بدون پیست چرا باید مدال بگیریم؟!
گفتگو با علی زنگی آبادی
۲۵ بهمن ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۰۵
وقتی تمام شرایط برای تمرین و آمادهسازی مهیا نباشد، نتیجهگیری نیز کامل نخواهد بود. حقیقت اینجاست که خود ما نمیتوانیم از ملیپوشانی که در این وضعیت تمرین میکنند و این شرایط را به جان میخرند انتظار مدال و موفقیت داشته باشیم.
دوچرخهسواری از معدود رشتههایی است که کشورمان بهواسطه داشتن پتانسیل و استعدادهای نابی که در اقصینقاط کشور یافت میشود، توانسته در سطح آسیا به جایگاه و رتبهای مناسب و ایدهآل دست یافته و نام چند ملیپوش خود را نیز در رنکینگ جهانی قرار دهد. اما به اعتقاد اکثر اهالی این رشته و کارشناسان ورزشی با توجه به فیزیک مناسب و استعدادهایی که در کشور داریم این جایگاه نمیتواند نقطه نهایت و رتبهای باشد که بتوان بدان اکتفا کرد. علی زنگیآبادی، رئیس فدراسیون دوچرخهسواری که خود از پیشکسوتان این رشته است، جایگاه فعلی را با توجه به امکانات و منابع مالی و تجهیزاتی، ایدهآل میداند و معتقد است که به هر اندازه که حمایت شوند میتوانند بیشتر از حجم حمایت و پشتیبانی مقام و افتخار بیافرینند.
حرف ها و درددل های این چهره ورزشی را با همشهری در ادامه بخوانید:
نظرتان در خصوص وضعیت روز دوچرخهسواری چیست؟
امکانات اولیه و اصلی که این رشته را تشکیل میدهند، عبارتند از پیست و دوچرخه که بحث وسیله تمرین یا همان دوچرخه ملیپوشان و اردونشینان را به هر ترتیب ممکن حل و تامین کردهایم. اما متاسفانه در بحث پیست در سراسر کشور با مشکل مواجهیم. لازم است اعلام کنم که تیم ملی دوچرخهسواری یا بهتر بگویم فدراسیون دوچرخهسواری فقط یک پیست آزادی را برای تمرین در سراسر کشور دارد و همین موضوع نیز باعث شده تا با معضلی اساسی روبهرو شویم.
آیا این پیست جوابگوی تمرینات تیم ملی نیست؟
من با استاندارد یا غیراستاندارد بودن این پیست کاری ندارم و جالب است بدانید که در همین پیست نیز بعضی روزها در ۴ یا ۵شیفت تمرین برگزار میکنیم، اما موضوع اینجاست که تیم ملی برای داشتن تمرینات و اردوهای شبانهروزی و بیوقفه به پیست سرپوشیده نیازمند است. مگر میشود در برف و باران و این سرمایی که همه شاهدید، آن هم در محوطه باز استادیوم آزادی تمرینات سخت و ویژه را پشت سر گذاشت؟!
با این تفاسیر در حال حاضر اردوهایتان تعطیل است؟
خیر، به هیچ عنوان نمیتوانیم تعطیل کنیم. مسابقات یکی پس از دیگری از راه میرسد. ما باید در آنها حضوری ارزشمند داشته باشیم تا ضمن حفظ جایگاه بتوانیم امتیازات لازم را نیز برای کسب سهمیه بهدست آوریم.
پس تمرینات در این پیست روباز چگونه برگزار میشود؟
باید اعتراف کنم که ورزشکاران و مربیان ما از جان گذشتهاند. آنها در بدترین شرایط جوی و حتی زیر برف و باران و در این هوای سرد مشغول تمرین و آمادهسازی هستند تا بتوانند برای ایران و ایرانیان افتخار بیافرینند. ما در روزهای برفی نیز پس از پاکسازی پیست تمرین برگزار کردهایم.
اقدامی در این خصوص صورت گرفته است؟
خیر، اما هم از سازمان تربیتبدنی و هم از کمیته ملی المپیک و نهادهایی همچون مجلس و دولت درخواست کردهایم تا کمکمان کنند یک پیست سرپوشیده و چوبی برای تیمهای ملی احداث کنیم. خوشبختانه رئیس سازمان تربیتبدنی در آخرین بازدید خود قول حمایت ویژه از این رشته را داد که امیدواریم این وعده به حقیقت بپیوندد تا اهالی این رشته که انصافا جزو بیتوقعترین و بهعبارت ساده مظلومترین ورزشیها هستند به خواسته و انتظار بهحق و چندین ساله خود دست یابند.
این کمبود چه تاثیری در روند نتیجهگیری تیمهای ملی داشته است؟
باید قبول کرد که وقتی تمام شرایط برای تمرین و آمادهسازی مهیا نباشد، نتیجهگیری نیز کامل نخواهد بود. حقیقت اینجاست که خود ما نمیتوانیم از ملیپوشانی که در این وضعیت تمرین میکنند و این شرایط را به جان میخرند انتظار مدال و موفقیت داشته باشیم. اما آنها از غیرت و ارادهای بینظیر برخوردارند و از تمام نیرو و توان خود استفاده میکنند تا دست خالی از مسابقات بازنگردند.
مهمترین میدان پیش روی ملیپوشان؟
کمتر از یک هفته دیگر باید در مسابقات آسیایی تایلند شرکت کنیم و اردویی که هماکنون در آزادی برپاست برای همین مسابقات برپا شده. نکته مهم این مسابقات نیز ملاک بودن آن برای کسب سهمیه المپیک ۲۰۱۲لندن است. بدین معنی که ملیپوشان در این مسابقه امتیازات لازم برای کسب سهمیه را بهدست میآورند تا به اضافه امتیازاتی که در چند مسابقه دیگر حاصل میشود، در نهایت میزان سهمیه کشورمان برای اعزام به المپیک را مشخص کنند.
پیشبینی شما از تعداد سهمیهای که کسب خواهید کرد؟
ما در آتن ۳سهمیه داشتیم و در پکن نیز ۴سهمیه. فکر میکنم انشاءا... برای لندن نیز حداقل ۴ و شاید هم ۵سهمیه کسب کنیم. بعد از مسابقات آسیایی تایلند چند کاپ جهانی و آسیایی همچون کاپ ملبورن و چین را نیز پیشرو داریم تا امتیازاتمان را به بیشترین حد ممکن برسانیم. ضمن اینکه مسابقات آسیایی تایلند با کاپ منچستر همزمان شده و متاسفانه این میدان ارزشمند را از دست میدهیم.
امکان اعزام تیم دوم وجود ندارد؟
خیر، چراکه اولا اولویتمان مسابقات آسیایی است و ثانیا سطح مسابقات منچستر بهواسطه حضور برترینهای اروپا بسیار بالاست. اما سعیمان بر این است تا بتوانیم حداقل یک ملیپوش را برای کسب سهمیه در رشته امونیوم به این مسابقات اعزام کنیم. کسب سهمیه جاده برای کشورمان قطعی است و مطمئنا حداقل ۳سهمیه که متعلق به تیم اول آسیاست را کسب خواهیم کرد. امیدواریم در رشته امونیوم نیز برای اولینبار المپیکی شویم.
اخیرا تغییر و تحولاتی در بخشهای مدیریت فدراسیون شاهدیم. دلیل خاصی دارد؟
من در آستانه بازیهای آسیایی گوانگژو بهعنوان سرپرست این فدراسیون انتخاب شدم و عقل و شرایط حکم میکرد که با همان نیروها کار را ادامه دهیم تا خللی در آمادهسازی و نتیجهگیری تیم بهوجود نیاید. اما حال وقت آن است تا با بررسی عملکرد و توانایی افراد، بهترینها و متخصصین بهکار گمارده شوند.
تغییرات در چه قسمتهایی صورت گرفته؟
در بحث مدیریت تیمهای ملی از توانایی مظفرزاده استفاده کردهایم که ایشان از باتجربههای این رشته است. از صفرزاده که پیش از این در بحث مدیریت تیمهای ملی و دبیری فدراسیون مسئولیت داشت، بهعنوان دبیر دعوت بهکار کردیم. در کمیته همگانی نیز از تجربیات یکی از پیشکسوتان استفاده کردیم تا ضمن بهرهمندی از توانایی و تجربه او همکاری نزدیکی را نیز با شهرداری تهران برای همگانی کردن دوچرخهسواری ایجاد کنیم. هدف بعدی نیز تغییر و تحول در کمیته اقتصادی و هیاترئیسه فدراسیون است تا با استفاده از نیروهای توانمند و ارتباطدار، زمینه موفقیت و توسعه هرچه بیشتر دوچرخهسواری را فراهم سازیم.
آینده این رشته را چطور ارزیابی میکنید؟
باید اعتراف کنم که هماکنون بهجز بحث پیست با مشکل بزرگی بهنام نبود منابع مالی مواجهیم. هماکنون برای اعزام تیم ملی به مسابقات آسیایی تایلند هیچ موجودی در حساب فدراسیون نداریم و اگر سازمان و کمیته حمایتمان نکنند حتی در بحث اعزام نیز با مشکل مواجه خواهیم شد. در خصوص سوالتان نیز باید اعلام کنم که آینده این رشته با توجه به نیروهای مستعد و علاقهمند بسیار روشن بوده و خواهد بود به شرطی که کمبودها رفع شده و حمایتها دوچندان شود.
