شنبه ۱ ارديبهشت ۱۳۹۷ - 21 Apr 2018
 
۱
۱۹
به بهانه فیلم جدید فیلمساز ظاهرا ممنوع‌الکار

فیلمسازی که آشغال‌های حقوق‌ بشری می‌سازد/ کدام خارجی در پشت پرده است؟

يکشنبه ۲۶ فروردين ۱۳۹۷ ساعت ۰۹:۵۵
نکته جالب این است که «سه رخ» سومین فیلم پناهی در دوران ممنوع‌الکاری او است و به نظر می‌رسد ضعف نهادهای نظارتی بر فعالیتش باعث شده او بتواند در این بازه زمانی نه‌تنها 3 فیلم بسازد، بلکه هر بار با این آثار متقاضی حضور در جشنواره‌های بین‌المللی شود و حتی در آخرین نمونه آن توانست با فیلم بدون مجوز «تاکسی» برنده جایزه خرس طلایی جشنواره فیلم برلین شود.
فیلمسازی که آشغال‌های حقوق‌ بشری می‌سازد/ کدام خارجی در پشت پرده است؟
گروه فرهنگ و هنر جهان نيوز: جعفر پناهی، فیلمساز ظاهرا ممنوع‌الکار که در دوران ممنوع‌الکاری سابقه ساخت 3 فیلم و بردن جوایز جشنواره‌های مختلف از جمله خرس طلایی جشنواره برلین را دارد با جدیدترین ساخته خود «سه رخ» در بخش مسابقه جشنواره کن حاضر خواهد بود.

به گزارش جهان نيوز،  جعفر پناهی که از جمله فیلمسازان پرحاشیه سینمای ایران است در حالی با فیلم «سه رخ» روانه هفتادویکمین دوره جشنواره فیلم کن شده است که بر اساس قانون به مدت 20 سال از هرگونه فعالیتی در حوزه سینما منع شده است.

نکته جالب این است که «سه رخ» سومین فیلم پناهی در دوران ممنوع‌الکاری او است و به نظر می‌رسد ضعف نهادهای نظارتی بر فعالیتش باعث شده او بتواند در این بازه زمانی نه‌تنها 3 فیلم بسازد، بلکه هر بار با این آثار متقاضی حضور در جشنواره‌های بین‌المللی شود و حتی در آخرین نمونه آن توانست با فیلم بدون مجوز «تاکسی» برنده جایزه خرس طلایی جشنواره فیلم برلین شود.

بر اساس اخبار منتشر شده، داستان این فیلم پیرامون شخصیت 3 بازیگر زن است که یکی متعلق به دوران پیش از انقلاب است و دیگری یکی از بازیگران زن فعلی سینمای ایران و نفر سوم بازیگر جوانی است که هنوز در حال تحصیل این رشته است. باید منتظر بود و دید آیا وزارت ارشاد این بار نسبت به فعالیت غیرقانونی این فیلمساز و حضور فیلم او به عنوان یکی از نمایندگان سینمای ایران در جشنواره کن واکنشی نشان خواهد داد یا ترجیح می‌دهد به سکوت خود در مواجهه به فیلمسازی که اینگونه نسبت به قانون بی‌اعتنایی می‌کند، ادامه دهد.(1)

حالشان را خوب می‌کند!
تیری فرمو دبیر جشنواره فیلم کن معتقد است که فیلم سه رخ تماشاگر را به گردش در ایران امروز می‌برد. به گزارش ایلنا، تیری فرمو، دبیر جشنواره کن، درباره این فیلم و حضور جعفر پناهی در جشنواره فیلم کن گفت: «این نخستین باری است که جعفر پناهی وارد بخش اصلی مسابقه‌ای کن می‌شود.

نام فیلم او «سه رخ» است و فیلمی است که ما را به گردشی در ایران امروز می‌برد. یک فیلم خوب. در واقع می‌توان این فیلم را از آن گروه فیلم‌هایی دانست که حال انسان را خوب می‌کنند.

وی ادامه داد: پناهی، خرس طلایی فستیوال برلین را برای «تاکسی تهران» برده بود. هنگامه پناهی
 پخش کننده این فیلم است و ممنتو هم که در گذشته کار خوبی روی فیلم پیشینش انجام داده بود، آن را در فرانسه به نمایش درخواهد آورد.»

از «فروشنده» تا پارلمان اروپا
ممنتو فیلمز، پخش کننده‌ای که در پاریس پایه گذاری شده و سابقه طولانی مدت و موفقی در کار کردن با سینمای ایران دارد؛ حق پخش فیلم قبلی پناهی، تاکسی تهران را هم به دست داشت که توانسته بود بیش از 600 هزار درخواست برای نمایش به دست آورد. به گزارش کافه سینما به نقل از اسکرین‌دیلی، مدیرعامل ممنتو فیلمز گفت: «تاکسی تهران از لحاظ نقد و فروش باکس آفیس موفقیت شگفت‌انگیزی داشت و تجربه خوبی برای ممنتو بود. ما از این که پخش کننده فیلم تازه جعفر پناهی هستیم، بسیار مسروریم. سه رخ دعوتنامه تازه‌ای برای سفر است.

سروصدا و شلوغی تهران را به سوی دامنه‌های کوه، ترک می‌کند. جعفر فیلمی با زیبایی خیره کننده و هیجان خلق کرده که تصویری دقیق و با جزئیات از جامعه ایران نشان می‌دهد. سه چهره تأثیری فراموش نشدنی برجا می‌گذارد. برای اکران آن برای تماشاگران فرانسوی، بی‌صبرانه منتظریم.» این کمپانی پخش فیلم «فروشنده» آقای اصغر فرهادی را نیز برعهده داشته است. خانم هنگامه پناهی قبل‌تر از این با فیلمسازان دیگری از جمله خانم مرجان ساتراپی همکاری داشته است.

ساتراپی و پناهی فیلم «خورش آلو با مرغ» را ساخته‌اند. ساتراپی فیلمسازی ایرانی‌الاصل است که به دلیل تولید «پرسپولیس» دربین ایرانیان مشهور شد. این فیلم به عقیده بسیاری از کارشناسان، اثری ضدایرانی شناخته می‌شود.

در تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹، مرجان ساتراپی و محسن مخملباف، در نشست رسمی پارلمان اروپا در بروکسل حضور پیدا کرده و ضمن ابراز ادعاهایی با حمایت از اعتراضات پس از انتخابات نسبت به نتایج اعلام‌شده در انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری ایران، از مقام‌های اروپایی خواستند تا رییس جمهوری وقت را به رسمیت نشناسند و به حکومت ایران فشار وارد کنند.(2)

فیلمسازی که آشغال‌های حقوق‌ بشری می‌سازد
میلاد روشنی‌پایان از منتقدان سینمایی به بهانه‌ حضور غیرمترقبه‌ فیلم جعفر پناهی در لیست فیلم‌های بخش اصلی جشنواره کن ۲۰۱۸، یادداشتی در فضای مجازی نوشته است که در زیر می‌خوانید: جعفر پناهی را در نظر بگیرید. شجاع، سرشار از حسن‌نیت، یک روشنفکر دلسوز، اما در نهایت کسی که آشغال‌های حقوق‌ بشری می‌سازد. کسی که سینما برایش رسانه است. پیامی که در یک مسیر لیز باید به مقصد برسد. کدام مقصد؟ مقصد پیشاپیش مشخص است؛ وجدان قالب‌ریزی شده‌ عمومی. جایی که ساکنان آن پیشاپیش، پیش از رسیدن پیام، برای پذیرفتن پیام قانع شده‌اند.

جایی که پناهگاه آهنین برای هر آرتیست نایسی است که با قلبی به وسعت اقیانوس، فاضلاب‌ می‌سازد. این سرنوشت عمومی هر اهل هنری است که «من از دردهای جامعه‌ام می‌گویم» را به سینه‌اش چسبانده است اما نمی‌تواند انزال فیلمش را کنترل کند. موضوع مطلقا تشخیص این مساله نیست که این پیام از طرف چه کسی فرستاده می‌شود، از طرف اپورتونیسمی که از مد روز تغذیه می‌کند یا از طرف یک هنردوست متعهد.

مساله شکست هنری هر فیلمی‌ا‌ست که خود را وقف پاسخ‌های همگانی از پیش موجود می‌کند؛ فیلمی که می‌خواهد هنر باشد اما در نهایت ناچار است برای فرار از پیچیدگی‌های مساله‌ای که به مبارزه‌اش رفته است، به یک پیام همه‌پسند قانع شود. فیلمی که یا خطابه می‌شود یا دیالوگ و هر دوی اینها سم‌های عامه‌پسندند. اما فیلم‌های بزرگ نه خطابه‌اند نه دیالوگ، مونولوگند. همانطور که فیلم‌های رنه با نقاب هیروشیما و ویتنام و داخائو، مونولوگ‌هایی درباره‌ زمان و فیلم‌های آنتونیونی با نقاب دردسرهای طبقه‌ متوسط، مونولوگ‌هایی درباره‌ متافیزیک رابطه‌‌اند. مونولوگ‌هایی که همه‌ هستی خود را از تردیدها، ابهام‌ها و گسست‌های خود می‌گیرند و هیچ جوابی برای حل مسائل ندارند و همه‌ رسالت آنها پیچیده‌تر و آشفته کردن مسائل است. 

این دلیل ویژه‌ای است که چرا فیلم‌های بزرگ رسانه نیستند، بلکه پارازیتند و درست لحظه‌ای به موفقیت کامل می‌رسند که پرلکنت‌تر، مبهم‌تر و دست‌نیافتنی‌تر باشند. اما فیلمسازی که تنها می‌خواهد به دردهای جامعه رسیدگی کند، ابتدا باید تکلیف خود را با مساله‌ مبارزه روشن کند. شرط مبارزه، روشنی و شفافیت است. پیام و مقصد معلوم. مبارزه رسانه می‌خواهد. فیلم آموزشی، کانال ارتباطی، شبکه‌های هماهنگ‌کننده و هر چیز دیگری غیر از هنر. این یک مساله عمومی است. فیلمسازی که در مقام یک مصلح اجتماعی، فیلم می‌سازد، می‌تواند آدم خوبی باشد، اما قطعا هنرمند نیست.

 صندلی خالی فیلمساز اپوزیسیون!
معین احمدیان نیز در روزنامه فرهیختگان نوشت: آنچه در رسانه‌های غربی در مورد جعفر پناهی کارگردان، بازنشر و‌سیعی داشته و او را بعد از التهاب سیاسی سال 88 به عنوان یکی از فیلمسازان اپوزیسیون مشهور کرده است، این است که پناهی بر اساس حکم دادگاه به اتهام «اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به ۶ سال حبس تعزیری و ۲۰ سال محرومیت از فیلمسازی، ۲۰ سال محرومیت از فیلمنامه‌نویسی، ۲۰ سال محرومیت از سفر به خارج از ایران و ۲۰ سال ممنوعیت از هر نوع مصاحبه با رسانه‌ها و مطبوعات داخلی و خارجی محکوم شده است. اما در تمام این سال‌ها، واقع امر و آنچه عملا اجرا می‌شود به پشت‌گرمی جنجال رسانه‌های غربی، شق دیگری یافته است. پناهی پس از محکومیتش، سه فیلم «این یک فیلم نیست»، «پرده» و «تاکسی تهران» را ساخت که اتفاقا در جشنواره‌های بین‌المللی حضور داشتند. او امسال هم با فیلم سینمایی «سه رخ» در بخش اصلی هفتادو‌یکمین دوره جشنواره فیلم کن حضور دارد. فیلمی که به قول تیری فرمو، دبیر جشنواره کن، قرار است مخاطبان خارجی‌اش را به گردشی در ایران امروز ببرد. نفع تبلیغاتی‌ای که پناهی از حکم دادگاهش می‌برد، این است که فیلمش را با عنوان فیلمساز ممنوع‌الکار در جشنواره‌های خارجی نمایش دهد ولی چون ممنوع‌الخروج است و نمی‌تواند به این جشنواره‌ها برود، صندلی‌اش همیشه خالی باقی می‌ماند و بعدا جایزه‌اش نیابتی به دستش خواهد رسید.

فیلم «تاکسی تهران» او، دو سال قبل در جشنواره فیلم برلین حضور یافت و اتفاقا جایزه «خرس طلایی» را از آن پناهی کرد. جعفر پناهی که ادعا می‌شود، ممنوع‌المصاحبه است، در همان روزهای بعد از دریافت جایزه‌اش، در گفت‌وگویی با «ایلنا» گفت: «سال‌هاست که در کشور خودمان صدای پای سیاست را در عرصه هنر به خصوص سینما می‌شنویم که تلاش در آلوده کردن هنر با سیاست دارد... . آقای ایوبی جدایی هنر از سیاست را به دیگران توصیه می‌کنند. این توقع ایجاد می‌شود که چرا خودشان به آن عمل نمی‌کنند؟ و می‌گذارند سیاست دیواری طویل‌تر از دیوار چین و بلندتر از برج میلاد در حوزه هنر سینما ایجاد کند.» این ژست جعفر پناهی و اعلام خبر جایزه‌اش در رسانه‌های خارجی با واکنش حجت‌ا... ایوبی، رئیس وقت سازمان سینمایی ایران هم رو به‌رو شد. ایوبی در نامه‌ای خطاب به مدیر جشنواره فیلم برلین نوشت: «متاسفم از اینکه شما به بهانه فیلم فیلمسازی که به موجب قانون کشورش فعلا نمی‌تواند فیلم بسازد (گرچه دارد می‌سازد)، می‌خواهید همه را سوار تاکسی سوء‌تفاهم‌های تازه‌ای علیه مردم ایران کنید.» ایوبی در این نامه نوشته بود: «بر‌خلاف آنچه در برلین گفته شد، سازنده فیلم تاکسی در ایران سوار بر قطار پرشتاب زندگی خویش است و از همه مواهب زندگی آزادانه خود برخوردار است.» 

به قول رئیس سازمان سینمایی سابق، پناهی همچنان از مواهب زندگی آزادانه با همان ژست اپوزیسیونش برخوردار است و جالب اینکه کارگردان محروم از فیلمسازی، در محافل سینمایی حضور دارد و نطق سیاسی می‌کند. نمونه‌اش جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران سال قبل که مطابق پیش‌بینی‌های قبلی، محمدحسین مهدویان ستاره تازه کارگردانی در سینمای ایران، برای فیلم «ماجرای نیمروز» جایزه گرفت. جعفر پناهی برای اهدای جایزه او به بالای سن دعوت شد و در حالی که در جامعه سینمایی ایران هیچ شک و شبهه‌ای درباره کیفیت سینمایی کار مهدویان وجود نداشت، پناهی از جایزه دادن به مهدویان خودداری کرد. گوشه‌ای در کنار سن ایستاد و بعد از اینکه مهدویان از سن پایین رفت، پشت میکروفن آمد و کنایه‌هایی بار آنچه آن را سینمای دولتی می‌خواند کرد. اما پناهی با همین قامت جسوری که از خود تصویر می‌کند، چیزی فراتر از قالبی ساخته شده برای جشنواره‌های خارجی نیست؛ درست مثل فیلم‌های اخیرش خود را وقف پاسخ‌های عوامانه از پیش تعیین شده به مسائل جامعه ایرانی کرده و از همان قالب عمومی مورد‌پسند جشنواره‌های خارجی، فراتر نمی‌رود.

پناهی همچنان با ژست سیاسی‌ای که از خود برای جشنواره های خارجی نگه داشته، فیلم می‌سازد، به خارج می‌فرستد و در اغلب مواقع جایزه می‌گیرد. به تازگی هم اعلام شده که بنا‌ست، فیلم جدیدش «سه‌رخ»  به کمک زنی به نام هنگامه پناهی مدیر پخش Celluloid Dealers و با همکاری شرکت ممنتو که در گذشته، فیلم پیشین پناهی را هم پخش کرده بود، در فرانسه به نمایش درآید.

همه چیز بر وفق مراد است و فرمو مدیر جشنواره فیلم کن هم می‌گوید: «ما پناهی را برای حضور در جشنواره فیلم کن دعوت کردیم. همچنین از مقامات فرانسوی هم تقاضا کرده‌ایم یک دعوت‌نامه رسمی برای وی صادر کنند و برای مقامات ایرانی بفرستند و امیدواریم پناهی بتواند در جشنواره فیلم کن حاضر شود.» اما از حالا می‌توان پیش‌بینی کرد که صندلی خالی در جشنواره کن، همچنان خالی بماند.

پی نوشت:
1)http://www.vatanemrooz.ir/?nid=2415&pid=13&type=0
2)http://sobhe-no.ir/newspaper/450/11/17888
کد مطلب: 603934
نام شما

آدرس ايميل شما
برای ارتقای فرهنگ نقد و انتقاد و کمک به پیشرفت فرهنگ و اخلاق جامعه، تلاش کنیم به جای توهین و تمسخر دیگران، نظرات و استدلال هایمان را در رد یا قبول مطالب عنوان کنیم.
نظر شما *


Iran, Islamic Republic of
فقط در مقابل امثال این آقا و افرادی که آشکار و پنهان دارن با او همکاری میکنن بایست گفت: مرگ برمنافقین و کفار
هرچقدر بدی دادی دیگه بستگی به کرمت داره
Iran, Islamic Republic of
انتظار انصاف و شرافت و وجدان کاری از آدمی که برای جفت و جور کردن ادعای دروغ ... انتخاباتها دست به سندسازی می زند، کاری عبث و توقعی بیجاست. خوش رقصی برای اربابان صهیونیست و مستکبر این شیخ که جای خود دارد!
Iran, Islamic Republic of
مردم باید قضاوت کنند نه کسانی که منافعشان درتضاد با این اشخاس است
Iran, Islamic Republic of
مردم که نباید حرف بزنن . مردم فقط باید بشینن گوش کنن . امنیت اوردیم که مردم ساکت باشند . ما تعیین می کنیم کی خوبه کی بده .
Iran, Islamic Republic of
ایا مردم همه جراح هستند یا همه یک مهندس قهار چرا فکر می کنیم که من مردم همه چیز را باید بلد باشم این فکر از ریشه غلط است
اول بوسیله رسانه یک شخص را بدون دلیل و مدرک های ساخته شده خود بزرگ می کنند بعد از زبان او حرف می زنند ، بعد می گویند مردم بهتر می دانند.
برادر من این قسمت از دموکراسی از زمان افلاطون منسوخ شده ، برو تو رساله خود افلاطون ببین . اما متاسفانه به ما ادرس غلط می دهند
Iran, Islamic Republic of
تا میتوانید خودتان را نمایش دهید!
Iran, Islamic Republic of
غير از هتاكي كار ديگه هم بلدين>؟
مسعود
چرا؟ یه کار دیگه هم بلدن......"پرونده سازی"
Iran, Islamic Republic of
چقدر به بهانه جذب بیت المال را خرجش کردید! حقتونه
Iran, Islamic Republic of
مرسی جهان نیوز که توزمین دشمن بازی می کنی...
مرسی
علی
Iran, Islamic Republic of
مردم از چرندیات شما خسته شدهاند اگر همین آقادر انتخابات شرکت کند از خیلی کسی بیشتر رای میآورد
علی
Iran, Islamic Republic of
اشغال بساز بر علیه مملکتت و اجنبی هم پشتیبانت انوقت اسکار راهم می بری
Iran, Islamic Republic of
یادتان باشه استقلال ازادی جمهوری اسلامی
ایشان علاوه بر اینکه هنرمند تراز اول ایران هست از خیلی ها انسان تر هست . خسته نباشی اقای پناهی مایه اقتخار ایرانی ...........
Iran, Islamic Republic of
بنام نظر دادن مردانگی است!
Iran, Islamic Republic of
مچ ایشون رو زمانی گرفتند که در زیرزمین خانه اش برای مستند کردن ادعای شکنجه کردن و تجاوز نمودن به زندانیان سیاسی داشت فیلم می ساخت به خیال خودش فیلم مستند هم می ساخته !
برای کسانی که سنگ ایشون رو به سینه میزنند بسیار متاسفم
Iran, Islamic Republic of
میشه بفرمائید این فیلم کجاست ؟ چه کسی دیده ؟...
Iran, Islamic Republic of
اگر کمی دقت کنید من فرمودم که سر بزنگاه مچش رو گرفتن
پس طبیعتا فرصت تولید اون فیلم کذایی رو پیدا نکرده که شما بتونید ببینید
Iran, Islamic Republic of
يعنى چه بيست سال از فيلمسازى محرومش كردند؟! اين بابا حرفه اش فيلم سازيه و از اين طريق نون ميخوره ! خدا شاهده با همين كارها اعتبار قوه قضائيه را لگدمال كرديد. گيرم اين آقا عامل نه اصلاً خود دشمنه و عليه نظام فيلمسازى ميكنه دو بار كه آزادش بذاريد و دنيا ببينه كسى كارى به كارش نداره اعتبارش هوا ميره ضمن اينكه با فيلم و كار هنرى بايد جواب داد نه با مشت آهنين و حكم دادگاه !
United States
خائن که شاخ و دم نداره. حتی تو مملکت کدخدای جنایتکار هم که هر روز حقوق شهروندانش را نقض میکنه حتی با گرفتن جان سیاهپوستان بیگناه، کسی فیلم حقوق بشری نمی سازد و به عبارت بهتر جرات ندارد. مملکت ایران مظلوم هست که نه تنها هر روز از طرف استکبار و ازنابش تحت شدید ترین تحریمها که در واقع جنایتی کمتر از جنگ تحمیلی نیست قرار دارد، از داخل هم یک مشت وطن فروش خائن همراه اربابشان کدخدا تیشه به ریشه مملکت میزنند به اسم روشنفکری. ننگ تان باشد که
بخاطر چند روز زندگی نکبتبار حاضرید ناموس خودتان را هم به حراج بگذارید.