نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » گفتگو » ورزشی

برخورد جدی با تخلفات نشریات ورزشی

گفتگو با مجتبی شریفی

۸ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۵:۴۸

متأسفانه نه‎تنها خبرنگاران به این مسائل اشراف ندارند، بلکه ساده‎ترین قوانین نگارشی نیز در مطبوعات ورزشی رعایت نمی‎‎شود، در حالی‎که برای نوشتن یک جمله نیز باید معیار‎های علمی را رعایت کرد. جمله‎بندی‎‎ها و تیتر‎هایی که در نشریات ورزشی مورد استفاده قرار می‎گیرند، اغلب از مشکلات زیادی برخوردارند.



یکی از مواردی که باعث می‎‎شود بازیکنان و مربیان فوتبال به کمیته انضباطی فراخوانده شوند، درج مصاحبه‎‎های تند منتسب به آنها در رسانه‎‎های ورزشی است، مصاحبه‎‎هایی که بسیاری از آن‎‎ها به‎دلیل عملکرد غیرحرفه‎ای ورزشی‎نویسان و عدم نظارت صحیح بر فعالیت آنها، خیالی از کار در می‎‎آید و البته حتی برخی از این مصاحبه‎‎های غیرواقعی نیز می‎‎تواند برای اهالی ورزش دردسرساز باشند. در همین راستا به سراغ مجتبی شریفی، رییس کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال و عضو کمیته نظارت، ارزشیابی و هدایت رسانه‎‎های ورزشی رفتیم. کسی که علاوه ‎بر سال‎ها حضور در قوه قضاییه، عضویت در شورای راهبردی حقوقی ورزش، عضویت در کمیسیون حقوقی کمیته ملی المپیک، ریاست شعبه رسیدگی به جرایم و تخلفات ورزشی و عضویت در هیأت مؤسس دیوان حکمیت ورزش را نیز در کارنامه دارد.

این گفتگوی بی حاشیه را در ادامه بخوانیم:

به‎عنوان یک مقام قضایی آشنا با ورزش، چه کمبود‎هایی را در مطبوعات ورزشی می‎بینید؟
البته با عنوان روزنامه‎‎های ورزشی موافق نیستم چراکه بیش از 90 درصد مطالب این نشریات به فوتبال اختصاص دارد و بهتر است نام آنها را روزنامه‎‎های فوتبالی بگذاریم! از طرفي تعداد آنها نیز بسیار زیاد است و این در حالی است که مطلب ورزشی به اندازه این تعداد روزنامه وجود ندارد. خیلی از آنها اصلاً در جامعه دیده نمی‎‎شوند. به همین دلیل با کاهش درآمدزایی مواجه شده و خطر تهدیدشان می‎‎کند که نتوانند به اندازه کافی آگهی بگیرند و فعالیت کنند. این شرایط می‎‎تواند باعث شود که نشریات به‎سمتی بروند که مغایر قوانین است و البته ان‎شاء‎الله که ما چنین نشریاتی نداریم!

متأسفانه از این قبیل نشریات کم نداریم، اما چرا نظارت لازم در این بخش وجود ندارد؟
نظارت در این خصوص با تسامح و تساهل مواجه می‎‎شود. به‎هرحال برخی رسانه‎‎ها عملکردشان باعث ایجاد دلخوری‎‎هایی می‎‎شود که با آموزه‎‎های دینی ما نیز منافات دارد. نباید برای ایجاد جذابیت دست به‎هر کاری زد و به‎راحتی با شخصیت یک فرد یا یک باشگاه ورزشی بازی کرد و آن را زیر سئوال برد. بار‎ها دیده شده که برای یک مصاحبه تیتری استفاده می‎‎شود که ارتباطی با محتوای مصاحبه ندارد و چه بسیار بازیکنانی که به‎خاطر همین تیتر‎های غیرواقعی، به دردسر افتاده و یا حتی اخراج شده‎اند. به‎هرحال واقعیت این است که نظارت در بخش رسانه‎‎های ورزشی ضعیف‎تر از رسانه‎‎های سیاسی و ناکافی است.

از نظر قانونی چه عواملی جزو تخلفات مطبوعاتی محسوب می‎‎شوند و چه کیفر‎هایی را در پی دارند؟
برای ایجاد جرم، به عنصر مادی، معنوی و قانونی نیاز است. مادی یعنی اینکه یک راننده اتوبوس که گواهینامه دارد، به‎طور غیر عمدی با شخصی تصادف کند، معنوی یعنی این‎که این کار را عمدی انجام دهد و البته عمدی بودن آن محرز شود، قانونی نیز یعنی این‎که عملی انجام شود که در قانون به‎عنوان جرم تعریف شده و برایش کیفر درنظر گرفته شده باشد. تمام جرائم مطبوعاتی نیز از جمله نشر اکاذیب یا افترا که با یکدیگر تفاوت دارند، بر این سه عنصر استوارند. بخش ویژه جرائم مطبوعاتی وجود دارد که به این جرائم رسیدگی می‎‎کند. اگر اثبات شود که یک رسانه جرمی مرتکب شده است، قرار مجرمیت صادر شده و در صورت موافقت دادستان با کیفرخواست به دادگاه ارجاع داده می‎‎شود تا رأی نهایی را صادر کند. دادگاه می‎‎تواند حکم دادستان را تأیید کرده، کیفر را شدیدتر ساخته و یا حکم برائت صادر کند. به‎هرحال قوانین مخففه و مشدده وجود دارد که به قاضی اجازه می‎‎دهد میزان جریمه را کم یا زیاد کند.

قبول دارید در حوزه مطبوعات ورزشی بیشتر از قانون مخففه استفاده می‎‎شود؟!
همان‎طور که گفتم اصل بر تسامح و تساهل است. ورزش پر از حواشی است، اما معیار‎هایی باید حاکم شود تا برخورد‎های محکم‎تری صورت بگیرد. به‎هرحال تخلفات رسانه‎‎های ورزشی و غیرورزشی از نظر آثار متفاوت است و مسائل سیاسی و امنیتی از درجه اهمیت بالاتری برخوردارند، به همین دلیل نگاه نظارتی نیز تفاوت دارد و کمی در بخش رسانه‎‎های ورزشی ضعیف‎تر است.

شما عضو کمیته نظارت، ارزشیابی و هدایت رسانه‎‎های ورزشی هستید؛ چه هدفی در این کمیته دنبال می‎شود؟
این کمیته تشکیل شد تا به وزارت ارشاد در راستای بررسی بیشتر معضلات مطبوعات ورزشی و برخورد با آن‎‎ها کمک کند تا به‎سمتی برویم که رسانه‎‎ها اقدام به انتشار اظهاراتی کنند که واقعا اعلام شده و اخبار و مصاحبه‎‎ها مغایر با واقعیت نباشند. کار‎های خوبی هم تا امروز صورت گرفته که باید تداوم داشته باشد.

متخصص نبودن اصحاب رسانه تا چه حد در عملکرد ضعیف نشریات ورزشی تأثیر‎گذار است؟
قطعا خیلی زیاد، خبرنگاران باید در مورد حوزه‎ای که در قبال آن پرسش‎گر هستند، اطلاعات کافی داشته باشند. به‎عنوان مثال وقتی یک خبرنگار می‎‎خواهد در مورد قوانین کمیته انضباطی و آیین نامه انضباطی سئوال کند، باید تا حدی با این قوانین آشنا باشد و از توانایی علمی بالایی بهره ببرد. ولی متأسفانه نه‎تنها خبرنگاران به این مسائل اشراف ندارند، بلکه ساده‎ترین قوانین نگارشی نیز در مطبوعات ورزشی رعایت نمی‎‎شود، در حالی‎که برای نوشتن یک جمله نیز باید معیار‎های علمی را رعایت کرد. جمله‎بندی‎‎ها و تیتر‎هایی که در نشریات ورزشی مورد استفاده قرار می‎گیرند، اغلب از مشکلات زیادی برخوردارند.

امیدی به تغییر شرایط و بهبود این وضعیت وجود دارد؟
بله، به شرطی که خبرنگاران ادبیات تخصصی مربوط به شغل‎شان را بیاموزند تا سطح نشریات ورزشی ارتقا یابد. دانستن زبان تخصصی نیز از الزامات است و اگر روزی این معیار‎ها مورد توجه قرار گیرند و رعایت شوند می‎‎توانیم امیدوار به اصلاح فضای رسانه‎‎های ورزشي و حل شدن مشکلات باشیم.



منبع: هفته نامه پنجره/ شماره 70