جهان نيوز - کانون خانواده، قربانی مجادله های سیاسی

بحث این بار به ماجرای کهریزک کشیده می شود.دختر در پاسخ مادر که می گوید گفته اند کار خودشان بوده، نفوذی داشته اند، خنده تلخی می کند و می گوید... .
و جواب مادر این بار جیغ بلند است و ناله و نفرین که شیرم را حلالت نمی کنم و ازت نمی گذرم و بعد هشدار می دهد که می خواهی ما هم مثل عراق و افغانستان شویم.
و این آخرین جدل مادر و دختر بود.دختر 5 ماهی می شود که دیگر پایش را خانه پدرومادرش نگذاشته است.

***

به گفته مدیرکل دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور، فرهنگ گفت و گو در خانواده های ایرانی به 15 دقیقه کاهش یافته است.
حسن موسوی اضافه کرده که آمارها از افزایش 3/16 درصدی طلاق در شش ماهه سال 88 در مقایسه با مدت زمان مشابه سال گذشته حکایت دارد.همچنین در مدت یادشده، شاخص ازدواج با کاهش 2/4 درصدی مواجه شده است.

اتفاقات و حوادث رخ داده پس از دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، عاملی را به عوامل منجر به فاصله گرفتن هر چه بیشتر خانواده های ایرانی_ به خصوص در کلانشهر تهران_ افزوده است؛ اختلافات و منازعات سیاسی درون فامیلی.

این روزها در کمتر جمع فامیلی، پای بحث ها و جدل های سیاسی به میان نمی آید و می توان سراغ گرفت خانواده هایی را که به سبب اختلاف نظرها و سلایق گوناگون، حتی قید رفت و آمدهای معمول را هم زده اند. و یک پله از این بالاتر، کار منازعات سیاسی آن چنان بالا گرفته که یک خانواده 3 الی 4 نفره را نیز دچار التهاب کرده، جدایی پدر و پسر، دختر و مادر، برادر و خواهر و ... حتی زن و شوهر را رقم زده است.

در حالی که در دین مبین اسلام، خانواده باارزش ترین و محبوب ترین بناها و کانون ها در نزد خداوند عزوجل است و حفظ آن به کرات مورد سفارش قرار گرفته، فضای ملتهب سیاسی این روزها که سال های ابتدایی انقلاب و دهه 60 را در اذهان تداعی می کند، بنیان این کانون محبوب در پیشگاه خداوند را نشانه رفته است.

عواملی چون شفاف نبودن فضای سیاسی کشور پس از انتخابات و شایعات برآمده از آن، فقدان چندصدایی در جامعه، خبررسانی ناصحیح و یکسویه، صادق نبودن مسوولان با مردم و تناقض و چندگانگی در عمل و کلام، دورشدن از فضای نقد و اعتراض سازنده، محدودشدن فضای رسانه ای و خبررسانی و... دست به دست هم داده اند تا منازعات و مجادلات سیاسی از کف خیابان ها به عمق خانه ها کشیده شده و کانون خانواده که باید مامنی باشد برای اعضای آن، محلی شود برای جدل های بی پایان.

سال هایی نه چندان دور، آن قدر تب تعصب به دو تیم استقلال و پرسپولیس در میان جوانان بالا بود که گاهی تیتر اول صفحه حوادث جراید مربوط به دو برادری می شد که بر سر اختلاف بین قرمز و آبی کارشان به ضرب و جرح و حتی قتل کشیده بود. شاید ناباورانه بنماید، اما بودند و شاید هنوز هم باشند دختران جوانی که اولین پرسش از خواستگاران شان این بود: شما پرسپولیسی هستید یا استقلالی؟!!

اگر از جوانان دیروز که حالا به میانسالی رسیده اند و طبعا پخته تر فکر می کنند و می اندیشند از احساسات و تعصبات گذشته شان بپرسید، احتمالا خواهند خندید و گذشته ها را به حساب جوانی و خامی می گذارند.

بازی موسوی و احمدی نژاد می گذرد، جنگ رنگ ها پایان می گیرد، التهابات جامعه سیاست زده ما فروکش خواهد کرد، ان شاءا... با تدبیر و سعه صدر و گفتار سنجیده مسوولین آرامش هم بازخواهد گشت، اما تنها چیزی که بازسازی اش سخت و احتیاج به زمان دارد، دل شکسته والدین و غرور جریحه دار شده فرزندانی است که کانون گرم خانواده خود را در مسیر تندباد قدرت و سیاست رها کرده بودند.