| چرایی آزادی دیپلمات های ایرانی؛ |
| نامه پنهانی باراک اوباما یا آزادی رکسانا صابری؟ |
| شنبه ۲۰ تير ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۱۷ |
به دنبال احاله پرونده دیپلمات های ایرانی از دولت آمریكا به دولت عراق ، سرانجام پس از دوسال دیپلمات های در بند آزاد شدند .
به گزارش جهان ،گروگانهای ایرانی ابتدا به دفتر نوری المالكی نخست وزیر عراق منتقل شدند و از آنجا با خانوادههای خودشان و همین طور با سفارت جمهوری اسلامی ایران تماس گرفتند . پس از چند ساعت این دیپلماتها تحویل سفارت جمهوری اسلامی ایران در بغداد شدند.
همزمان با انتشارخبر ازادی این دیپلمات ها تلاش گسترده ای آغاز شد تا آزادی دیپلمات ها ناشی از توافقات پشت پرده ایران و امریکا عنوان شود و حتی برخی از رسانه ها ان را با موضوع آزادی رکسانا صابری ربط دادند که باواکنش کاخ سفید همراه شد .
در بیانیه صادره از سوی کاخ سفید رسما عنوان گردید که "تحویل این دیپلمات ها اقدامی دیپلماتیک در قبال تهران نیست ".
پس از این موج رسانه ای در سناریو جدید تلاش ها بر این است تا موضوع ازادی گروگانها به نامه باراک اوباما رییس جمهور امریکا به مقامات عالی رتبه کشورمان نسبت داده شود که در آن نامه وی به مقامات کشورمان قول داده بود که در چند هفته آینده اقدامات مثبت و سازنده ای را در قبال ایران در پیش خواهد گرفت و تلاش خواهد کرد به تغییر در فضای روابط ایران و امریکا کمک کند.
این درحالی است که این آزادی براساس یک توافق میان دولت عراق و امریکا و به تشخیص دولت نوری المالکی صورت گرفته است . بر اساس توافقنامه امنیتی كه بین دولت عراق و آمریكا منعقد شده دولت آمریكا باید تمامی بازداشت شدههای عراقی و غیرعراقی را به دولت عراق تحویل می داد كه این روند از هفته گذشته به اجرا در آمد و شامل دیپلماتهای ایرانی كه در اربیل عراق دستگیر شده بودند، نیز شد.
گفتنی است نیروهای نظامی آمریكا در 21 دیماه 1385 با حمله به دفتر ارتباطی جمهوری اسلامی در شهر «اربیل» عراق، پنج تن از دیپلماتهای حاضر در این دفتر را به اسارت گرفته و به مکان نامعلومی منتقل کردند. حمله سحرگاهی ارتش آمریکا (ساعت 5 صبح)، شکستن در و پنجرهها و استفاده از نارنجکهای صوتی در اشغال غیر قانونی ساختمان دیپلماتیک ایران در حالی بود که این دفتر به درخواست مستقیم دولت خودمختار اقلیم کردستان راهاندازی شده بود.
با آن که سرفرماندهی ارتش آمریکا در عراق با صدور بیانیهای مدعی شد پنج دیپلمات مزبور عضو سپاه قدس بوده و در ارسال کمکهای مالی، تسلیحاتی و بمبهای کنار جادهای برای گروههای تندرو عراقی و همچنین آموزش شورشیان مسلح دست داشتهاند؛ اما هیچ تردیدی برای هیچ کس وجود نداشت که بازداشت این 5 نفر ناقض مسلّم قوانین بینالمللی و مغایر با مصونیت دیپلماتیك است.
حدود ده ماه پس از بازداشت این 5 دیپلمات (مجید قائمی حیدری، حمیدرضا عسگری شكوه، باقر غبیشاوی، عباس حاتمی كساوند و موسی چگینی)، دو تن از آنها یعنی «حمیدرضا عسگری» و «موسی چگینی» در آبانماه سال 1386 آزاد شدند. در عین حال، ارتش آمریکا از آزاد کردن سایر دیپلماتهای اربیل و اسارت دهها ایرانی دیگر در چنگ نظامیان آمریکایی امتناع کرده بود .