| کیوان ساکت نوازنده تار و سه تار: |
| به من مجوز نمی دهند، اما موسیقی های غیر فاخر مجوز می گیرند |
| يکشنبه ۱۴ شهريور ۱۳۸۹ ساعت ۰۹:۵۵ |
کیوان ساکت، نوازنده تار و سه تار کشور در گفت و گویی از ارائه مجوز به موسیقی های غیر فاخر و شرایط گرفتن مجوز برای موسیقی فاخر انتقاد کرد.
به گزارش سرویس فرهنگ و هنر جهان، کیوان ساکت که پس از مدتها نتوانسته است مجوز برای برگزاری کنسرتش بگیرد می گوید:ندادن مجوز به كنسرتهاي تكنوازي تار و سهتار من در شرايطي است كه موسيقيهايي كه در شمار موسيقي فاخر كشور قرار نميگيرند، به راحتي مجوز ميگيرند و از صداوسيما به راحتي پخش ميشوند و همه جا در دسترس هستند.
كيوان ساكت گفت:كتابهاي من در همه جاي ايران تدريس ميشود و آثار من نيز دائم از راديو پخش ميشود؛ اگر آثار من از نظر مسوولين مشكلي دارد، خب آنها را پخش نكنند، ولي وقتي آثار هيچ مشكلي ندارد، نميدانم چرا به كنسرتهاي من مجوز نميدهند.
كيوان ساكت در ادامه با انتقاد از وضعيت سيستم اداري كشور براي ثبت يك شركت براي انتشار كتب و سيديهايش گفت: بعد از آنكه آزمايشهاي عدم اعتياد و سوء سابقه و ... را انجام دادم به اداره اماكن رفتم و به من گفتند بروم و جواب مثبت ثبت شركتام را بگيرم، اما وقتي به اداره اماكن مراجعه كردم ديدم پرونده من اصلا نيست و فردي كه آنجا بود گفت پرونده شما منفي خورده است و هفته بعد مراجعه كنيد.
و من مدتها ميرفتم و ميآمدم، ميرفتم و ميآمدم و ... و بعد از مدتي كه پروندهام پيدا نشد، آبدارچي آنجا آشنا درآمد و در بايگاني پرونده من را پيدا كرد و گفت كه مثبت دارد و بعد از 8 ماه پرونده را به وزارت ارشاد بردم و هنوز در آنجا مانده است و به من هنوز مجوز ثبت شركت براي انتشار آثار خودم را ندادهاند و اين وضعيت هنرمندي است كه خودش ميخواهد آثارش را منتشر كند.
کیوان ساکت ادامه داد:باز هم براي من جاي اين سوال باقي است اگر آثار من مجاز نيست چگونه صداوسيما دائم آثار من را پخش ميكند و اگر اينگونه نيست چرا اينقدر سنگاندازي ميشود؟!
او در ادامه از هنرمنداني كه از كشور مهاجرت كردهاند، ياد كرد و گفت: اين فرار مغزهاست و ما نبايد با نخبههاي خود كاري بكنيم كه از كشور بروند، چرا قدر هنرمندان كشور خود را نميدانيم؟!
كيوان ساكت درباره فعال نبودن اركستر ملي نيز گفت: موسيقي آيينه تمام نماي فرهنگ يك كشور است و در هر كشوري كه داعيه فرهنگي وجود داشته باشد، اركستر آن كشور نيز مينوازد و نشانگر اين است كه چقدر مردم و حاكميت آن به فرهنگ كشور علاقهمند هستند و به رشد فرهنگي اهميت ميدهند.