| چند نکته درباره تفاهم گروههاي سياسي |
| دکتر الیاس نادران |
| سه شنبه ۷ مهر ۱۳۸۸ ساعت ۱۴:۴۶ |
پس از سخنان رهبر فرزانه انقلاب، در خطبههای نماز پرشکوه عید فطر، اظهار نظرهای متفاوتی از سوی جریانهای مختلف سیاسی و رسانهای و به خصوص شخصیتهای بزرگ و تاثیرگذار نظام صورت گرفت. علیرغم سخنان راهگشای رهبر انقلاب، آفت این روزهای فضای سیاسی و رسانهای کشور نگاه ناقص و مصداقی بجای نگاه کلی و در بستر تاریخی به سخنان ایشان است که متاسفانه موجب قلب محتوای رهنمودهای ایشان شده است. برای جلوگیری از این مسئله همه فعالان سیاسی و فعالان فضای رسانهای این روزها را به توجه به نکاتی ضروری دعوت میکنم.
1. در ابتدا باید گفت نفس حرکت و تلاش برای بازگشت آرامش به فضای سیاسی کشور نه تنها امر پسندیدهای است بلکه باید مورد استقبال هم جریانات سیاسی نظام و نیروهای دلسوز انقلاب قرار بگیرد. هر شخص یا گروهی در هر سطحی میتواند، و باید تلاش کند تا با استقرار آرامش در کشور، محیط کسبوکار و تلاش به کشور بازگردد و جریانات مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی روال عادی خود را در کشور پیدا کنند.
2. در جریانات و حوادث اخیر، که از سوی رهبر انقلاب به حق «فتنه بزرگ» نامیده شد، شخصیتها و جریانهای سیاسی و حتی برخی از موثرین و سابقون انقلاب با همراهی عامدانه با سران فتنه و یا با مواضع عجولانه در نقد نظام و یا حتی با سکوت منفعلانه به التهاب بیشتر فضا و تشویش بیشتر اذهان عمومی و بالتبع اوجگیری فتنه کمک کردند و حتی برخی از همین سابقون با همراهی خود به محور فتنه تبدیل شدند. این افراد و جریانهای سیاسی صرف نظر از سوابق انقلابی خود نباید انتظار داشته باشند که نظام در مقابل آنها کوتاهی و مماشات کند. پس منصف باشند و با کنار گذاشتن این توقع بیجای خود، هزینه عواقب تلخ و دردناک رفتار خود را بپردازند.
3. در کنار جریانانت داخلی، بعضی از افراد و مجموعه های سیاسی با محافل خارجی و کشورهای غربی با سابقه طولانی خصومت علیه ملت ایران، مرتبط بودهاند و متاسفانه باید گفت بر طبق اسناد و شواهد غیر قابل انکار با هماهنگی آنها مشغول مدیریت نوعی طرح انقلاب مخملی در کشور بودهاند. فارغ از آگاهانه یا ناآگاهانه بودن این اقدامات و اینکه طراحان و مجریان تا چه حد در رسیدن به اهداف طرح موفق و یا ناموفق بودهاند، نظام اسلامی ناچار است برای دفاع از حقوق مردم و احترام به قانون کمترین اغماضی در برخورد با این افراد و جریانها نداشته باشد. بنابراین تلاش شخصیتهای بزرگ سیاسی، جریانهای درونی نظام و رسانهها برای تطهیر چهره این افراد و جریانها و یا کم اهمیت جلوه دادن این دست اقدامات زشت و ناجوانمردانه با توجه به عزم قاطع نظام در برخورد با متخلفان، بیفایده است و راه به جایی نخواهد برد.
4. انتخابات بینظیر 22 خرداد، که جز در مورد رفراندوم اصل نظام در کشور ما سابقه نداشته است و به لحاظ نرخ مشارکت نیز در تمام کشورهای جهان که در آنها انتخابات آزاد و رقابتی برگزار میشود، در سدههای اخیر بیسابقه بوده است، اعتبار و سرمایه متراکمی را برای پیشبرد اهداف عالیه نظام ایجاد کرد و ظرفیتهای بزرگی را بوجود آورد. این پشتوانه مردمی که حاکی از اعتنای نظام به جمهوریت و تعمیق مردمسالاری دینی بود، به بهانههای واهی مثل ادعای دروغین تقلب در انتخابات مخدوش شد و این نقطه قوت نظام که میتوانست در مناسبات اجتماعی درونی نظام و روابط دیپلماتیک خارج از نظام موثر باشد و گسترش مردمسالاری و حاکمیت قانون و ظرفیتسازیهای سیاسی را به ارمغان آورد، به یک نقطه ضعف و آسیب تبدیل شد. مسببین و حامیان این حوادث و این جنایتهای بزرگ به انقلاب اسلامی و نظام حاصل از خون شهدا و مجاهدتهای ملت بزرگوار ایران در طول نیمقرن گذشته، باید پاسخگوی اقدامات خود باشند. آنچه موجب تاسف بیشتر است، عدم پشیمانی از خطای گذشته و اصرار این افراد و جریانها برای اثبات دروغ بزرگ تقلب است. تلاشی که موجب شد تا به شیوههای ماکیاولیستی، جریانسازیهای کاذب اجتماعی و سوءاستفاده از احساسات پاک جوانان نامطلع روی بیاورند و به دلیل اطلاع از بیپایه و اساس بودن ادعای خود با تمسک به برخی اشتباهات و خطاهای برخی افراد و نهادهای مختلف بازی همیشکی غبارآلوده کردن فضا و فرار به جلو را تکرار کنند. در این بازی خطرناک با آبروی نظام اسلامی، کار را به جایی رساندهاند که آنها که خود با ادعای پیروی از خط امام به صحنه آمدند، در روز قدس که یکی از یادگارهای امام راحل است در مقابل شعار مرگ بر اسرائیل مردم، شعارهای انحرافی سر میدادند. آنهایی که خواسته یا نخواسته به دام این جریان افتادهاند، باید مسوولیت عواقب آن را بپذیرند و وضعیت این افراد در هر طرح و اقدامی که برای برون رفت از وضعیت کنونی پیشنهاد میشود، مشخص شود.
5. آنچه در این وانفسای فتنه بزرگ بیشتر دل دوستداران نظام اسلامی و راه خمینی کبیر را به درد میآورد آن جاست که برخی از این افراد و جریانهای متخلف سیاسی به پشتوانه شخصیتهای بزرگ نظام و مستهظر به پشتیبانی آنها، اقدام به هنجار شکنی، رفتارهای فراقانونی و خطاهای فاحشی در حق نظام و مردم کردهاند که اگر افراد عادی این خطاها را مرتکب میشدند، از سوی دستگاه قضایی بازداشت و مورد بازخواست جدی قرار میگرفتند. این شخصیتهای سیاسی و این وزنههای قابل اعتنای نظام قبل از هر اقدام و پیشنهادی، برای حفظ آبروی خود نزد مردم و جبران عواقب این سوء استفادهها از شخصیت و جایگاهشان، تکلیف خود را نسبت به این افراد و جریانات خاطی مشخص کنند و خود در صف مقابله با آنها قرار بگیرند.
6. نظام در طول تاریخ پر صلابت خود و البته در این ماههای اخیر به خوبی نشان داده که در مقابل تهدیدها و انحرافات ایستادگی کرده و در مقابل نامههای خط و نشان دار و تهدیدآمیز قبل از انتخابات و بعد از آن، راه استوار خود را بدون رودربایستی با هیچ فرد و جایگاهی ادامه خواهد داد و در برخورد منطقی، معقول و متناسب با مجموعه آنهایی که در جریانات ماههای اخیر دخالت داشتهاند، دچار هیچ افراط و تفریطی نخواهد شد. و البته این تهدید را به فرصتی برای آسیب شناسی نظام اجرایی، قضایی، سیاسی، اطلاعاتی و اجتماعی کشور تبدیل میکند، تا به نقطه بالاتری در اعمال مردمسالاری دینی و خدمت رسانی به مردم دست یابد.
7. هر طرح تفاهمی بدون توجه به سابقه کارکردی جریانات سیاسی و آسیبهایی که به حیثیت اجتماعی نظام زدهاند و سهمی که تبدیل فرصت تعمیق جمهوریت نظام به آسیبهای جبران ناپذیر بر اعتماد عمومی زدهاند و پذیرش این مطلب مهم که همه افراد در برابر قانون برابرند و هیچ کس از امتیاز ویژهای برخوردار نیست، از قبل محکوم به شکست است.
از طرفی ساز و کار حل مسایل در قانون پیش بینی شده و ایجاد نهادهای موازی مانند گروههای ریشسفیدی و هیئتی از بزرگان برای ایجاد تفاهم میان گروههای سیاسی، جز اینکه به تضعیف نهادهای اصلی منجر شود تاثیر دیگری ندارد.
هیچ وحدت و تفاهمی، جز بر محوریت ولایت فقیه پذیرفتنی نیست و مشروعیت ندارد و همچنین نباید موجب تبرئه و تطهیر سران و حامیان آشوب و انقلاب مخملی شود.
بنابراین شخصیتهای تاثیرگذار، اگر با نیت خیر خود قصد اصلاح امور و بازگشت آرامش به کشور را دارند، بهتر است به نهادهای قانونی و ساختاری جمهوری اسلامی و در رأس آن رهبری نظام، صادقانه کمک کنند و در صدد تقویت آنها باشند.
*روزنامه ایران پس از یک روز از انتشار این یادداشت خودداری کرد. کارکنان روزنامه دلیل عدم انتشار آن را مخالف آقای نادران با آقای مشایی عنوان کردند. آقای نادران معتقد است این عدم انتشار بیشتر از آن که به دلیل مخالفت با آقای مشایی باشد، چرا که وی علیه رییس دفتر رییس جمهور موضع گیری علنی نداشته است، به دلیل اسنادی است که علیه آقای رحیمی معاون اول منتشر کرده است.