امروز  شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱
پیامبر ما و مصطفای جبران خلیل جبران
محمدرضا زائری
شنبه ۱۱ تير ۱۳۹۰ ساعت ۱۳:۳۳
 
نمونه‎های متنوع از اظهار ارادت و احترام نسبت به ساحت قدسی رسول گرامی اسلام، در آثار بسیاری از نویسندگان و اندیشمندان نامدار غیرمسلمان به چشم می‎خورد. هرچه آشنایی این اشخاص با اسلام و حقیقت رسالت بیشتر است، این نوشته‎ها و سروده‎ها نیز عمق و حرارت بیشتری دارند.

اگر این‎گونه آثار، تنها از قلم و بیان مسلمانان صادر شده بود بتوان آن را ناشی از اعتقاد دینی یا حتى تعصب دانست، لیکن وقتی اندیشمند یا ادیبی مسیحی، زبان به ستایش پیامبر اسلام می‎گشاید، نمی‎توان این مدح و ستایش را جز به حساب انصاف علمی و اعتراف به حقیقت گذاشت.

دکتر مایکل هارت، نویسنده آمریکایی، وقتی می‎خواست ۱۰۰ چهره مهم، برتر و تاثیر گذار در تاریخ جهان را معرفی کند، این فهرست را با نام رسول گرامی اسلام آغاز کرد و چون می‎دانست این انتخاب با تعجب و پرسش خوانندگان روبه‎رو خواهد شد، چنین نوشت: «چه‎بسا انتخاب حضرت محمد توسط من به‎عنوان نخستین نفر در این کتاب، ممکن است باعث حیرت و شگفتی خوانندگان باشد؛ لیکن من باور دارم که او تنها کسی است که در تاریخ بشری توانسته، در هر دو سطح مادی و معنوی، بیشترین توفیق را داشته باشد.» (۱) و سپس به شرح این دیدگاه خود می‎پردازد و دلایل خود را بیان می‎کند.
بدین‎گونه برکات و نتایج اتفاق بزرگ و مبارکی که در بیست و هفتم ماه رجب، برای بشر رخ داد و بروز شخصیت عظیم و استثنایی آخرین فرستاده خداوند چنان است که حتى کسانی‎که پیرو آیین او نیستند، نمی‎توانند زبان از ستایش و توصیف او ببندند.

از کسانی چون تولستوی ادیب نامدار روسی تا جبران خلیل جبران لبنانی، فراوانند چهره‎های سرشناس و بزرگی که قلم خود را با ذکر رسول گرامی اسلام متبرک ساخته‎اند و زبان به ستایش و مدح ایشان گشوده‎اند. این کمترین که در کتاب «کتاب مقدس»، مجموعه‎ای شگفت از آثار نویسندگان و شاعران و متفکران مسیحی لبنان، در ثنای قرآن کریم و پیامبر اسلام را جمع‎آوری و عرضه کرده‎ام، هنوز هر از گاهی نمونه‎های حیرت‎انگیز از این دست در لابلای منابع و مصادر مکتوب می‎یابم. (۲)

گاه برخی از این آثار چنان شورآفرین و زیبا و دل‎انگیزند که به سختی می‎توان باور کرد صاحبان آن‎ها از مسلمانان نبوده‎اند و گاه ارتباط عاطفی و قلبی میان این اشخاص با پیامبر رحمت، به حدی می‎رسد که یک دانشمند و ادیب بزرگ مسیحی، فرزند خود را محمد نام می‎نهد و می‎گوید: «می‎خواهم برکت این نام در خانه من باشد» و هنگام بیماری فرزند خود به پیامبر اسلام متوسل می‎شود و مناجات می‎کند و شفای فرزند را از ایشان می‎گیرد. (۳)
از این نمونه‎ها چنان فراوان است که باید کتاب‎ها در شرح و ذکرشان نوشت، از این روی در این‎جا تنها به نمونه‎ای اشاره می‎کنیم که کمابیش همه با آن آشنایی دارند. جبران خلیل جبران نویسنده نامدار و بزرگ مسیحی که کتاب «پیامبر» او از چند کتاب نخست، در فهرست پرفروش‎ترین کتاب‎های جهان است، بارها و به مناسبت‎های مختلف از ارادت خود به پیامبر اسلام سخن گفته (۴) تا آن‎جا که برخی معتقدند، او در طراحی شخصیت پیامبر در کتاب خود به رسول گرامی اسلام نظر ویژه داشته است و به قرائنی نظیر انتخاب نام «مصطفى» برای این شخصیت اشاره می‎کنند. (۵)
یکی از قرائنی که می‎تواند بسیار برای پژوهشگران قابل‎توجه بوده و به‎عنوان یک کلید در جهت رمزگشایی از شخصیت پیامبر جبران مورد استفاده قرار گیرد، اثری است از جبران که در نشریه «السائح»‎ در نیویورک منتشر شده است. پیش از این‎جایی خوانده بودم که در میان آثار هنری جبران تمثال پیامبر اسلام و امام علی علیهماالسلام وجود دارد. بعد از جست‎وجوی فراوان تصویری که او بر اساس تخیل خود از امیرمؤمنان برای مجله «فنون» نیویرک ترسیم کرده بود، یافتم و همراه با کلماتی از دیدگاه او نسبت به امام علی منتشر ساختم. (۶)
خوشبختانه همین روزها نیز موفق شدم دومین تصویر را که حاصل تخیل او از چهره پیامبر اسلام است بیابم و جالب این‎جاست که این تصویر نیز با متنی قابل‎توجه همراه شده که می‎تواند مورد مطالعه و توجه قرار گیرد. ضمن هدیه این تصویر به خوانندگان مجله، توضیحاتی درباره آن تقدیم می‎کنم.

جریان ادب مهاجر لبنان به‎دلیل گستردگی مهاجرت لبنانی‎ها، دارای اهمیت و اصالت فراوان بوده و یکی از عوامل مهم رنسانس فکری و ادبی جهان عرب در قرن بیستم است. یکی از مهم‎ترین حلقه‎های فرهنگی و ادبی این جریان نشریاتی است که توسط پیشتازان آن به زبان عربی در آمریکا منتشر می‎شد. از میان این نشریات می‎توان به «السائح» متعلق به عبدالمسیح حداد اشاره کرد که بعدها زمینه‎ساز ایجاد مهم‎ترین و مشهورترین تشکل ادبی و فرهنگی مسیحیان لبنانی، با نام «الرابطه القلمیه» شد که توسط کسانی چون نسیب عریضه، جبران خلیل جبران، میخاییل نعیمه و عبدالمسیح حداد شکل گرفت.

این نشریه در آغاز سال ۱۹۱۶ یعنی، حوالی ۱۰۰ سال پیش (۷) ویژه نامه‎ای به مناسبت آغاز سال نو میلادی منتشر کرد که در ضمن مطالب متنوع و خواندنی آن (۸)، تصویری از جبران خلیل جبران است که بر اساس تخیل خود از چهره پیامبر گرامی اسلام ترسیم کرده و در زیر آن هم برگزیده‎ای از سخنان آن حضرت ذکر شده است.
در این‎جا از یک‎سو اهتمام جبران به طراحی تمثال پیامبر قابل‎توجه است و از سوی دیگر خود این احادیث و نوع انتخاب آن‎ها اهمیت دارد، زیرا درست زمانی است که جبران نوشتن کتاب نبی (پیامبر) را آغاز کرده، نشان می‎دهد او در آشنایی با اندیشه‎های رسول اسلام جدی بوده است و چه بسا طرح این موضوع هم به نوعی زمینه‎سازی برای انتشار مهم‎ترین اثر جبران برای مخاطب گسترده‎اش به‎شمار‎ آید.
در زیر این تصویر نوشته شده: «محمد رسول الإسلام کما یتصوره جبران خلیل جبران، محمد پیامبر اسلام در تصور جبران خلیل جبران» و بعد با عبارت «منتخبات من الحدیث المحمدی، گزیده‎هایی از سخنان پیامبر» به ذکر یازده حدیث از کلمات رسول خدا پرداخته است.

برخی این احادیث عبارتند از:
- إرحموا ثلاثه: عزیز قوم ذل و غنی افتقر و عالم بین جهال (سه کس را ترحم کنید، عزیز قومی که خواری یافته و توانگری که تنگدست شده و عالمی که در میان جاهلان گرفتار آمده باشد)؛
- الأرواح جنودٌ مجنده فما تعارف منها ائتلف و ما تناکر منها اختلف (جان‎ها چون سربازان صف کشیده و تقسیم شده‎اند، آن‎ها که همدیگر را در یک صف می‎یابند، احساس آشنایی می‎کنند و آن‎ها که با هم آشنایی ندارند، از هم دور می‎گردند)؛
- أفضل الجهاد کلمه حق عند سلطان جائر (برترین جهاد، اظهار سخن حق در نزد حاکم ستمکار است)؛
- أنا و أمتی براء من التکلف (من و امتم از تکلف دور و بیزاریم)؛

- الإیمان عقد بالقلب و إقرار باللسان و عمل بالأرکان (ایمان گره خوردن دل و اقرار زبان و عمل جوارح و اعضای انسان است)؛
-آیه المنافق ثلاثه : إذا حدث کذب و إذا وعد أخلف و إذا اؤتمن خان (منافق سه نشانه دارد، چون زبان بگشاید، دروغ گوید و چون وعده دهد، خلاف کند و چون امانت گیرد، خیانت ورزد)؛
- أربع من کن فیه وجبت له الجنه: من ملک نفسه حین یرغب و حین یرهب و حین یشتهی و حین یغضب (چهار چیز است که در هر که باشد، بهشت بر او واجب می‎شود:‎ آن‎که خویشتن‎داری کند، آن‎گاه که به چیزی میل یابد و آن‎گاه که بیمناک گردد و آن‎گاه که در شهوت افتد و آن‎گاه که خشمناک شود)؛

پی‎نوشت:
(۱) نقل از ترجمه عربی کتاب که با عنوان «المئه الأوائل» توسط دار قتیبه در سال ۱۹۷۸ در دمشق به چاپ رسیده است.
(۲) برخی از این آثار چون نوشته‎های امین نخله، ادیب نامدار لبنانی، ارزش تحقیق و پژوهش مستقل دارند و متأسفانه معمولا به زبان فارسی ترجمه و منتشر نشده‎اند و حتی می‎توان گفت، بسیاری از این آثار به دلایلی در زبان عربی هم مهجور و مغفول مانده‎اند.
(۳) کتاب مقدس - انتشارات خیمه - ص ۷۴. همچنین در این کتاب موارد دیگری از سخنان خواندنی و زیبای «مارون عبود» درباره قرآن کریم و پیامبر اسلام نقل شده است.
(۴) همان کتاب، ص ۵۶
(۵) بسیاری از محققان در میان آثار متنوع و فراوانی که پیرامون شخصیت و هنر جبران نگاشته شده، به منابع فکری و الهام‎بخش در اندیشه او پرداخته‎اند، از جمله دکتر ثروت عکاشه مصری که در مقدمه ترجمه عربی کتاب «پیامبر»، مفصلا در این‎باره سخن گفته است.
(۶) این تصویر در «کتاب مقدس» منتشر شده است، اما سخنان جبران درباره امام علی علیه‎السلام پیش‎تر در کتاب «پدر، پسر، روح‎القدس» - انتشارات خیمه - به چاپ رسیده بود.
(۷) دقیقا نود و شش سال پیش و جالب این‎جاست که در همان سال، رابطه قلمی در نیویورک تأسیس شده است.
(۸) دو مطلب بسیار زیبا و خواندنی دیگر در این نشریه، یکی یادداشتی است پیرامون سقوط حکومت‎های سلطنتی عربی با انقلاب‎های مردمی که بعد از قریب صدسال، واقعا گویی همین حالا نوشته شده و مطلب دیگر، نوشته زیبا و طولانی أمین ریحانی، نویسنده و محقق مشهور است با عنوان مسجد و کلیسا که در آن مسیحیان را برای ورود به مساجد تشویق می‎کند و ضمن مقایسه مسجد با کلیسا و سایر مراکز عبادت، نتیجه می‎گیرد که مساجد پایگاه ترویج و گسترش دموکراسی و آزادی و برابری هستند

منبع: پنجره
Share/Save/Bookmark
  کد مطلب : 174024