| برگي از سلوك زهرايي |
| جواد محدثي |
| شنبه ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۰ ساعت ۱۲:۵۹ |
وقتي در برابر «آينه كمال» ميايستيم، به كمبودهاي خويش پي ميبريم.
«فاطمه»، همان آينه كمال است.
اسوه مكتبي «زن مسلمان» و سرمشق عفاف و تلاش و خلوص و خدمت است. سطر سطر كتاب زندگياش خواندني و الگو گرفتني است.
اين چند سطر را مرور ميكنيم:
آنقدر شيفته عبادت بود و عاشقانه به نماز ميايستاد، كه قدمهايش ورم ميكرد. اشكهاي نيمه شبش، دعاها و تعقيبات خاص و ذكرهاي ويژهاش، نشانهاي از عشق به عبادت بود.
اهل كار و تلاش بود. كارهاي خانه را انجام ميداد، گاهي دستانش تاول ميزد. اسوه حجاب و عفاف و حيا و متانت بود. بر اين باور بود كه بهترين چيز براي زن آن است كه نه مردان نامحرم او را ببينند، نه او مردان نامحرم را.
از «خود» رسته بود، چه در پيشگاه خدا، چه در رابطه با مردم. گاهي شبهاي جمعه، تا صبح به نماز و دعا پرداخته و براي ديگران دعا ميكرد، براي خود چيزي نميخواست. وقتي علت را ميپرسيدند، ميفرمود: اول همسايه، سپس خانه!
وارسته از تعلقات و تكلفات بود. سازدهزيستي شعار عملي او بود و از تجملات پرهيز داشت. سختيهاي زندگي دنيا را تحمل ميكرد، تا به شيرينيهاي آخرت برسد.
وسايل زندگياش ساده و مهريهاش اندك بود. يكبار پارچهاي را كه داشت، نزد حضرت رسول فرستاد. آن حضرت آن را تكهتكه كرد و به تعدادي از اسيران بيلباس داد كه خود را بپوشانند.
ادب نسبت به پدر، خصلت او بود. هرگاه پيامبر خدا نزد فاطمه ميرفت، وي برميخاست، پدر را ميبوسيد، احترام ميكرد و او را در جاي خود مينشاند. وي نزد پيامبر بسيار محبوب بود.
در چشم و دل پيامبر، يادگار حضرت خديجه بود. زهد و عبادتش، ياد خديجه كبري را نزد پيامبر اكرم زنده ميكرد و حالاتش شبيه مادر بود.
حضور در صحنه، خصلت ديگرش بود. در جنگ احد حضور داشت و به امدادگري و مداواي زخمهاي رسول خدا (صلياللهعليهوآلهوسلم) مشغول بود. در جنگ خندق هم حضور داشت. «مسجد فاطمه»، در منطقه مساجد سبعه مدينه، به ياد آن حضور و شركت، بنا شده است.
گاهي در خانه غذايي نبود و بچهها گرسنه بودند، اما فاطمه زهرا (عليهاالسلام) چيزي به حضرت علي نميگفت و چيزي از او نميخواست. بيم داشت كه علي (عليهالسلام) نتواند خواستهاش را تأمين كند و شرمنده شود.
روزهاي دوشنبه و پنجشنبه به دامنه كوه أحد، سر مزار شهدا ميرفت و قبر حضرت حمزه را زيارت ميكرد و به ترسيم صحنه جنگ براي ديگران ميپرداخت و ميفرمود: اينجا پيامبر بود و آنجا مشركان بودند و... .
باشد كه همه افراد جامعه ولايي ما از او سرمشق بگيرند، بهخصوص زنان و دختران، كه مدال محبت او را بر سينه دارند.
منبع: پنجره
جامعه
)
