سرویس یادداشت و گزارش جهان
سالها بود در هر جمعی که قرار می گرفتیم؛ خواه جشن، خواه عزا، خوشی و ناخوشی برای رفع گرفتاری و یا حتی هنگام پیروزی، خلاصه در هر زمانی و هر مکانی کسی از میان جمعیت بلند می شد و می گفت: خشنودی آفا امام زمان صلوات. اکنون هم همه جا خانه و اداره یا هر جایی که باشیم اگر گروهی به مناسبتی گرد هم آمده باشند باز هم ذکر صلوات بر (محمد و آل محمد) زینت بخش محافل و مجالس است.
اما همه چیز از یک گپ دوستانه شروع شد؛ هنگامی که یکی از دوستانم سؤالی را مطرح کرد که بی ارتباط با مقدمه ای که عرض کردم نیست. دوستم پرسید چرا باید برای سلامتی آقا امام زمان صلوات بفرستیم؟ او که سالیان سال است زنده است صلوات ما چه ارزشی می تواند داشته باشد. اصلاً مگر امام زمان مریض می شود که با صلوات ما سلامتی اش را بدست آورد؟
با سؤال دوستم که به نوعی رابطه معلمی و شاگردی نیز با هم داریم، تعجب کردم! هم خوشحال شدم هم ناراحت. خوشحال از پویایی فکرش. همین که ذهن یک جوان به دنبال حقیقت باشد ارزشمند است و ناراحت از شبهه ای که پیش آمده و این نکته که چه اتفاقی برای ذهن یک جوان باید افتاده باشد که همه عشق خود به امامش را یکباره و بدون تحقیق زیر سؤال ببرد و از این عشق احساس پوچی کند و به این دیدگاه برسد که دوست داشتن حضرت مهدی آرزویی بیش نیست. در واقع همه باورها سست بود و باید با روشی نوین به دنبال حقیقت بود. سؤال این عزیز در برهه ای اتفاق افتاد که مدتی در کلاسهای فرقه های نوظهور عرفانی شرکت کرده و عملاً تحت پوشش و آموزش این تفکر قرار گرفته بود.
مقاله زیر تحلیلی است بر روشهای جذب و آموزش و بررسی نکات انحرافی و اعتقادی این فرقه ها و ارائه پاسخ های علمی بر آنها. اما قبل از آغاز بحث لازم است گزارش کوتاهی از اذکار و ادعیه مقدس در ادیان و مذاهب دیگر ارائه کنیم تا مخاطب با ذهن روشنتری به قضاوت بنشیند.
در کتب همه ادیان آسمانی دعا و نیایش از جایگاه خاصی برخوردار است، کما اینکه بخشهای گسترده ای از این کتب به ذکرهای معنوی اختصاص یافته که در بین آنها یکی از این ذکرهای معروف در مسیحیت ذکر ( هللویاه ) می باشد.
این ذکر با آهنگ بخصوصی ادا شده و موجب نجات جلال و اکرام خداست. شایان ذکر است این آواز به اندازه ای در زندگی مسیحیان جاری است که حتی نویسنده انیمیشن معروف «شرک» نیز از آن استفاده نموده و جذابیت کارتن را بینهایت بالا برده است و این به خاطر تأثیر گذار بودن آن در فرهنگ مسیحی است که کودک و بزرگسال نمی شناسد و بر لب آوردن آن؛ نقطه عطف سعادت
” وقتی در بین افراد جامعه ای عاملی موجب تقویت ارتباطات آنها شود عامل وحدت بخش نام می گیرد و این موضوع برای دشمنان که یکپارچگی مردم مانع استعمار و سلطه آنان است، نشانه خوبی نیست. “
و شادابی قلمداد می گردد و به خاطر همین تأثیر و تأثرات دینی است که در فرهنگ هر جامعه ای ذکر عامل تعیین کننده است و بستگی به نوع مذهب و فرهنگ آن جامعه دارد که عوامل فرح بخشی و شادی آفرینی را که موجب سعادت می شود چگونه، کجا و در چه قالبی ارائه کند.
در همه کشورهای مذهبی مردم برای بزرگان دینی و عالمان و اندیشمندان خود و حتی چهره های برجسته سیاسی یا علمی شان از این عبارات استفاده کرده و آن را در مراسم ها و مناسبتها تکرار می کنند؛ مثلاً در مسیحیت متقدم در قرون اولیه کلیسا آوازهایی بود که مردم آن را بصورت یکصدا می خواندند. به عنوان نمونه در کشور روسیه کشیشان بیزانسی با خودشان بهترین سرودها را که از آهنگهای بلغاری استفاده می کردند آوردند. این آواز «زنامنی zenameni» که نوع مخصوصی از ذکرهای مسیحی روسی است. این ذکر در ابتدای قرن شانزدهم به صورت همخوانی در روسیه معمول شد که منشاء آن به اذکار کلیسای لاتین در لهستان بر می گردد.
اکنون نیز مسیحیان در طول سال زمانهایی را به ذکرهای خاص اختصاص می دهند. هفته وحدت بین مذاهب مسیحی طی روزهای 18 تا 25 ژانویه مصادف با 28 دی تا 5 بهمن با محور نیایش به طور دائم برگزار می شود. موضوعی که برای هفته وحدت مذاهب مسیحی انتخاب شده این جمله است که از کتاب اول تسالونیکیان 5:17 انتخاب شده (بدون وقفه دعا کنید). این رویداد هشت روزه، آکنده از نیایش، موعظه و همایشهایی است که بین تاریخ جشن «سنت بیتر» و «سنت بل» برگزار می شود و جالب تر اینکه دامنه این ذکرهای معنوی حتی به فوتبال هم کشیده می شود. فیفا از بازیکنان تیم ملی برزیل خواست از نوشتن شعارهای مذهبی و سیاسی بر روی پیراهن خود خودداری کنند، اما «کاکا» راه حل تازه ای برای این مشکل پیدا کرد، البته پیش از این کاکا که به عنوان مقیدترین بازیکن مسیحی جام جهانی 2006 معرفی شده بود، برای حفظ ارتباطش با مذهب به راهکار جدیدی متوسل شد. او در سفارشی به اسپانسر خود «آدیداس» تأکید کرده بود باید بر روی کفش استوکش جمله ی (همه چیز مسیح) ثبت شود. پیش از این کاکا در جام جهانی از جمله ی (من به مسیح تعلق دارم) استفاده کرده بود.
در کشور ژاپن نیز طی مراسمی در پایان زمستان و آغاز بهار افراد خانواده پرچمهایی به دور خانه هایشان می کشند که روی آنها نوشته شده (سعادت آمد good luck in) و یا (ارواح شیطانی دور شد evil spirit out) و نیز در مذاهب عرفانی هندی و بودایی جمله ی (تت توام سی) به معنای یکی شدن با حقیقت و غرق شدن در اوست.
به این ترتیب می بینیم در اغلب جوامع دینی یاد و خاطر پیامبران و بزرگان آن مذهب گرامی داشته می شود و هیچ کسی هم متعرض آنها نیست، اما متأسفانه همانان که این اذکار معنوی در مذهب خودشان تا حدی تأثیر دارد که در همه عرصه های زندگی کاربرد دارد، نوبت به اسلام که می رسد دروغ پراکنی ها، تشکیک ها و تردیدها نسبت به آموزه ها و مقدسات دینی ردپای خود را نشان می
” کار آنها درآمیختن خرافات با دین و تضاد ایجاد کردن در مستندات مسلم و قطعی اسلام است که ذکر شریف صلوات نیز از دست آنها در امان نمانده است غافل از اینکه «و مکروا و مکر الله و الله الخیر الماکرین.» “
دهد.
کشور ما ایران یکی از کشور های مسلمان شیعی مذهب در دنیاست و بسیار هم مورد هجمه های متعدد قرار گرفته است. یکی از این هجمه ها وارونه جلوه دادن باور ها و سست کردن انگیزه های دینی و ایمانی مردم است.
و اما اسلام. اعتقادات در دین اسلام به دو بخش فردی و اجتماعی تقسیم می شود؛ مثلاً اموری مثل نماز و روزه. یک آیین عبادت فردی است؛ اگر چه نماز به صورت جماعتش نوعی بازتاب اجتماعی نیز دارد، اما بطور کلی برای دشمنان امور اجتماعی دینی اهمیت بیشتری دارد. زیرا بر اساس سیاست انگلیسی (تفرقه بینداز و حکومت کن ) هر چه مسلمانان پراکنده تر و فردگراتر باشند، از حساسیت کمتری نسبت به مسائل جامعه برخوردار خواهند بود و در نتیجه آن آسیبهای اجتماعی به طرز عمیقتری گریبانگیر جامعه خواهد شد. بدین ترتیب دشمن می تواند بر حریف ضعیف و پراکنده به صورت جدا جدا پیروز شود. اینجاست که نقطه هدف دشمن آن دسته از افکار و باور هایی است که تکیه بر وحدت مسلمین و تقویت مسائل اجتماعی جامعه می باشد.
بر اساس این رویکرد است که دشمن فرقه های مختلف ضاله را در پوشش اندیشه پاک اسلامی و در قالب عرفان های سراب گونه به ذهن جوان ایرانی تزریق می کند و با سست کردن اندیشه انتظار و ایمان جوانان، با تکیه بر استدلال های به ظاهر منطقی روح عشق ورزی به مهدی (عج) را از آنان می گیرد. یکی از این باورهای مهم و مؤکد در دین اسلام؛ ذکر شریف صلوات است. همانطور که در مقدمه بیان شد در این کلاسهای عرفانی به طور غیر مستقیم این باور مبارک زیر سؤال برده می شود، به نحوی که افراد شرکت کننده در آن دچار شک و تردید نسبت به این امر مقدس شده و حتی گاهی آن را بی فایده قلمداد می کنند. در اینجا به ارائه مستندات این ذکر معنوی می پردازیم.
در بین همه متون مقدس اسلامی قرآن در درجه اول قرار دارد. طبق نص صریح قرآن در (سوره مبارکه احزاب آیه 56) برای اولین بار خود خداوند دستور ذکر صلوات را به مسلمانان داده است «ان الله و ملائکه یصلون علی النبی یا ایها الذین امنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما.» همانا خدا و ملائکش بر پیغمبر درود می فرستند پس شما هم ای مؤمنان بر او صلوات و درود بفرستید و تسلیم امر او باشید. نکته قابل اهمیت این است که در این آیه فعل «یصلون» به صورت مضارع آمده و همین موضوع شبهه دیگری را نیز که در فرقه های مزبور مطرح می شود که دین اسلام متعلق به هزار و سیصد سال پیش است و اکنون دیگر نوبت حرفهای تازه است را برطرف می کند. زیرا در ادبیات عرب فعل در زمان حال دلالت بر استمرار دارد به این معنا که ذکر صلوات همچنان برقرار است.
شبهه دیگری که در دوره های عرفان های نو ظهور مطرح شده؛ این که پیامبر چه نیازی به درود ما دارد؟ او که انسان کامل است به درود و دعای ما احتیاجی ندارد.
پاسخ: درست است که پیامبر و تبع آن حضرت مهدی (عج) نسبت به مؤمنین در مرتبه بالاتری قرار دارند، اما آنها نیز در هر مرتبه ای از کمال که باشند، باز هم نیازمند خدا
” ذکر مسیح و پیامبران دیگر موجب سعادت و عشق آنان مایه مباهات است، ذکر محمد (ص) و مهدی (عج) نیز مایه سعادت دو عالم و فخر آدمیان است. “
هستند. «یا ایهالناس انتم الفقرا والله الغنی الحمید» (سوره فاطر آیه 15) به این ترتیب صلوات خدا افاضه رحمت است و صلوات فرشتگان طلب رحمت. به مؤمنین هم سفارش شده صلوات آنها طلب رحمت است برای پیامبر. طلب رحمتی که از قبل آن روح مؤمنان نیز برکت یافته و به طهارت نزدیکتر می شود.
اما از آثار فردی این ذکر شریف که بگذریم، عرصه اجتماعی نیز از فواید و برکات آن بی نصیب نخواهد ماند. وقتی در بین افراد جامعه ای عاملی موجب تقویت ارتباطات آنها شود عامل وحدت بخش نام می گیرد و این موضوع برای دشمنان که یکپارچگی مردم مانع استعمار و سلطه آنان است، نشانه خوبی نیست. پس راهی نمی ماند جز تضعیف عامل و تاریک کردن فضای همکاری و همدلی جامعه. اما جالب است که دشمنان با دست پر به سراغ باورهای دینی و مذهبی ما می آیند؛ بطوریکه در اندیشه های اسلامی مطالعه کرده و ظرافتهای آن را بیرون می کشند و برای هر کدام راهکاری ارائه می کنند. گویی آنها حضرت مهدی (عج) را باور دارند که به این صورت مانع زمینه سازی برای ظهور حضرت می شوند. آنها از قدرت معنوی اسلام در هراسند و به واقع از وحدت مسلمانان وحشت دارند. پس به دنبال ایجاد مانع برای تحولات علمی و پژوهشی و بعد از آن عرصه باورها و اعتقادات دینی رفته و به گمان خودشان تیر خلاص را رها می کنند. زیرا ساحتهای مذهبی مهمترین جایگاهی است که می شود خیلی نرم و آهسته و با کمک احساسات، تردید و توهم ایجاد کرد. در یک جمله کار آنها درآمیختن خرافات با دین و تضاد ایجاد کردن در مستندات مسلم و قطعی اسلام است که ذکر شریف صلوات نیز از دست آنها در امان نمانده است غافل از اینکه «و مکروا و مکر الله و الله الخیر الماکرین.» (سوره آل عمران آیه 54).
کلام آخر:
جمع کثیری از دانشجویان و بزوهشگران ایران اسلامی به شرافت عشق به حضرت محمد (ص) و فرزند مطهرش حضرت مهدی (عج) در آستانه میلاد باعظمت آن وجود مقدس، اقدام به برگزاری مراسم جشن تولد آن حضرت با محوریت یک کار فرهنگی گروهی و وحدت آفرین در حسینیه «منتظر المهدی» نموده اند.
در این مراسم بر اساس تعداد یاران حضرت مهدی که در روایات معتبر اسلامی به 313 تن اشاره شده، به تزیین 313 گل صلوات برداخته و همگی با هدف خشنود کردن آقا امام زمان(عج) در این جشن شرکت کرده اند تا به دنیا ثابت کنند اگر مسیح (ع) متعلق به 2000 سال پیش است و هنوز کهنه نشده و ایمان داران مسیحی هنوز از عشق به او صحبت می کنند، حضرت محمد (ص) و حضرت مهدی (عج) متعلق به زمان نزدیکتری می باشند و هرگز کهنه نخواهند شد و اگر ذکر مسیح و پیامبران دیگر موجب سعادت و عشق آنان مایه مباهات است، ذکر محمد (ص) و مهدی (عج) نیز مایه سعادت دو عالم و فخر آدمیان است.
پس صلوات بر (محمد و آل محمد) نشانه وحدت ایمان و ابراز خشنودی آن حضرت و علامت نزدیک شدن حقیقی ما به خداست «و لو کره المشرکون».
بر قامت دلربای مهدی صلوات
(اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم)
جامعه
