براي رسيدن به صلح نبايد منتظر اوباما شد
۲۳ اسفند ۱۳۸۸ ساعت ۱۰:۱۹
يك سناتور سابق آمريكايي با بررسي راهبرد خروج از جنگ افغانستان تاكيد كرد كه اقدامات اوباما در مسير صلح كاملا بياثر بوده و تجربه يكسال گذشته نشان داده كه براي صلح نبايد منتظر اقدامات وي ماند.
به گزارش فارس، پايگاه اينترنتي "كامان دريمز " (Common Dreams) در مقالهاي به قلم "تام هايدن " (Tom Hayden)، سناتور سابق آمريكايي و استاد كالج "پيتزر " (Pitzer) در شهر لسآنجلس آمريكا نوشت: يك زمستان طولاني نيز سپري شد اما خبري از صلح نيست. تجربه ثابت كرده است كه در مسير دستيابي به صلح، منتظر اقدامات اوباما شدن فايدهاي ندارد. ركود اقتصادي سنگين آمريكا "وال استريت " را تقويت كرده و توجه مردم اين كشور را از جنگهايي كه آمريكا درگير آنهاست، برگرفته است. بحثهاي مربوط به لايحه خدمات درماني نيز ره به جايي نبرده و منجر به تضعيف روحيه ترقيخواهان پيشرو در آمريكا شده است.
در حالي كه بحران سياسي پس از انتخابات رياست جمهوري و انتخاب مجدد "حامد كرزي " فرصت خوبي براي خروج نيروهاي آمريكايي از افغانستان پديد آورده بود، اوباما به جاي استفاده از اين فرصت به افزايش نيروها در افغانستان مبادرت ورزيد اما قول داد كه قبل از آنكه اعتراضات گستردهاي در اين خصوص بروز يابد، نيروهاي آمريكايي را از افغانستان خارج سازد!
"دنيس كوسينيچ " (Dennis Kucinich)، نماينده كنگره آمريكا تصميم گرفته است تا با طرح خويش مجلس نمايندگان آمريكا را بيدار كرده و نمايندگان كنگره را مجبور سازد كه به نفع يا ضرر جنگ افغانستان راي دهند. طرح كوسينيچ هر كاري نكند، لااقل نشان ميدهد كه موضع واقعي كنگره آمريكا چيست؟ شايد اين طرح منجر به اعتراضات بيشتر جنبش صلحطلبان در ماه مارس يا پس از آن نيز بشود.
اين فعال صلحطلب آمريكايي افزود: كوسينيچ در مصاحبه با نشريه "نيشن " (Nation) اظهار داشت كه در حال تدوين قطعنامه ويژهاي است كه كنگره آمريكا قرار است 3 ساعت بر روي آن بحث كرده و سرانجام به نفع يا ضرر ادامه جنگ در افغانستان راي دهد، هر چند كه به نظر ميرسد كنگره آمريكا همچنان به ادامه جنگ راي دهد.
به گفته كوسينيچ "نبايد به آرامي راه جنگ را رهسپار شد بلكه وقت آن رسيده است تا در خصوص اين جنگ بحثي جدي درگيرد. " طرح كوسينيچ مبتني بر مصوبه سال 1973 كنگره است كه در پي مخالفت كنگره با ورود به جنگ يكجانبه قوه اجرايي آمريكا در دوره "ريچارد نيكسون " (Richard Nixon)، رئيس جمهور اسبق اين كشور به تصويب رسيد. اين مصوبه كه در دوران رياست جمهوري "جورج دابليو. بوش " با مخالفت شديد مقاماتي چون "ديك چني " (Dick Cheney) و "جان يو " (John Yoo) مواجه شد مبتني بر يكي از بندهاي قانون اساسي ايالات متحده بود كه اختيار اعلام جنگ را به كنگره ميدهد.
* چالش بين كنگره و دولت آمريكا در خصوص حق اعلام جنگ!
هايدن اضافه كرد: البته قانونگذاران آمريكايي همانطور كه "گري ويلز " (Gary Wills) هم اشاره كرده است، اختيار كنگره را در خصوص اعلام جنگ با كاخ سفيد تقسيم كردند و عملا از قدرت كنگره در اين خصوص كاستند. با اين وجود، با توجه به خطر سمبليكي كه اين مصوبه براي نهاد رياست جمهوري آمريكا داشت، چني از آن به عنوان "غصب حق رئيس جمهور توسط كنگره " ياد كرد. "يو " كه نويسنده دستورالعملهاي ننگين شكنجه در دوره بوش محسوب ميشود در اظهارنظرهاي خود حتي از چني هم تندتر سخن گفت. اين اقدام كوسينيچ يادآور لحظهاي است كه اعتراضات گسترده خياباني به جنگ ويتنام منجر به اين شد تا ريچارد نيكسون از رياست جمهوري استعفا داده و سرانجام جنگ ويتنام به پايان رسد.
با اين حال بايد اذعان داشت كه واكنش كنگره آمريكا نسبت به طرح كوسينيچ بيانگر آن خواهد بود كه كنگره تا چه حد اختيار خود در جنگافروزي را به دولت واگذار كرده است! جالب آن است كه بسياري از ليبرال دموكراتها از اقدام كوسينيچ ابراز نارضايتي و حتي خشم كرده و آن را شكست خورده و تلاشي ضعيف بر ضد جنگ در شرايطي خواندند كه بودجه جنگ در حال بررسي است.
به گفته يكي از اين ليبرال دموكراتها، پيشنهاد كوسينيچ مستلزم پايان كامل و سريع جنگ است كه اكثريت كنگره مخالف آن هستند. يكي ديگر از اعضاي كنگره هم گفت كه "اين كار هميشگي كوسينيچ است، او هميشه نمايندگاني را كه مورد مشورتش قرار نگرفتهاند با اين كارها تحت فشار ميگذارد. " يكي ديگر از نمايندگان هم كه اتفاقا قصد دارد به طرح كوسينيچ راي مثبت دهد پيشبيني كرد كه اين مصوبه نهايتا راي بسيار پاييني خواهد آورد.
نويسنده كتاب "جنگهاي خياباني " تصريح كرد: در خصوص افغانستان، نمايندگان مخالف جنگ در كنگره با نوعي سردرگمي مواجهاند. رهبري مسائل مربوط به افغانستان در ميان ترقيخواهان مخالف جنگ در كنگره آمريكا به عهده يك نماينده دموكرات از "سن خوزه " (San Jose) به نام "مايك هوندا " (Mike Honda) است كه با طرح سال گذشته خويش در خصوص افغانستان همه را شگفت زده كرد. برنامه وي بر اين اساس طراحي شده بود كه اگر در حال حاضر 80 درصد برنامههاي ايالات متحده در افغانستان مبتني بر نظاميگري است، در آتيه بايد 80 درصد برنامههاي اين كشور شامل اقدامات مدني شود. دفتر هوندا در پي تماسهاي نشريه نيشن از ارائه توضيحات بيشتر در خصوص اين طرح امتناع ورزيد.
در اين ميان، يكي از رهبران ترقيخواهان كنگره آمريكا موسوم به "لاين وولسي " (Lynne Woolsey) نيز بر اين باور است كه آمريكا نبايد به حضور خويش در افغانستان ادامه دهد اما در عمل هيچ اقدامي در اين خصوص انجام نميدهد و همين امر منجر به جدايي او از گروههاي صلحطلب شده است.
* بعيد است كنگره با افزايش هزينههاي جنگ مخالفت كند
هايدن افزود: به علاوه، انجمن پارلماني خواهان خروج از عراق نيز كه داراي 70 عضو بوده و انجمني قوي بهشمار ميرود، در حالت سكون و ركود بهسر برده و اين در حالي است كه طرح اوباما براي خروج نظاميان آمريكايي تا سال 2012 از عراق نيز اكنون با تهديدهايي مواجه شده است.
استاد كالج پيتزر ادامه داد: در آيندهاي نزديك، زمان براي بحث و بررسي در خصوص بودجه جنگي آمريكا از جمله اختصاص 33 ميليارد دلار به موضوع افزايش نيروها در افغانستان و 159 ميليارد دلار بودجه لازم براي ادامه حضور در عراق و افغانستان فراخواهد رسيد. بهرغم وجود مخالفت آشكار در ميان دموكراتها با طرح رئيس جمهوري آمريكا براي افزايش نيرو در افغانستان، به نظر نميرسد كه كنگره بخواهد به كاهش اين ارقام مبادرت ورزد، آن هم در شرايطي كه سربازان تازهنفس آمريكايي آماده اعزام به افغانستان شدهاند. طرح "بارابارا لي " (Barbara Lee)، نمايندهاي كه خواستار بلوكه كردن اين 33 ميليارد دلار شده است نيز گنگ و مبهم است.
