به گزارش جهان غلامحسین کرباسچی که در میان مردم به نماد سرمایه دار تکنوکرات شناخته می شود در فیلم انتخاباتی با هر بار سخن گفتن کروبی از فقر و فقرا، اشک در چشمانش حلقه می زد.

کروبی هم البته با دیدن این صحنه و تاثر کرباسچی گفت که این آقا همیشه همینطور است.در دیدار های شخصی هم هر زمان اسم فقرا می آید به گریه می افتد.

البته بعدها غلامحسین کرباسچی به فیلم انتخاباتی و آن صحنه ها وفادار نماند و رای خود را بجای کروبی به نفع موسوی در صندوق انداخت.

اما اخیرا خاطره ای از وی نقل شده است که انتشار آن جالب و خواندنی است.وبلاگ عصر خامنه ای نقل کرده است کرباسچی اخیرا در حاشیه مصاحبه خود به ذکر خاطره ای از زمان آزادی از زندان پرداخته است .

کرباسچی می گوید : "... همان روزهای اولی که دوران محکومیتم تمام شد و برگشتم کنار خانواده ، مادرم هم خانه ما بود. صبح که برای نماز بلند شدم تا برم وضو بگیرم دیدم مادرم با چادر نمازش توی هال روی سجاده اش دارد نماز می خواند، وضو گرفتم و آمدم که سجاده ام را باز کنم مادرم گفت: غلامحسین، برگشتم، سلام کردم و گفتم بله حاج خانم، گفت: غلامحسین، من دیشب رو کلا نخوابیدم یعنی همش به فکر تو بودم و نتونستم بخوابم، گفتم: چرا مادر جان؟ می بینی که سالم برگشتم خونه، گفت: آره، خدا را شکر، اما همش به فکر این بودم که چه طور حالا که از زندان آزاد شدی می خواهی خرج خونه رو بدی؟
گفتم مادر نگران نباش خدا بزرگ است.
حاج خانم که با دست های پیر و چروک خورده اش دانه های تسبیح فیروزه ای مشهدالرضا را یکی یکی جابه جا می کرد، گفت: مادرجان درست می گی اما زندگی خرج داره راستی ببینم، غلامحسین تصدیق داری؟
گفتم بله مادر جان، گفت: خوبه، من هم یه مقدار پس انداز دارم، طلاهایم را هم می فروشم یک مقدار هم از دوستات قرض کن یک ماشین بخر برو مسافرکشی خدا هم کمکت می کنه ..."