سه شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۷ - 11 Dec 2018
 
۰
۱۹
یادداشت قابل تامل یک خبرگزاری

نگاهی به فرهنگ عمومی «پدرسالاری» در قامت یک وزیر/ پسرکشی به سبک «قاضی‌زاده هاشمی»

چهارشنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۷ ساعت ۰۹:۰۰
اگر ادبیات یونان پر است از پدرکشی، در عوض ما شاه‌نامه‌ای داریم با داستان عجیب پسرکشی. پسری که کشته نشود، فرزند دلبند لایق نیست؛ ما با مردن، لایق می‌شویم، مگر این‌که نمیریم و بشویم مثل پدرمان
پسرکشی به سبک «قاضی‌زاده هاشمی»
به گزارش جهان نيوز، امین یگانه طی یادداشتی در خبرگزاری مهر مدعی شده است:بسیاری از سخنان و رفتارهای حسن قاضی‌زاده‌ی هاشمی وزیر بهداشت، موجی از خشم در بین کاربران فضای مجازی به راه انداخت. رفتارهای او حتی توانست فعالان فضای مجازی را، فارغ از گرایش‌های سیاسی گرد هم آورد. به نظر می‌رسد دلیل این یکی شدن، یک نگرانی عمیق است.

وزیر بهداشت با رفتارهای یک شکل و پشت سر هم به مردم زیادی فهمانده است که لحن صریحش می‌تواند دامن هر کسی را بگیرد و همه‌ی ما در برابر تیزیِ تیغش یکسان هستیم. این نگرانی واقعی است. اما ظاهرا ماجرا چیزی جز این است. ما از زندگی شخصی وزیر بهداشت خیلی چیزها می‌دانیم. نقاط قوت و ضعفِ شخصیتی و این‌که چقدر حرف‌هایش درست است یا غلط. اگر چه او شش سال است که وزیر بهداشت شده، پیش‌تر او عضوی از خانواده‌ی ما بوده است.

قاضی‌زاده‌ی هاشمی به عنوان شخصیت برجسته‌ی سیاسی-اجتماعیِ این روزهای کشورمان یکی از کسانی است که به مفهوم «پدر سالاری» اعتقاد راسخی دارد. او در ابتدای کار خود پول خیلی خیلی زیادی خرج کرد تا همه‌ی ما را بیمه کند. با دست لطفش سر این خیل یتیم را نوازش کرد و خیلی اوقات، وقتی می‌رفتیم بیمارستان، حضور او را به عنوان ولی نعمت‌مان با جان و دل حس می‌کردیم. طرف دارش شدیم. خبرهایش را رصد کردیم و در اینستاگرم پیگیرش شدیم. کار به جایی رسید که گفتیم او رئیس جمهور آینده است. اما او بزرگوارنه این فرضیه‌ی ما را رد کرد و گفت که هر کسی جایگاهی دارد.

آرام آرام، وقتی که دولت با مشکلاتی روبرو شد، پدرمان نتوانست هزینه‌های درمان خانواده را تقبل کند. پدری که همه‌ی تلاشش را انجام داد. در مصاحبه‌ها از دولت انتقاد کرد. از بودجه‌ی تمام شده‌اش نالید. ما به عنوان فرزندان بدبخت و بی‌چاره، سرافکنده‌گیِ او را وقتی ناامیدانه در خانه را باز می‌کرد و داخل می‌آمد می‌دیدیم. ما سال‌هاست چهره‌ی چنین پدری را شب‌ها وقتی دست خالی خانه می‌آید دیده‌ایم. حتی خیلی از ماها خیلی وقت‌ها حس چنین پدر و یا مرد خانه‌ای را تجربه کرده‌ایم. سخت است. می‌دانیم و درک می‌کنیم.

ما می‌بینیم که وزیر بهداشت، به مانند یک پدر سنتی، خود را تنها ملجا و پناه‌گاه فرزندان بدبختش معرفی می‌کند. فرزندانی که اگر چنین پدری نبود طعم تامین اجتماعی را درک نمی‌کردند. پس او تا می‌توانسته به وظایف پدری‌اش واقف بوده و آن وظیفه‌ها را انجام داده است. حالا با همه‌ی صلاحیت‌اش نمی‌تواند. آیا یادتان می‌آید پدرتان کف دستش را بگیرد سمت مادر و فرزندان خانواده و بگوید: «این کف دست من، اگر مو دارد بِکَنید»؟ حالا شش ماه است وزیر بهداشت، کف دستش را سمت ما گرفته و می‌گوید این کف دست من... .

وزیر بهداشت زمانی که انتقادهای مهم به وضعیت تامین اجتماعی را می‌شنید، وقعی نمی‌نهاد. دقیقا مثل همه‌ی پدران این سرزمین که در دلشان می‌گفتند «بچه چه می‌فهمد» به ما می‌گفت این بچه‌ها نمی‌فهمند و جایگاه پدرانه‌اش را هر روز تثبیت می‌کرد. می‌دانید چرا؟ جواب این سوال سرنوشت همه‌ی پیشفرض را روشن می‌کند. اما پاسخش قدری پیچیده است.

 او زمانی به قدرت رسید که ما داشتیم از کیفیت پایین و هزینه‌ی بالای درمان جان می‌سپردیم. او آمد. بر خلاف کلیشه‌ی «پدر خسیس»، نقش «پدر لارج» را ایفا کرد و ول خرجی کرد. ما بچه‌ها دو شقه شدیم. عده‌ای مان فکر کردیم بعد از این همه بدبختی پدری که بهمان «حال» می‌دهد، حتمن پدر متفاوتی است. عده‌ای‌ مان هم مثل همیشه وقتی می‌خواستیم پدرمان را نقد کنیم، فحش دادیم و با کف دست، محکم کوبیدیم به در اتاق‌مان. تهدید کردیم که ما از خانه می‌رویم. هر دو شقه‌ی فرزندان هر کاری می‌کردند، بیشتر بر نقش پدرانه‌ی قاضی‌زاده‌ی هاشم تاکید می‌کردند. او ساکت روبروی تلویزیون نشسته بود و برنامه‌های خنده‌دار نگاه می‌کرد.

همه‌ی ما بچه‌ها، چه موافق و چه مخالف «پیمان فدایی» فیلم «آواز قو» هستیم در برابر پدرمان که «صلاح ما را بهتر از ما» می‌داند. قاضی‌زاده‌ی هاشمی بازتولید مفهوم «پدر سالاری» تاریخی بود بعلاوه مفهوم «آقای دکتر». پدری که دکتر هم باشد، می‌تواند نهایت تصلب را در خانه به نمایش بگذارد. چون او پدری است که به فرا دانایی دسترسی دارد. امکان همه‌ی ناممکن‌ها است. و در یک کلام حسن قاضی‌زاده‌ی هاشمی اسطوره‌ای است.

پدری که حالا وقتی جیبش خالی شده است، اعصاب اداره‌ی منزل، طبق کلیشه‌های اخلاقی پدرانه را ندارد. یعنی او امروز می‌گوید نمی‌تواند همان پدری که ملجا و پناه گاه بوده، باشد. و حتی لزومی نمی‌بینید که همان پدر باشد. چرا او به چنین وضعیتی رسیده است؟ تعبیر من از این وضعیت، وضعیت «تراکم اخلاقی» است. پدری که هر چه خوبی بلد بود کرده است. صبح تا شب «سگ‌دو» زده است. الان نمی‌تواند، دیگر چه می‌خواهید؟

سالیان سال است که در دنیا به این نتیجه رسیده‌اند که مفهوم «پدرسالاری» منتهی می‌شود به نقطه‌ی جوش پدر. در واقع اندیشمندان بسیاری دیدند بسیاری از مردان در نقش پدر سنتی طولی نمی‌کشد که نقطه‌ی جوش می‌رسند و آمدند مسئله را بررسی کردند. آن‌ها فهمیدند اقتضائات زندگی مدرن با نقش «پدر سنتی» نمی‌خواند. جدای از این که اندیشمندان به این نتیجه رسیدند ما خودمان هم می‌توانیم به خانواده‌ی خودمان نگاه کنیم. دودو تا چهار تا کنیم. آیا امروز یک مرد توانایی برآورده کردن همه‌ی آرزوهای افراد منزل را دارد؟ مسلما خیر. با این همه ما می‌بینیم وزیر بهداشت کشور ما همین مفهوم «پدر سنتی» را باز هم تولید می‌کند، جلوی دوربین ژست پدرانه می‌گیرد و امروز که نمی‌تواند همان نقش را ادامه دهد، پرخاش می‌کند. دلیل این مسئله چیست؟

هر چند در ظاهر به نظر می‌رسد که مخاطبان وزیر بهداشت واهمه‌ی آن دارند که روزی از تیغ وزیر عبور کنند، با این همه من طور دیگری فکر می‌کنم. اتفاقا ماجرا دقیقا برعکس است. ما نگران این هستیم که کِی قرار است ما در نقش پدر سنتی قرار بگیریم. در درونمان از آن‌ نقش «پدر سنتیِ مقتدر» لذت می‌بریم و با خودمان می‌گوییم «ای کاش من جای پدرم بودم». همین چند ماه پیش این چیزی که می‌گویم در تلویزیون مطرح شد. وقتی سریال «پدر» را تماشا می‌کردید، دوست نداشتید جای «حاج علی» باشید؟

وقتی به صفحات اینستاگرام نگاه کنیم، بسیاری از صفحات پر بازدید عکسی از «حاج علی» را گذاشته‌اند، برایش صفات مختلف نوشته‌اند و گفته‌اند اگر «دوسش داری قلب بذار». هزاران مخاطب قلب گذاشته‌اند به‌علاوه‌ی آیکون گریه.

ما با «حاج علی» یا قاضی‌زاده هاشمی مخالف نیستیم. بلکه اتفاقا شیفته‌ی آن‌ها هستیم. کسانی که بتوانند همه‌ی مشکلات را حل کنند و همه از حضورشان متاثر شوند. حضور پررنگی که هیچکس نتواند از سیطره‌ و ابهت‌اش سر باز بزند. قاضی‌زاده هاشمی به واسطه‌ی شغلش با همه‌ی اقشار این جامعه عمری سر و کله زده است. می‌داند زبان مردم چیست. می‌داند در پس اعتراض و یا تشویق رسانه‌ها چه احساسی نهفته است. او بیمارستان دارد و هر روز احساسات مردم مختلف را از نزدیک لمس کرده است. او می‌داند دکتری که از اتاق عمل موفق بیرون می‌آید، جای خدا را اِشغال کرده است در دل همراهان بیمار. و می‌داند همه‌ی ما دوست داشتیم دکتر بشویم و نشده‌ایم. همان طور که علاقه‌ داشتیم «پدر مقتدر» باشیم، نشده‌ایم و حالا اگر فردی بخواهد در قالب نقشِ «مرد رویا»هایمان ظاهر شود، حتما می‌پرستیم‌اش.

قاضی‌زاده‌ی هاشمی در پس پرده‌ی جسارت‌هایش می‌داند که دارد عوارض نقشِ «پدر سنتی» را می‌پردازد و می‌داند که اتفاقا هر چقدر این عوارض را مثل الگوی اصلی بپردازد، نقشش باورپذیرتر می‌شود. برای همین مثل همه‌ی پدرها هیچ وقت عذرخواهی نمی‌کند. صدایش را هر روز بلندتر می‌کند. بی‌خیال و بی‌عار توهین می‌کند. چهره‌اش وقتی عصبانی می‌شود میزان توهین‌هایش بیشتر می‌شود. نیازی ندارد ما بچه‌ها را بفهمد، بلکه همه‌ی ما بچه‌ها باید پدرمان را درک کنیم و در پس این رفتارها می‌داند که چقدر دوست داشتیم جای او باشیم. اگر تاریخ ادبیات یونان پر است از پدرکشی، در عوض ما شاه‌نامه‌ای داریم با داستان عجیب پسرکشی. پسری که کشته نشود، فرزندِ دلبند، عزیز و لایق نیست. ما با مردن می‌توانیم لایق چنین پدری باشیم. مگر این‌که نمیریم و کسی بشویم مثل پدرمان!
کد مطلب: 645676
نام شما

آدرس ايميل شما
برای ارتقای فرهنگ نقد و انتقاد و کمک به پیشرفت فرهنگ و اخلاق جامعه، تلاش کنیم به جای توهین و تمسخر دیگران، نظرات و استدلال هایمان را در رد یا قبول مطالب عنوان کنیم.
نظر شما *


Iran, Islamic Republic of
...
سرور
Iran, Islamic Republic of
اینطور نوشته ها بیشتر فکاهی است تا طنز جدی.آقای وزیر با طرح بیمه سلامت هزینه های بی مورد زیادی برای کشور به جای گذاشت.
چرا باید کسی به اشتباه فکر کند وی از جیب خودش برای بهداشت و پزشکی کشور خرج کرده است؟
Iran, Islamic Republic of
این نوشته بیشتر تطهیر جناب قاضی زاده است از حیف و میل بیش از 50 هزار میلیاردی که در طرح تحول تبدیل به کارانه های نجومی نورچشمی ها و ژن های برتر شد...
Iran, Islamic Republic of
بسیار عالی
Iran, Islamic Republic of
متن قشنگی بود
Iran, Islamic Republic of
قشنگی دلیل حق بودن نوشته نمیشه !
Iran, Islamic Republic of
دلت خوشه ها ! پدر در همه جوامع از جانش مایه میزاره و مال خودش.ثروت با دلار فعلی بالای 4000میلیارد اقای وزیر ،میتونه گوشه ای از مشکلات رو حل کنه.پس اگر حس پدریش خیلی قویه ! بیاد از پول خودش هم مایه بزاره نه اینکه به اسم طرح تحول سلامت! عملا بیت المال رو ابشاری در جیب پزشکان خالی کنه تا جائی که حتی پزشکیان هم گفت درامد پزشک ایرانی از پزشک امریکائی به مراتب بالاتر شده است.درامد پزشکان در امریکا تقریبا دو برابر درامد پزشکان اروپائیست! تو حدیث مفصل بخوان از این مجمل.!جهان سه نقطه اش نکنی ها !
Iran, Islamic Republic of
پدر داریم تا پدر ! وقتی همه کارشناسان از طرح تحول سلامت انتقاد کردند وگفتند در هرکشوری پیاده شده ،با شکست روبرو شده ،چرا بدون مناظره با منتقدین وعجولانه این طرح رو اجرا کرد وباعث تشدید مشکلات درمان شد؟!
Iran, Islamic Republic of
چیزی که من از پدرم میدونم اینه که خیلی وقتها در عالم بچگی ویا جوانی ایرادات بیجائی هم میگرفتم ولی هیچوقت پدرم نگفت :همینه که هست !...
Iran, Islamic Republic of
حیف وقت برای خوندن این متن.
Iran, Islamic Republic of
کمر بیمه ها با طرح تحول شکست
طرحی در کشور اجرا شد که اکثر کارشناسان معتقد بودند شکست خواهد خورد ولی ایشون به لجاجت اجرا کرد و الان اثراتش رو داریم می بینیم.
Iran, Islamic Republic of
جطور این همه چرت و پرت نوشتی آخه طرح سلامت فقط طیفی از پزشکان رو تبدیل به 1% پولدار کرد والسلام
Iran, Islamic Republic of
متن جالب و نقد منصفانه ای بود ، امیدواریم دکتر به متن جامعه برگردند و خودی گردند !!
آن زمانی که که ماها داد می زدیم آقا وزیر این راهی که شما در پیش گرفته اید راه به ترکستان است زمانی که در خراسان شمالی بارها وبارها به شما تذکر دادیم آقا شما این ساختمان را دوبار افتتاح کرده اید و این پولهایی که خرج می کنید یم روز تمام می شود شما که مست مست فقط به فکر قیچی زدن روبان ها بودید آیا صدای مخالف را شنیدید آقای وزیر آیا انتخاب روسای دانشگاهها و مدیران مطابق باانتخاب اصلح بود یا بر حسب دستورات نمایندگان مجلس چرا آقای وزیر شما وزیر بهداشتید یا وزیر نمایندگان
Iran, Islamic Republic of
پدر مهربونی که پورشه کاین داره و پسرانی که کرایه تاکسی هم ندارند.
چه مهربون!!
kljkljkl
Iran, Islamic Republic of
...
Germany
یعنی مزخرف ترین سطوری بود که به عمرم خونده بودم ...
Iran, Islamic Republic of
بدرد بهداشت نمیخورد
Iran, Islamic Republic of
...