جهان نيوز - قصه ما همین بود!

انسان‌ها از سمبل‌های یکسان یا مشابهی استفاده می‌کنند که نماینده هر دو جنبه والا و پست حیات روانی هستند و قصه در انتقال بسیاری از دانسته ها و بایدها و نبایدها نقش تعیین کننده ای دارد.

به گزارش جهان داستان‌ها به کودکان می‌آموزند که مبارزه علیه مشکلات شدید در زندگی اجتناب‌ناپذیر و بخشی طبیعی در حیات بشری است.
داستان و افسانه، پیام‌های روانشناختی مهمی در بردارند. آنها با آشنا کردن کودکان با آنچه در ضمیر ناخودآگاه‌شان می‌گذرد، به کودکان کمک می‌کنند تا بر مشکلات رشد فایق آیند. داستان‌ها به کودکان می‌آموزند که مبارزه علیه مشکلات شدید در زندگی اجتناب‌ناپذیر و بخشی طبیعی در حیات بشری است و اگر انسان عقب ننشیند و ثابت و استوار با سختی غیرمنتظره و اغلب ظالمانه روبه رو شود، می تواندبر تمام موانع غلبه ‌کند و در نهایت پیروز می‌گردد.

کودکان 2 ساله خیلی زود به شنیدن داستان‌ها یا شعرهای کودکانه علاقه نشان می‌‌دهند. داستان‌های مخصوص کودکان نوپا نباید طولانی یا پیچیده باشند. وقتی کودکان بزرگتر می‌شوند می‌توانید داستان‌هایی با حوادث و شخصیت‌های بیشتری برای‌شان بگویید. برای مثال 3 ساله‌ها اغلب از شنیدن داستان‌های واقعی در باره کودکی خود یا بقیه اعضای خانواده خوش‌شان می‌آید. تا سن هفت سالگی، برای بچه‌ها می‌توانید قصه‌هایی به روش آهنگین و ریتمیک بگویید که در آنها کلمات کلیدی تکرار شوند. برای این گروه سنی، اغراق در بیان و نشان دادن قصه با حرکات، بسیار مناسب است زیرا به تخیل آنها پرو بال می‌‌د‌هد و رابطه خوبی بین قصه‌گو و شنونده ایجاد می‌شود.
بچه‌های پیش دبستانی عاشق حرکات بیانی با دست، تغییر حالت و احساس با صورت و صداهای زمینه و جلوه‌های صوتی هستند. برای اینکه شخصیت‌ها و حوادث را برای بچه‌ها زنده کنید، می‌توانید از این عناصر استفاده کنید. به یاد داشته باشید که این عناصر را در یک داستان همیشه مثل هم استفاده کنید تا بچه‌ها آنها را یاد بگیرند و به خاطر بیاورند.

وقتی کودکان قصه‌ای را می‌شنوند، مدام حوادث و شخصیت‌های داستان را با تجربیات خود از وقایع ارتباط می‌دهند. فرآیند تطابق یابی در سطحی ناهشیار رخ می‌‌دهد. به طور مثال تا به حال به این نکته توجه کرده‌اید که اگر در روند قصه شما اتفاقی عادی برای یکی از قهرمانان پیش بیاید، ممکن است یکی از کودکان اتفاق مشابهی را که برای خودش پیش آمده یا شاهد آن بوده به یاد آورد و دلش بخواهد که آن را بازگو کند. این روند به طور سریع در اتاق قصه به جریان می‌افتد و تقریبا هر کدام از آنها چیزهای مشابهی را به یاد می‌آورند.
سخن نهایی این که انسان‌ها از سمبل‌های یکسان یا مشابهی استفاده می‌کنند که نماینده هر دو جنبه والا و پست حیات روانی هستند و قصه در انتقال بسیاری از دانسته ها و بایدها و نبایدها نقش تعیین کننده ای دارد.بنابراین قصه گویی را فراموش نکنید.