| ضیافت رمضان |
| جواد محدثی |
| شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۰:۵۰ |
به جمع خلوتیان حضور مژده دهید
که خوان سبز «ضیافت» گشوده در رمضان
خبر دهید به مستان باده سحری
شبانه چهره جان رابه آب دیده بشویند و پاکدل گردند
به شط شب، بلمِ «استغاثه» اندازند
و بادبانِ «دعا» را
به بیکرانه امواج دل برافرازند
ماه رمضان، فرصتی برای «خودسازی» و میدانی برای «اصلاح جامعه» است.
قلبهای روشن و زبانهای پاک و رفتارهای اسلامی، هدیه بندگان خالص به آستان خداوند است.
ماه رمضان، ماه خداست،
ماه علی (علیهالسلام) است،
ماه انس با قرآن است،
ماه احیای احکام الهی در جان و جامعه است،
فصل تقرب به خدا در سایه اطاعت و بندگی است،
موسم حضور در «ضیافت الهی» است،
دوره شرکت در «اردوی معنوی» و «مسابقه اخلاص» است،
تمرین «خودسازی» از راه «امساک» است و مهار زدن به تمنیات و مالک نفس شدن و تقویت اراده،
داشتن و نخوردن،
یافتن و پرهیز کردن،
قدرت داشتن و انجام ندادن،
به خواسته دل، «نه» گفتن.
این ماه، ماه هجرت از سیئات به حسنات و گریز از «خود» به «خدا» است.
فصل بازیابی «خودگمشده» است.
در این فصل نورانی، خدا میزبان است و بندگان مهمان
وسیله پذیرایی «قرب» است و هدیه خدا به میهمانان، توبه و انابت و توفیق و نیایش و عبادت و دیدگان اشکبار و دلهای امیدوار.
در این ماه، «سپر روزه» ما را در مقابل هجوم شیطان و نفس اماره، رویینتن میکند و «سنگر امساک» ما را در میدان جهاد اکبر، مجهز و مسلح میکند تا از «انسانیت» خود دفاع کنیم و پشت خاکریز عبودیت، سنگر بگیریم.
رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) فرموده است:
«همانگونه که خون در اندام انسان جریان دارد، شیطان هم در فرزندان آدم، جاری است. پس با گرسنگی کشیدن، گذرگاههای شیطان را تنگ سازید.»
و این همان دستآورد «تقوا» است که قرآن برای روزه بیان میکند (لعلکم تتقون).
فرصت رمضان را برای رسیدن به «خودآگاهی معنوی» و رها شدن از «روزمرهگی» مغتنم بشمارید
منبع: پنجره
جامعه
)
