریز کردند و مردم خود را رها ساختند تا نتوانند به مصیبتهایی که بر سر این امت آمد بیندیشند.
پس از شهادتم سخنان زیادی خواهید شنید.عده ای خواهند گفت:خودم را به کشتن دادم.عده ای خواهند گفت:خودکشی کردم و برخی نیز خواهند گفت: که او چقدر احمق بودکه فرزندانش را رها کرد و حرمت همسر و خانواده اش را نگه نداشت.
اما من می گویم: من زن مومنه ای هستم که خداوند این فرزندان را ارزانی ام داشت و پس از من خود آنها را تربیت خواهد داد.شما در خواهید یافت که رزاق واقعی فقط پروردگار وآن کسی است که همه چیز در دست اوست که نه اجیر می کند و نه اجیر می شود.
وی دمتن وصیت نامه تصویری ریم است که می گوید:«... برای جلب رضایت خداوند عز وجل به انجام می رسانم و برای کشیدن انتقام از یهود،این دشمنان بشریت و کسانی که در سرزمینم فساد می کنند؛در رفح و نابلس و رام الله و جنین باقی شهرهای سرزمین عزیزم و برای پاک کردن مقداری از ننگی که به واسطه اعمال حکام سازش کار بر پیشانی این امت نقش بسته است...
و دیگر این که از خدای عز و جل می خواهم این عمل مرا خالصا" برای ذات کریم خویش قرار دهد و آن را واسطه ذلت یهود و آرامش دلهای مومنین قرار دهد...
...تا پیش از ضبط این نوار فکر نمی کردم بتوانم چیزی بگویم،اما حالا می خواهم بگویم که خوشحالی،قلبم را پر کرده و در حال آماده شدن برای دیدار خدای خود هستم و وجودم را برای هدیه کردن به بارگاه الهی آماده کرده ام و آرزو مندم که خداوند بر من منت نهاده و هدیه ام را قبول کند.
خدایا! من لقاء تو را دوست دارم.تو هم لقاء مرا دوست بدار.
با وجود این که دو کودک دارم که هر دو هدیه خداوندند و فقط خدا می داند که چقدر دوستشان دارم، اما علاقه ام به دیدارخدا بیشتر است.این بچه ها را نزد خانواده ام به امانت می گذارم و اطمینان دارم که تحت توجهات خداوند رشد خواهند کرد.
از شما می خواهم که به کودکانم ذکر و طاعت بیاموزید و در وجودشان بذر دین و ایمان بکارید.کاری کنید که قران را حفظ کنند و در مدارس اسلامی درس بخوانند. این دو امانت های من هستند که در روز قیامت درباره آنان از شما خواهم پرسید.
دیدارهمگی ما در بهشت ان شاءالله.
شما را به تقوا وصیت می کنم.وصیت می کنم شما را به تکریم و تحلیل رزمندگان فلسطینی. زمانی که مرا دفن می کنید،نوار قرائت قرآن با صوت...را پخش کنید و مخارج مراسم عزای مرا صرف امور خیریه کنید چرا که می دانم مردم نیازمند، بسیارند. برای من در مسجد بزرگ «العمری»نماز بخوانید.همچنین وصیت می کنم که در صورت امکان،مدفنم در کنار قبور شهدا و صالحین باشد.قبرم را همسطح زمین قرار دهید و بلندش نکنید.از شما می خواهم که برایم دعا کنید که خداوند این کارم را خالصاً برای خودش قرار دهد.از هر رزمنده ای که پا به این سرزمین بگذارد نیز تشکر می کنم.
به خاطر خدا روی قبرم فقط بنویسید:
« شهیده ریم صالح الریاشی»