امروز  شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱

با حوزه های اقتصادی دنیا رابطه خوبی برقرار کرده ایم

گفتگو با محمدحسین نقوی حسینی

شنبه ۱۰ مهر ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۳۶

سخنرانی ها و اظهارنظرهای احمدی نژاد در شصت و پنجمین اجلاس سازمان ملل متحد، تقدیر 195 نماینده مجلس شورای اسلامی را برانگیخت. سید محمدحسین نقوی حسینی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی از جمله این نمایندگان بود که دعوت رادیو گفتگو جهت بحث پیرامون این موضوع را پذیرفت و در گفتگویی تلفنی در پاسخ به سؤالات «بدون خط خوردگی» چنین اظهار داشت:

سخنرانی احمدی نژاد در سازمان ملل، تقریباً 5 محور مهم داشت. به اعتقاد شما محوری‌ترین موضوعی که رئیس جمهور طی سفر یک هفته‌ای خود به نیویورک، به آن پرداخت، چه بود؟

قبل از شروع بحث، هفته دفاع مقدس را تبریک عرض می کنم و یاد و خاطره شهدای دفاع مقدس را گرامی می دارم. سخنرانی احمدی نژاد و فعالیت‌های دیپلماسی و سیاست خارجی ایشان انصافاً قابل تقدیر بود. دیدارهایی که صورت گرفت و مواضعی که اعلام شد، به ویژه آن سخنرانی که در مجمع عمومی کردند، بسیار خوب بود، به خصوص آغاز سخنرانی‌شان که بیانگر وحدت مذاهب الهی بود و آن حرکت نمادین زیبایی که داشتند و قرآن کریم و انجیل را به نمایش گذاشتند. این‌ها در عرصه افکار عمومی جهان و پیروان مذاهب الهی، حرکت بزرگی محسوب می شود و سخنرانی ایشان غرورآفرین بود. ملت ایران به خود می‌بالند که ایرانی هستند و رئیس جمهورشان در چنین ورطه‌ای سخنرانی می کند.

لازم است به ملت عزیزمان عرض کنم که از بین 180 کشور شرکت کننده در مجمع عمومی امسال و سخنرانی رؤسای هیئت‌های دیپلماسی، دو سخنرانی مورد توجه جدی قرار گرفت. یکی از آن‌ها، سخنرانی احمدی نژاد بود، به طوری که وقتی ایشان صحبت می کردند، همه هیئت‌ها کاملاً گوش می‌دادند و توجه می‌کردند. توجهی که در امریکا به حضور هیئت‌های ایرانی با ریاست احمدی نژاد نشان داده شد، نشانگر اهمیت هیئت ایران بود. احمدی نژاد روی نکات بسیار مهمی تأکید کردند و 5 پیشنهاد بسیار مهم دادند که درواقع بیان و حرف دل ملت‌های آزاده و مستقل دنیا بود. یکی از آن‌ها بحث 11 سپتامبر و سوءاستفاده‌ای بود که ایالت متحده امریکا از این موضوع کرد و اینکه مدیریت این حادثه با خود امریکا بوده است.

بنده به عنوان دکترای علوم سیاسی، یک مقاله 15 صفحه‌ای، درباره 11 سپتامبر نوشتم و در آن ثابت کردم که امریکایی‌ها خودشان این حادثه را مدیریت کردند و امروز  احمدی نژاد، پرده از این مسائل برداشت و توجه ملت‌ها را جلب کرد. بحث دیگر ایشان، راجع به ناعادلانه بودن ساختار سازمان ملل متحد است. این هم حرف دل بسیاری از ملت‌های آزاده کشورهای عدم تعهد است که به این ساختار اعتراض دارند و معتقدند در ساختار سازمان ملل متحد، مشارکت مالی، مدیریت می‌شود و بازیگران جهان همه در مدیریت این سازمان نقش ندارند. در شورای امنیت، یک کشور می‌تواند در مقابل خواسته‌های همه کشورها و ملت‌ها بایستد و این ساختار، ناعادلانه است. همچنین روی کارکرد نظام سرمایه‌داری انگشت گذاشتند و نشان دادند که در دنیا یک رابطه ظالمانه وجود دارد و عده قلیل یا کثیری، حکومت اقتصادی می کنند. این مطالبی بود که آقای احمدی نژاد مطرح کردند و انصافاً قابل توجه افکار عمومی قرار گرفت.

احمدی نژاد، در سازمان ملل، صحبت هایی را در رابطه با 11 سپتامبر داشتند. براساس نظرسنجی‌هایی که نه دولت امریکا، بلکه موسسات خصوصی انجام دادند، بیش از 75 درصد مردم این کشور، اعتقاد دارند 11 سپتامبر آنگونه که دولت امریکا می‌گوید، اتفاق نیفتاده است. یعنی بحث القاعده را مطرح می‌کنند. بیش از 75 درصد مردم امریکا باور ندارند که دولتشان درست می‌گوید. اما چرا در رسانه‌های خودشان آنگونه وانمود کردند که صحبت‌های احمدی نژاد اجازه بازتابی در آمریکا نداشت؟

همه ما و رسانه‌های ما می‌دانیم که رسانه‌های غربی، تحت نفوذ محور امریکا و صهیونیسم است و آنها بر این رسانه‌ها حکومت و سرمایه گذاری می کنند. در آن مقاله‌ای که نوشتم، یک سؤال را مطرح کردم که چطور می‌شود از یک فرودگاه در شهری در قلب ایالت متحده امریکا، 8 هواپیما سازماندهی شوند، بنزین و سوخت دریافت و حرکت کنند، و برج مراقبت و نیروهای امنیتی و حفاظتی و غیره هم هیچ متوجه نشوند. در ایالت متحده امریکا که ادعا می کند بر دنیا نظارت دارد، این ها کجا بودند؟ یعنی چطور می‌شود درکشوری که این همه امکانات الکترونیکی، اطلاعاتی و جاسوسی دارد و در اقصی نقاط دنیا جاسوسی می‌کند، چنین اتفاقی بیفتد؟ و هفت، هشت فروند هواپیما، جلوی چشم اینها سوخت گیری و برنامه ریزی ‌نمایند و پرواز کنند و هیچ کس هم آنها را کنترل نکند و از این مسائل، اطلاع نداشته باشد. بنابراین، به اعتقاد ما رسانه‌های غربی، تحت تأثیر محور امریکا و صهیونیسم هستند و آنها هستند که جهت‌گیری می کنند و نمی‌خواهند افکار عمومی نسبت به موضوع روشن شود.

سخنرانی این بار احمدی نژاد، نسبت به دفعات قبل، متفاوت بود یا در راستای همان اهداف قبلی انجام شد؟ چراکه ایشان قبلاً هم پیشنهاداتی را در مورد مدیریت جهانی مطرح کرده بودند. این بار در این خصوص، چه پیشنهاداتی را عنوان کردند؟

بعضی از افراد داخلی در برخی از رسانه‌های خارجی، مطرح کردند که بخش‌هایی از این سخنرانی تکراری بود و قبلاً مطرح شده بود. اما بنده اعتقاد دارم این موضوعات به قدری مهم است که ما باید بارها آنها را از تریبون جهانی مطرح و افکار عمومی جهان را روشن کنیم. باید این اعتقاد را بوجود آوریم که واقعاً این اتفاقات در حال رخ دادن است. اما زوایایی که آقای احمدی نژاد به آنها اشاره کردند، با آنچه در دوره گذشته و سخنرانی قبلی مطرح کرده بودند، متفاوت بود. از آنجا که سلطه نظام سرمایه داری در دنیا و تحت استعمار قراردادن کشورهای متعهد و غیرمتعهد مستقل، زوایای مختلف دارد، باید روی این زوایا کار کرد، ساختار پولی و مالی این نظام را باید خوب دید و کارکرد سیاسی و روابط تجاری و فراز بازرگانی آن را باید خوب توضیح داد. به اعتقاد من، اگرچه موضوع، ثابت بود، اما آقای احمدی نژاد به زوایای جدیدی اشاره کردند.

احمدی نژاد، در یکی از برنامه‌های تلویزیونی برتر امریکا که لری کینگ مجری آن بود، شرکت کرد. آن هایی که شبه حرفه‌ای کار می‌کنند، این برنامه را می شناسند. در خود امریکا این بحث مطرح شده که لری کینگ، در تقابل با آقای دکتر احمدی نژاد ناموفق بوده است. چه حقیقتی در سخنان دکتر احمدی نژاد بود که چنین واکنشی را در مردم آمریکا بوجود آورد؟

البته می‌دانید که احمدی نژاد یک شخصیت سیاسی باهوش هستند که می توانند حوادث و رویدادها را با ابتکار، منظم کنند و به خوبی پیش ببرند تا به هدف‌های خودشان برسند. ایشان بارها نشان داده که در اینگونه نشست‌ها، سیاست تهاجمی را دنبال می‌کنند و از لاک دفاعی بیرون می آیند. همانطور که سیاست خارجی کشور ما، در دوران دولت نهم و دهم، از لاک دفاعی بیرون آمده و نظراتی را مطرح می‌کند که طرف مقابل را به چالش جدی می‌کشاند و او را مجبور می کند پاسخ‌هایی دهد که نقاط ضعف خود را بهتر به نمایش بگذارد. فکر می‌کنم این همان سازوکار موفق دکتر احمدی نژاد باشد.

در ابتدای صحبتهای‌تان به مقوله 11 سپتامبر اشاره کردید. بین تمامی محورهایی که احمدی نژاد در سخنرانی‌شان مطرح نمودند، موضوع 11 سپتامبر و واشکافی آن، سروصدای بیشتری ایجاد کرد. به طوری که ایشان خواستار تشکیل کمیته حقیقت‌یاب در این خصوص شدند. فکر می‌کنید واکنش مقامات آمریکایی در این خصوص چگونه باشد؟

بنده فکر می‌کنم، این مسأله مانند ماجرای هولوکاست است که احمدی نژاد به آن پرداختند و یک علامت سؤال بزرگ ایجاد کرد. به طوری که شاید تاکنون هیچ فردی چنین علامت سؤالی را ایجاد نکرده بود. اشاره می‌کنم به بازدید خودم در دوهفته گذشته از شهر کراکوک لهستان که صهیونیست‌ها معتقدند در این منطقه آدم‌سوزی صورت گرفته و این مسائل اتفاق افتاده است. بنده حدود دو هفته پیش، برای شرکت در کنفرانس همکاری روسیه اروپا، به شهر کراکوک لهستان رفته بودم و آنجا اصرار کردم که حتماً این محل مورد ادعای صهیونیست‌ها را بازدید کنم. بازدید عمیقی از آنجا داشتم به طوری که کل آن مناطق را دیدم و اگر جنگ جهانی دوم 60 سال طول می‌کشید و نازی‌های آلمان، به طور شبانه روزی در آنجا آدم‌سوزی می‌کردند، نمی‌توانستند این رقمی را که اعلام می‌شود، بسوزانند. یعنی دروغ بزرگی گفته شده است که احمدی نژاد، در تاریخ، علامت سؤال آن را باقی گذاشت. من آنجا تحقیق و بررسی کردم، دو سه دستگاه، کوره‌های آدم‌سوزی آنجا بود که شاید افراد را زیرتخت می‌خواباندند و دانه دانه به آنجا وارد می‌کردند و این اشخاص هم لهستانی بودند. در بین آنها، ده بیست درصدشان نیز یهودی بودند. یعنی این بلا را بر سر ملت لهستان آوردند، نه اینکه با یهودی‌ها این کار را کرده باشند. واقعاً اگر اندیشمندان دانشگاهی روی این موضوع تحقیق کنند، متوجه می‌شوند که هولوکاست اصلاً به این شکل که عنوان می شود، واقعیت نداشته و این توطئه صهیونیستی است که این ماجرا را بزرگ کردند تا هدف‌های خودشان را دنبال کنند. علامت سؤال بزرگی که احمدی نژاد روی واقعه 11 سپتامبر گذاشت، یک علامت جدی است. بنده به عنوان استاد دانشگاه، روی این موضوع تحقیق کردم. اگر فردی، با سند و مدرک، 11 سپتامبر را بررسی کند، با اطمینان کامل معتقد می‌شود که مدیریت کار را کاخ سفید انجام داده است و حتی اگر افراد این عملیات، غیرآمریکایی بودند، باز هم مدیریت آن را آمریکایی‌ها انجام دادند تا هدف‌های سیاست خارجی خودشان در خاورمیانه را دنبال کنند.

یکی از موضوعاتی که احمدی نژاد مطرح کرد، سر و صدایی بود که غربی‌ها در خصوص خانم محمدی آشتیانی ایجاد کردند، حتی این موضوع مطرح شد که آمریکایی ها متحدین برزیل و ترکیه را که در تهران با امضای بیانیه تهران، موفقیتی را برای ایران به ارمغان آوردند، علیه ما بسیج کردند. اگر خاطرتان باشد، حتی یک روز در ترکیه، بالغ بر 50 مقاله چاپ کردند که این خانم آذربایجانی بوده است. یعنی به لحاظ نژادی آنها را تحریک کردند که علیه ما مقاله بنویسند. احمدی نژاد این موضوع را چطور مطرح کردند؟

متأسفانه ما روی نقاط ضعف حریف‌مان کار نکردیم. یکی از مواردی که اکنون در کمیته حقوق بشر -که بنده سخنگوی این کمیته هستم- روی آن کار می کنیم، این است که حریف ما در حوزه حقوق بشر، آنقدر نقطه ضعف دارد که اگر هرکدام از آنها را به خوبی به نمایش بگذاریم، ده‌ها برابر بیشتر از این حادثه که آنها روی آن کار می‌کنند و افکار عمومی را تحریک می‌نمایند، قابلیت تبلیغات و تحریک افکار عمومی دارد. ما روی یک مورد انگشت گذاشتیم، دیدید که افکار عمومی چه عکس‌العمل‌هایی را نشان دادند. بطوریکه در یکی از ملاقات‌ها به احمدی نژاد گفته بودند، یکی از نمایندگان پارلمان گفته است ما به مراجع قضایی شکایت می کنیم. بنده در اعدام ترازا لویز، مصاحبه کردم و گفتم تمام تیم‌های روانپزشکی و پزشکی که با ایشان مصاحبه کردند، به صورت مستند گفتند ایشان عقب ماندگی ذهنی دارد و مهجور محسوب می‌شود و اگر قصد ارتکاب جنایتی هم دارد، از نظر فکری قابلیت این جنایت‌ها را به صورت برنامه‌ریزی شده ندارد. بنابراین چنین آدمی نمی‌تواند مورد محاکمه قرار گیرد و به اعدام محکوم شود. ولی دیروز اعدام شد و ما به عنوان کمیته حقوق بشر اعلام کردیم که حتماً به سازمان ملل متحد شکایت می‌کنیم و خواستار رسیدگی به موضوع می‌شویم.

می‌خواهم بگویم که متأسفانه ما روی مسائل حقوق بشری حریف، کار نمی‌کنیم و هر مورد از مسائل حقوق بشر امریکایی‌ها، قابل تحریک افکار عمومی جهان است. احمدی نژاد در اینجا به خوبی نشان داد که موضوع سکینه محمدی، موضوعی است که مورد سوءاستفاده رسانه‌ای قرار گرفته و رسانه‌ها روی آن تبلیغات هدفدار انجام می دهند. واقعیت اینگونه که مطرح می شود، نیست.

یکی از پیشنهاداتی که احمدی نژاد در عرصه مدیریت جهانی، برای اصلاح ساختار سازمان ملل دادند، بحث مناظرات بین المللی بود. حاضرین، نسبت به این پیشنهاد احمدی نژاد چه واکنشی از خود نشان دادند؟

مردم ما این سخنرانی را دیدند که اغلب پیشنهادات احمدی نژاد مورد استقبال و تشویق شنوندگان قرار گرفت. چراکه در مناظرات بین‌المللی است که افکار عمومی جهان روشن می‌شود و حتی ما به نقاط ضعف خودمان پی می‌بریم. ما از کسی مطالبه نداریم، فقط می گوییم این مسائل به بحث گذاشته شود و ملت‌ها و افکار عمومی جهان، حرف همه را بشنوند، نه حرف یک طرف را. اما قدرت رسانه‌ای غرب به شکلی است که پیام ما به ملت‌ها نمی رسد. بنده عرض کردم در کنفرانس همکاری روسیه اروپا شرکت داشتم و دبیر اجلاس طی سخنرانی خود در این کنفرانس، تنها کشوری را که سراغ نماینده اش را می‌ گرفت، جمهوری اسلامی ایران بود. 70 کشور در این کنفرانس شرکت کرده بودند. دبیر اجلاس نگفت کدام کشور نیست، کدام کشور حضور دارد، یا کدام کشور باید باشد. ولی وقتی به جمهوری اسلامی ایران رسید، گفت من آرزومندم که هیئت جمهوری اسلامی ایران هم در جمع ما حضور داشته باشد. این نشان می‌دهد که بالاخره حرف‌های ما به گوش عده‌ای می‌رسد و مورد استقبال قرار می‌گیرد. در دوسال گذشته این کنفرانسی که به آن اشاره می‌کنم نیز، بنده به عنوان نماینده جمهوری اسلامی شرکت کردم. وقتی که می خواستم در کنفرانس حضور پیدا کنم، احساس می کردم ممکن است محدودیت‌هایی برای ما باشد. اما دیدیم بسیار گرم‌تر از سال‌های گذشته، استقبال کردند. ما معتقدیم مناظره باعث می‌شود ملت‌ها، صحبت همه طرف را بشنوند و خودشان قضاوت کنند. آمریکایی‌ها که ادعای دموکراسی چندصدایی را مطرح می سازند، چرا اجازه نمی دهند دیگران صحبت کنند؟
چرا زمینه را فراهم نمی‌کنند تا دیگران حرف‌های ما را هم بشنوند؟ بنابراین آن موضوع هم مورد استقبال قرار گرفت.

بعنوان آخرین سؤال بفرمایید با توجه به اینکه تا کنون 4 قطعنامه تحریم علیه ما صادر شده است و در سی سال گذشته هم تحریم بودیم. اگر حتی به لحاظ اقتصادی هم نتوانند با تحریم‌ها به ما فشار آورند، در جامعه جهانی این موضوع را القاء خواهند کرد که دولت ایران برای جامعه جهانی قابل اعتماد نیست. سپس تلاش می‌کنند که حساب مردم را از دولت جدا نمایند. صحبت‌های احمدی نژاد چقدر می تواند به بالارفتن اعتماد افکار عمومی جهان کمک کند؟

بنده ابتدا به آن نکته اولی که اشاره فرمودید می‌پردازم. شما می‌دانید که هر کدام از این قطعنامه‌ها، اگر علیه برخی از کشورهای خاورمیانه یا کشورهای دیگر به تصویب رسیده بود، کافی بود برای اینکه یک نظام را از پای درآورد. در حالی که می‌دانیم، چهارمین قطعنامه تحریم علیه ما صادر شده است، اما اقتصاد و نظام اجتماعی ما، راه خودش را می پیماید و ما این تحریم را به یک فرصت تبدیل کردیم. این‌ها شعار نیست، بنده این‌ها را در حوزه اقتصاد جهانی و عکس‌العمل کشورهای دیگر نسبت به کشورمان دیده ام. شاید بسیاری از افراد تصور کنند این‌ها شعار است، اما اصلاً اینگونه نیست.

همین استقبالی که در این کنفرانس مورد اشاره صورت گرفت، نشان می‌داد که اصلاً به تحریم‌ها بها نمی‌دهند و برای آن ارزشی قائل نمی‌شوند. نه اینکه بسیاری از کشورها عاشق چشم و ابروی ما باشند، بلکه اقتصادشان وابسته به اقتصاد ماست و نمی‌توانند آن‌را مؤثر بدانند. وقتی که کشور فرانسه اعلام می‌کند نمی‌توانیم به تحریم عمل کنیم، چراکه اگر این کار را انجام دهیم، شرکت ما سقوط می‌کند- توتالی که 60سال در حوزه نفتی سابقه دارد، با صراحت اعلام می‌کند که ما نمی‌توانیم- بقیه چطور می‌توانند این کار را انجام دهند؟ امروز جمهوری اسلامی ایران رابطه خوبی را با نظام بین الملل برقرار کرده و توانسته با حوزه‌های اقتصادی دنیا ارتباطات بسیار خوبی ایجاد کند، مانند جنوب شرق آسیا، حوزه قفقاز و آسیای میانه. همچنین با امریکای لاتین و حوزه اقتصاد افریقا نیز ارتباطات خوبی داریم. هر کدام از این‌ها می‌توانند به نظام اقتصادی ما کمک کنند. ما هم می توانیم به نظام اقتصادی آنها کمک نماییم.

کد مطلب : 137062