جهان نيوز - استراتژی تفرقه جنبش سبز

هنوز با گذشت بیش از 4 ماه از انتخابات ریاست جمهوری گروهی که امروز در ادبیات سیاسی، گروه سبزها خوانده می شوند به برخی تحرکات و فعالیت ها برای القای تفرقه در بین عموم مردم و حاکمیت می نمایند. با مرور تحولات دو هفته قبل از انتخابات تا کنون شاهد افت و خیز های فراوانی در تحولات سیاسی و اجتماعی کشور بوده ایم که آشفته گی در موضع گیری خواص بیشتر از همه موجب القای بحرانی بودن فضای سیاسی کشور می نمود. این نوشتار در سه بازه زمانی آغاز تبلیغات انتخاباتی کاندیداها تا انتخابات ریاست جمهوری، اعلام نتایج انتخابات و شروع آشوب ها تا پایان درگیری های خیابانی و دوره اخیر می پردازد.

الف: تبلیغات انتخاباتی کاندیداها تا انتخابات ریاست جمهوری: اگر بخواهم بصورت نمادین تشبیه کنم، این دوران آغاز به پا خاستن گرد و غبار و فتنه بود و بازه زمانی دوم حقایق جامعه کاملا در میان گرد و غبار فتنه محو و ناپیدا بود و بازه زمانی حال، زمان فرو نشستن گرد و غبار بود که مولای متقیان فرمودند :" فتنه‏ها آنگاه كه روي آورند با حق شباهت دارند، و چون پشت كنند حقيقت چنانكه هست، نشان داده مي‏شود، فتنه‏ها چون مي‏آيند شناخته نمي‏شوند، و چون مي‏گذرند، شناخته مي‏شوند، فتنه‏ها چون گرد بادها مي‏چرخند، از همه جا عبور مي‏كنند، در بعضي از شهرها حادثه مي‏آفرينند و از برخي شهرها مي‏گذرند."
تبلیغات انتخاباتی در این دوره هم از جهت مدت و هم از جهت حجم و تنوع بی سابقه بود. روزنامه ها، سایت ها و ماهواره ها در کنار فرصت حضور نامزدها در رسانه ملی فضایی مملو از اطلاعات و نقدها نسبت به عملکرد های دولت های مختلف به وجود آورد. در این میان مناظره احمدی نژاد با میر حسین موسوی و نامه ی هاشمی دفسنجانی به رهبر انقلاب بر احساسی شدن فضای اتنخابات بیشترین تاثیر را داشت. در این مدت مردم از خود خویشتن داری خوبی را نشان دادند ولی برخی اقدامات از قبل طراحی شده به مانند راه اندازی کمیته صیانت از آرا و القای امکان تقلب و بالا بودن رای میر حسین موسوی از محمود احمدی نژاد با هدف ایجاد پیش فرض پیروزی حتمی موسوی در افکار همسو با ایشان با زیرکی خاصی رقم می خورد. در این برهه حامیان هر دو طرف با حفظ اعتقادات و اصول خود به فعالیت می پرداختند.

ب: اعلام نتایج انتخابات و شروع آشوب ها تا پایان درگیری های خیابانی: با اعلام نتایج انتخابات و با توجه به جهت دادن به افکار همسو ی آقای موسوی در دوره تبلیغات و اعلام زود هنگام پیروزی در انتخابات از سوی ایشان، وارد آمدن یک شوکِ سیاسی به حامیان طرف مغلوب قابل پیش بینی بود. در روزهای اول بعد انتخابات و تجمع های شکل گرفته در تهران مبنی بر اعتراض به نتایج انتخابات حضور طیف وسیعی از حامیان موسوی قابل توجه است. در این میان سخنرانی رییس جمهور در یکشنبه بعد انتخابات در میان حامیان خود و شیطنت رسانه ای در پوشش ناقص به آن بر تحریک بیشتر حامیان مردمی موسوی افزود. نقطه افتراق بین حامیان موسوی از همین دوره رقم می خورد. طیف اکثریت حامیان موسوی که شامل مردم عادی می باشند و اقلیت آنها که شامل آشوبگران هستند. از بعد از خطبه تاریخی رهبر انقلاب در جمعه بعد انتخابات حضور طیف مردمی حامیان موسوی که اکثریت آنها دلبسته به نظام جمهوری اسلامی بوده و هستند در تجمعات کم شده و قشر تندرو که بنیان های نظام را هدف اعتراضات خود قرار گرفته بود در اعتراضات نقش پررنگی را بازی میکند. در پایان این برهه می توان گفت گرچه حامیان مردمی موسوی هنوز به او علاقه دارند ولی دلیل این اصرار نا بجای وی بر ادامه اعتراضات بعد از سخنان رهبر انقلاب و حضور پررنگ معاندین نظام د رصف اعتراضات و در کنار موسوی را درک نمی کنند.

ج- دوره اخیر: با آغاز دادگاه های رسیدگی به پرونده متخلفان حوادث بعد از انتخابات، زوایای پنهانی از اهداف و اغراض خواص سیاسی اصلاح طلب و مخصوصا اعضای مرکزی مشارکت و مجاهدین آشکار می شود. هم زمان تلاش بسیاری برای زیر سئوال بردن اعترافات می شود ولی به خاموشی گراییدن اعتراضات از سوی اکثریت حامیان مردمی موسوی نشان از بی اثر بودن تبلیغات دورغین می دهد. در این مرحله استراتژی روشن نگه داشتن اعتراضات به هر بهانه و دلیلی برای از بین نرفتن ظرفیت ایجاد شده برای مخالفت با نظام در دستور کار سران جبهه سبز قرار می گیرد. دلیل اینکه اعلام تشکیل جبهه سبز امید می شود بدون اینکه حد و حدودی داشته باشد از آنجا ناشی می شود که بدنه مردمی حامی آنها، یعنی اکثریت 13 میلیونی خود را از همراهی با موسوی و اصلاحات کنار کشیده است. و اکنون تنها راه زنده نگه داشتن نام جبهه سبز بی مرز گذاشتن آن است. تعبیر از سروش تا گوگوش از این زاویه نگاه، تعبیر بجایی است. اکنون کسانی که به اسم جبهه سبز امید فعالیت می کنند تعلق خاطری به انقلاب نداشته، بلکه گاه دارای دشمنی های دیرینه با نظام هستند. گروهی که به این نام در خارج از کشور هستند عملاً علم برندازی نظام را برداشته اند و گروه اقلیتی که در داخل هستند به دنبال القای تفرقه در سطح عموم جامعه هستند.
حرکتی که در روز قدس در تهران از سوی این گروه انجام شد در همین راستا بود: سردادن شعارهایی بر خلاف سیاست های اصولی جمهوری اسلامی همچون" نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران" برای اعلام مخالفت با نظام و از سوی دیگر جنگ روانی و تبلیغاتی رسانه ها در پوشش خبری این اقلیت در مقابل جمعیت میلیونی حاضر در سرتاسر کشور،برای القای تفرقه میان مردم و حکومت.
از این به بعد هم به هر بهانه ای که شده باشد شاهد اعلان مخالفت آنها با اساس جمهوری اسلامی خواهیم بود؛ چه بهانه آغاز سال تحصیلی دانشگاه ها باشد، چه تولد های دروغین کروبی و موسوی و چه فردایی به بهانه 13 آبان ، 16 آذر یا 22 بهمن.

آنچه باید تمام دلسوزان نظام اعم از خواص و رسانه ها بدان توجه کنند لزوم حفظ وحدت و یکپارچگی جامعه است. 13 میلیون رای موسوی و 24 میلیون احمدی نژاد در درجه اول رای به اساس جمهوری اسلامی بوده است، لذا نباید با گفتن ها و نگفتن های نا بجای خود به این وحدت آسیب وارد کنند. اقلیت موسوم به سبز این روزها استراتژی ایجاد تفرقه را بین مردم رقم زده است که یا آنها را جذب کند و یا نسبت به نظام جمهوری اسلامی بی تفاوت؛ و آنچه امروز نیاز است لزوم حفظ وحدت میان مردم است نه آنچه که امروز در جامعه به عنوان طرح وحدت ملی گفته می شود، که بحثی است انحرافی و فرصتی است دوباره به سران تفرقه افکنان و بحثی است برای به حاشیه بردن رسیدگی به اتهامات آنها.