| تخریبگران عمله قدرت هستند! |
| حجتالاسلام سیدمهدی طباطبایی |
| يکشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۱۴:۵۷ |
حجتالسلام و المسلمین سیدمحمدمهدی طباطبایی، چهرهای نامآشنا برای عامه مردم است. استاد اخلاق، که همه او را با لهجه شیریناش میشناسند و به وعظهای او در صداوسیما عادت کردهاند. طباطبایی علاوهبر مباحث دینی و اخلاقی، در سیاست نیز دستی بر آتش دارد و در مجلس هفتم، نمایندگی مردم تهران را بر عهده داشت. به همین جهت، یکی از چهرههایی است که برای بررسی وضعیت اخلاق انتخاباتی و سیاسی میتواند صاحب نظر باشد. وی در این گفتوگو، همچون منابر و سخنرانی هایش با حرارت خاصی سخن گفت و البته تعابیر جالبی را نیز بهکار برد که در ادامه مشروح آن را میخوانید:
همانطور که مستحضر هستید کمکم به نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی نزدیک میشویم. با توجه به فرمایشات رهبر انقلاب در جمع مردم قم، مبنی بر لزوم پرهیز از تخریب رقبا، لطفا اخلاق انتخاباتی را در نظام اسلامی تبیین بفرمایید.
امام علی (علیهالسلام) میفرمایند: «اصلح الناس اصلح حب للناس» شایستهترین مردم کسانی هستند که بیشتر برای مردم صلاحیت و شایستگی داشته و همچنین، برای صلح و وحدت میان مردم و برای خدمت تلاش کند، نه برای خود. باید در نظر داشته باشیم که کسی که در بهدست آوردن قدرت یا بهدست آوردن موقعیت، ادب و عدالت را رعایت نمیکند، اگر به قدرت برسد چهها خواهد کرد. اغلب افرادی که روحیه پایینی دارند، برای پیشبرد اهداف خود از هر وسیلهای سوءاستفاده میکنند و دست به تخریب میزنند.
هرچقدر به انتخابات نزدیک میشویم بداخلاقیها بیشتر میشود؛ چرا؟
ممکن است کسانی آموزههای دینی مرتبط با اخلاق را ندانند، یا نتوانند از دین استخراج کنند یا معارف را کسب کنند، ولی آن را در عمل اجرایی نکند؛ باید گفت که این افراد در محک با ارزشهای اسلامی موقعیت نامناسبی دارند یا حداقل مطلب این است که قدرت و جرأت اجرای دستور دین را ندارند.
پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) میفرمایند: «اصلح و زیرک» یعنی دقت کن که کسیکه با تو مشاورت دارد اصلاح شود و اگر نشود، «یقودک الی النار» تو را به جهنم میکشاند؛ لذا آدمی که نتواند در گفتار و نمودها با افراد شایسته باشد و افراد ناشایست را دور خود جمع کند و با کلمات و اصطلاحات و روشهای سخیف کار کند، از نظر اسلامی انسان موفقی نیست. ممکن است مقامی را بهدست آورد ولی در پستی که اشغال کرده موفق نخواهد بود.
نکته دیگر این است که باید ادب انتخاباتی و آداب نشان دادن خود به مردم را یاد گرفت. نامزدها باید تواناییهای خود را به مردم نشان بدهند، اشتیاق خود به خدمت را در ویترین رفتار خود بگذارند؛ نه اینکه بهدنبال قدرت باشند و برای رسیدن به آن، دست به تخریب رقبای خود بزنند و از شکلگیری رقابتی سالم جلوگیری کنند. فی الواقع تخریب، نسبت به اثبات خود، همیشه کار آسانتری است؛ خراب کردن ساختمان بسیار سادهتر از پیریزی بناست و ساخت است که بنا و معمار میخواهد و زحمت دارد. آدمی که در راه رسیدن به کرسی مجلس، نتواند به سازندگی و تهذیب بپردازد و به تخریب دیگران دست بزند، عمله قدرت است.
با توجه به تبیینی که فرمودید و اینکه پایههای نظام جمهوری اسلامی، بر اساس اسلام سیاسی بنا نهاده شده است، گروههای سیاسی باید چه راهبردهایی را در انتخابات در پیش بگیرند؟
در ادبیات دینی ما اینطور آمده که هرکس میتواند، خود را در معرض دید دیگران قرار دهد، بدون اینکه تقریر، کنایه و صراحت برای غیر داشته باشد. نامزدها باید در رقابت انتخاباتی به دور از رفتارهای حاشیهای، بهدنبال اثبات تواناییهای خود باشند و شایستگی خود را به معرض دید بگذارند. البته طبیعی است که وقتی فردی خود را نشان داد و از خود کارهای شایسته بروز داد، خود به خود دستخوش لطمه و تخریب بداندیشان قرار بگیرد. البته نامزدها باید ظرفیت خود را در رقابت بالا ببرند و نحوه معرفی خود به افکار عمومی را نیز مدیریت کنند. مثلا اگر کسی فلان تخصص را داشت و دکتر و مهندس بود، دلیلی بر آن نیست که دیگری که اینها را ندارد موقعیت بدتری دارد. ولی ممکن است همین دکتر یا مهندس به صرف جایگاهی که دارد، با رقیب خود رفتاری کند که از آن، فقط تخریب برداشت شود. البته بعضی افراد هستند که ممکن است از هر رفتاری تخریب را برداشت بکنند؛ چون جامعه ما بیمار است. جامعه سالم از رفتارهای صحیح چنین برداشتی نمیکند. بنابراین هرکسی باید آداب معرفی و اثبات خود را رعایت کند، در این صورت، اگر کسی از رفتار او برداشتی تخریبی بکند، دیگر به وی مربوط نیست.
نامزدها باید احتیاط کنند و بهگونهای سخن بگویند و رفتار کنند که تشویق دیگران هم در آن باشد. مثلا در یک رقابت کاملا اخلاقی، همین دکتر و مهندس میتواند بگوید گرچه من پزشک هستم، ولی مملکت فقط پزشک نمیخواهد.
با این برداشتی که شما از تخریب تبیین کردید؛ انتشار مطالب کذب علیه بعضی از بزرگان نظام، از جمله آیتالله مهدوی کنی، را باید در کدام دسته قرار داد؟
این کاری که انجام شد و در آن بهجای در معرض گذاشتن خود به دیگران هم توهین شد، گناه کبیره است و حتما باید اخطار داده و بساط آن جمع شود. هرکس و گروهی که این کارها را کرد و میکند، لیاقت دریافت پست و مقامی را ندارد. بنده بهعنوان یک روحانی این مطلب را با جرأت میگویم که اگر کسی بهدنبال رفتار سیاسی فاقد اخلاق اسلامی باشد و درصدد باشد با چاپ بولتن و تخریب دیگران خود را اثبات کند، به درد نمیخورد و بر همه مردم است که هنگامی که متوجه اینگونه رفتارها شدند، به دیگران هم اعلام کنند و علیه آنان روشنگری کنند.
در این احوال، توصیه شما به رسانههای کشور در فضای حساس کنونی، چیست؟
آنها باید خوبیهایی را که دارند، بیان کنند، نیازمندیهای کشور را بگویند، توانمندی در رفع نیازها را مطرح کنند. بنده در دور دوم مجلس در مشهد نامزد انتخابات مجلس شدم و اعلام کردم که بنده کاندید شدهام. ولی دیدم بعضی افراد اصلحتر هم بودند. اگرچه رأی اول را آوردم ولی اعلام کردم که فلانی اصلحتر است. امروز جامعه ما نیازمند این روحیه است و صداقت داشتن و صداقت را دیدن، بر مردم خیلی تأثیر دارد.
رسانهها و گروهها نباید با هم در بیفتند، بلکه سعی کنند در رفتار با یکدیگر مهربان باشند. اولین مطلبی را هم که باید بدانند این است که خدای عزوجل در همهجا حضور دارد و ناظر اعمال ماست.
ما حتی حق نداریم، با وجود همه کاستیها، دولت را هم تخریب کنیم و بگوییم آنها تمام خراب کردهاند و ما میخواهیم درست کنیم و از این رهگذر، برای خود نردبانی بسازیم. باید در نظر داشت که هرکس به حد خودش کار کرده؛ منتها یک نفر داناتر است و آن فرد اصلحتر و شایستهتر است.
مصطفی کریمی
منبع: پنجره
جامعه
)
