پايگاه خبری تحليلی جهان نيوز 14 مهر 1398 ساعت 8:43 http://www.jahannews.com/news/703278/چرا-راهپیمایی-اربعین-حال-جهانی-شدن -------------------------------------------------- عنوان : چرا راهپیمایی اربعین در حال جهانی‌شدن است؟ -------------------------------------------------- معنویت‌هایی مثل نماز و روزه در اسلام معمولاً زمان و مکان خاص، ثبات و تمرکزی دارد، اما منسک اربعین حسینی گویا "اعتکاف سیار" است. متن : به گزارش جهان نیوز، رهبر انقلاب اسلامی در دیدار با جمعی از موکب داران عراقی حرکت عظیم راهپیمایی اربعین را ظرفیت و ابزاری در جهت نیل امت اسلامی به تمدن نوین اسلامی دانستند و فرمودند اگر ظرفیّت های کشورهای اسلامی ـ ظرفیّت عراق، ظرفیّت ایران، ظرفیّت کشورهای دیگر منطقه ی غرب آسیا و شمال آفریقا ـبر روی هم مجتمع بشود، اگر این ظرفیّت ها به هم برسند، این دست ها در هم گره بخورند، آن وقت امّت اسلامی نشان خواهد داد که "عزّت الهی" یعنی چه؛ تمدّن عظیم اسلامی را به جوامع عالَم نشان خواهند داد؛ باید هدف ما این باشد و این راهپیمایی اربعین می تواند وسیله گویایی برای تحقّق این هدف باشد. از این رو،حجت الاسلام احمد رهدار استاد حوزه و دانشگاهدر گفتار زیر نگاهی به ابعاد و ظرفیت های تمدنی پدیده ی پیاده روی اربعین داشته است. در خصوص حرکت پرشور اربعین حسینی، سخت است که با قاطعیت بگوییم مهم ترین ویژگی های آن چیست. به نظرم باید به چیستیِ ظرفیت های تمدنی و تاریخی این منسک بپردازیم. نکته اول این است که در این منسک به نوعی شاهد معنویتی متفاوت از جنس معنویت های دیگر در اسلامیم. معنویت هایی مثل نماز و روزه و دیگر مناسک معنوی در اسلام معمولاً مکان خاص، ثبات و تمرکز دارد، اما منسک اربعین حسینی گویا اعتکاف سیار است. بر خلاف اعتکاف های پیشینی که مثلاً به مسجد یا و مکان مقدس دیگری می رویم و چند روز آنجا خودمان را محصور می کنیم و به صورت متمرکز و ثابت به عبادت می پردازیم، این منسک اما از این ویژگی برخوردار است که عبادتش از جنس عبادت در حال حرکت است. در واقع نوعی اعتکاف جمعی سیار است که در آن هر اقدامی که می کنیم، اقداماتی از جنس زندگیِ عادی مثل خوردن و حرف زدن و خوابیدن و بحث علمی یا ذکرگفتن و نماز خواندن و هرکاری از این جنس کنش ها، خودش مصداقی از این عبادت و اعتکاف سیّار است. شاید به تعبیر دیگری بتوان گفت که جواز رفتارهای متکثر در متن این منسک باعث می شود که سالک خسته نشود و سالکان بسیاری با ذوق ها و با ظرفیت های جسمی و روحی متکثر بتوانند با این منسک نسبت بگیرند. همین ویژگی به نوبه ی خودش باعث می شود که هر سال جمعیتی بیش از سال های گذشته را به سمت خودش دعوت کند. در واقع این ویژگیِ حرکت اربعین با یک شیبی به آن استعداد جهانی شدن می دهد و ما در همین دهه اخیر نرخ رشد و شتاب این شیب را به وضوح دیده ایم. نکته و ویژگی دیگرِ این منسک نظم معنوی آن است. بر خلاف نگاه اولی و بدوی به قضیه که در بعضی موارد به نظر می رسد شاید نظم دقیقی رعایت نشده باشد، مثلاً در مقوله بهداشت، اما وقتی به صورت کیفی تر تأمل می کنیم، متوجه می شویم که نه، در اینجا نوعی نظم حاکم است که باعث می شود میلیون ها نفر در زمان و جغرافیای محدودی بتوانند حوائج عادی زندگی شان را تأمین کنند و در عین حال، احساس سلوک در طریق معنوی داشته باشند. این پدیده اساساًبا شاخصه های مدیریت عرفی جهانِ امروز همخوانی ندارد. مثلاً ما نمی توانیم با این مدیریت عرفی 20 میلیون جمعیت از اقوام و کشورهای مختلف را با زبان ها، خُلق وخو و فرهنگ های مختلف در زمان و مکان محدود و مشخصی جمع کنیم و در عین حال کمترین ناهنجاری و تنش مذهبی و خشونت را شاهد نباشیم. همه سالکان این طریق گویی در قراردادی نانوشته متعهد به اصولی از جنس اصول معنوی شده اند؛انگار همه در محضر امام حسین علیه السّلام اند؛انگار همه در این دایره ی مغناطیسی امام معصوم، حلیم و باگذشت و بااخلاق شده اند و این را همه به وضوح حس کرده اند. منبع:تسنیم