| استراتژي وحدت عليه دشمن واحد |
| شنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۱۳:۱۴ |
مروري برديدگاههاي حضرت امام خميني (رحمتاللهعليه) در زمينه وحدت امت اسلامي
رمز پیروزی تمام کشورهای اسلامی، وحدت کلمه و ایجاد هماهنگی است؛ «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ الله جَمیعا وَ لا تَفَرقُوا»۱
همبستگی بزرگ اسلامی که در رأس تمام همبستگیهاست، ملتهای اسلامی را باید آنچنان وحدت بخشد که هیچ دولت اجنبی خیال سلطه بر کشورهای اسلامی را به سر نپروراند.
معالأسف از زمانهای طولانی که کارشناسان خارجی به کشورهای شرقی و اسلامی راه یافتهاند، کوشش نمودهاند که ملتهای اسلامی را گروهبندی کرده و با تبلیغات دامنهدار خود و وابستگان به سیاست مخرب خود آنان را از هم جدا نگه دارند و احیانا در مقابل یکدیگر به موضعگیری وا دارند.۲
ملتهای مسْلم، که در بلاد مختلف منتشر هستند، در طول تاریخ، تبلیغاتی شده، تا بین آنها جدایی بیندازند. برای جدایی بین مسلمین، که در حدود یک میلیارد در اطراف عالم منتشر هستند، تبلیغاتی شده تا نگذارند وحدت کلمه ایجاد شود. این تبلیغات باعث شد که برادران را از هم جدا کردند، و ملتهای مختلف ساختند و چیزهایی که در صدر اسلام مطرح نبود، مطرح میکنند تا جدا شوند و ضعیف شوند.
بدتر از این، مشکل حکومتهاست. در زمان عثمانی، که مسلمین حکومت نسبتا قوی داشتند و قدرتی بود که گاهی با ژاپن و با شوروی مبارزه میکرد و غلبه میکرد، معالأسف بهواسطه همین که اجانب از این وحدت میترسیدند، وقتی در جنگ اول جهانی غلبه کردند، حکومت عثمانی را تکهتکه کردند و هرکس را بر جایی گماردند، و کوشیدند این حکومتها با هم دشمن شوند؛ زیرا میدانستند که مسلمین با این خزائن و این جمعیت اگر متحد شوند، برای آمریکا و برای غرب حظی نیست؛ و شاید مسلمین آنها را تهدید میکردند، از این جهت حکومتها را با هم بد کردند؛ و اینها مأمورین آنها بودند.
تا مسلمین رمزی را که در ایران اتفاق افتاد پیدا نکنند، پیروز نمیشوند. آنها متحد شدند، و همه یکصدا اسلام را خواستند و جمهوری اسلام را خواستند. و وقتی همه با هم متحد شدند، خداوند پیروزشان کرد. اگر مسلمین این رمز را پیدا کنند، این ملت عظیم اگر با هم مجتمع شوند، قدرتی هستند مافوق قدرتها؛ زیرا علاوهبر مخازن طبیعی، قدرت معنوی دارند که عبارت است از ایمان به خدا و رسول؛ که اگر مجتمع شوند قدرتی فوق آنها نمیشود؛ لکن معالأسف نصایح کمتر اثر میکند.
امروز خطر بزرگتری است. سابق از وحدت مسلمین میترسیدند، ولی مسألهای علمی بود و نه عینی؛ امروز که ایران به اعتماد خدا نهضت کرد، اینها یافتند و احساس کردند، در عین (حال) دیدند که ملتی با نداشتن اسلحه و با قدرت اسلام و ایمان و وحدت کلمه، غلبه کردند بر شیاطین که دارای همه (تجهیزات) بودند؛ دارای اسلحههای مدرن بودند و دولتهای بزرگ مثل آمریکا و انگلستان پشتیبانیشان کردند، نتوانستند شاه را نگه دارند. اینها وحدت کلمه را احساس کردند. پیشتر علمی بود، و الآن وجدانی و لمس.
از اینرو الآن قوای خودشان را بیشتر بسیج کردند تا اختلاف در ایران ایجاد کنند. در کردستان، در بلوچستان، در بین خوزستان، به بهانههایی میخواهند اختلاف بیندازند. و همین معنا باعث این است که اینها کوشش کنند بین برادران اسلامی وحدت کلمه حاصل نشود، به اینکه حکومتها را وادار کنند که به مبارزه هم بروند و طرفداران خود را درکشورهای اسلامی بگمارند. مشکل بزرگ، حکومتهای ماست که نمیگذارند وحدت حاصل شود؛ و آنها میخواهند منافع خودشان را تأمین کنند.۳
همانطوری که اهل سنت چهار مذهب دارند که در کنار هم هستند، مذاهب نمیریزند بهجان هم، به حسب ظاهر، ما هم که مذهب پنجمی هستیم که مینشینیم با هم، ما برای خودمان فرایضمان را انجام بدهیم، لکن همه مان با هم بر ضد کسانی که بر ضد اسلام هستند. خوب، ما مسائل مشترک زیاد داریم، ما در اصول مذاهبمان، اصول دین مان، همه با هم مشترکیم. قرآن، قرآن همه است؛ اسلام، اسلام همه است؛ پیغمبر، پیغمبر همه است. اینها مشترکات ما است.
در این مشترکات ما با هم باشیم؛ و در مختصات هر کدام برای خودمان عملی داریم و برای خودمان آدابی داریم. این دعوا لازم ندارد؛ اینکه دعوا میشود، دعوایی است که آنها ایجاد میکنند در بین ما.
و شما میدانید که به این هم اکتفا نمیکنند؛ در خود مثلا مذهب شیعه، بین اخباری و اصولی اختلاف ایجاد کرده بودند. بالاتر از او، احزاب درست میکردند! این حزبهایی که درست میشد و آن دستهای مرموز این حزبها را درست میکردند و حزبها با هم اختلاف پیدا میکردند، همهشان شیعه بودند؛ همهشان مسلمان بودند یا همهشان سنی بودند؛ احزاب مختلف در بین شیعه چند حزب درست میکردند.
فرض کنید در تهران، احزاب مختلفه همه با هم دشمن، همه با هم بد. جاهای دیگر هم همینطور. این هم یک راهی بود که احزاب مختلفه درست میکردند، و این احزاب با هم جنگ سیاسی میکردند. تمام اینها اسباب این شد که از آن گرفتاریهای اصلی که ما داریم، که آن گرفتاری مسلمین است به دست قدرتهای بزرگ، از او غفلت بکنیم. چه بهتر برای آنها از اینکه ما صبح که بلند میشویم همهاش مشغول حزب بازی باشیم؛ یا مشغول مخالفت خودمان با هم باشیم. مخالفت دانشگاه با روحانیون، روحانیون با دانشگاه، این مذهب با آن مذهب؛ آن مذهب با آن مذهب، این حزب با آن حزب، در یک مذهب، این حزب با آن حزب. وهمینطور تاآخر.۴
من امیدوارم که ممالک اسلامی در این وقتی که دنیا یک تحولی پیدا کرده است و مستضعفین بیدار شدند و بسیاری از ممالک، استقلال از سایر ممالک پیدا کردهاند؛ ما مسلمین هم که جمعیتمان اگر هم باشیم بیشترین جمعیت را داریم و ذخایرمان بزرگترین ذخایر است و افرادمان افراد بزرگ و برجسته است، بتوانیم با وحدت اسلامی و زیر تعالیم قرآن مجید با هم مجتمع باشیم. در عینحال که همه در ممالک خودمان استقلال داشته باشیم، لکن تمام مجتمع باشیم تحت لوای اسلام و توحید و نگذاریم که دستهای ابرقدرتها در ممالک ما حکومت کند و ما زیر پرچم آنها باشیم.
و من دعا میکنم، به خدای تبارک و تعالی التجا میکنم که ما مسلمین را بیدار کند و ما را به مقاصد اسلامی خودمان برساند. و دستهایی که تفرقه بین ممالک اسلامی میخواهند بیندازند قطع کند.
و ممالک اسلامی همه با هم بدون اینکه نژادی در کار باشد، بدون اینکه زبانی در کار باشد، همانطوری که اسلام خواسته است مثل دندانههای شانه با هم مجتمع باشند. و اگر مجتمع شدند، هیچ آسیبی به آنها نمیرسد و هیچ کشوری نمیتواند به آنها تعدی کند.۵
نشانی منابع:
۱- شناخت محتوای عبادی، سیاسی و اجتماعی حج و وظایف مسلمانان؛ قم؛ ۰۷/۰۷/۱۳۵۸.
۲- همبستگی ملتهای اسلامی؛ قم؛ در پاسخ به ارتشبد ضیاءالحق، رییسجمهوری پاکستان.
۳- مشکلات جهان اسلام؛ در جمع نمایندگان احزاب آزادی بخش اسلام؛ قم؛ ۱۶/۰۲/۱۳۵۸.
۴- هدف قدرتهای بزرگ در ایجاد تفرقه و اختلاف بین مسلمین؛ در جمع روحانیون پاکستان و آقای مفتی جعفر حسین؛ تهران، حسینیه جماران.
۵- وحدت ممالک اسلامی تحت لوای قرآن؛ در جمع سفرای کشورهای اسلامی، تهران؛ حسینیه جماران؛ ۰۴/ ۱۱/ ۱۳۵۹.
منبع: پنجره
جامعه
)
