پايگاه خبری تحليلی جهان نيوز 26 فروردين 1397 ساعت 9:55 http://www.jahannews.com/news/603934/فیلمسازی-آشغال-های-حقوق-بشری-می-سازد-کدام-خارجی-پشت-پرده -------------------------------------------------- به بهانه فیلم جدید فیلمساز ظاهرا ممنوع‌الکار عنوان : فیلمسازی که آشغال‌های حقوق‌ بشری می‌سازد/ کدام خارجی در پشت پرده است؟ -------------------------------------------------- نکته جالب این است که «سه رخ» سومین فیلم پناهی در دوران ممنوع‌الکاری او است و به نظر می‌رسد ضعف نهادهای نظارتی بر فعالیتش باعث شده او بتواند در این بازه زمانی نه‌تنها 3 فیلم بسازد، بلکه هر بار با این آثار متقاضی حضور در جشنواره‌های بین‌المللی شود و حتی در آخرین نمونه آن توانست با فیلم بدون مجوز «تاکسی» برنده جایزه خرس طلایی جشنواره فیلم برلین شود. متن : گروه فرهنگ و هنر جهان نیوز: جعفر پناهی، فیلمساز ظاهرا ممنوع الکار که در دوران ممنوع الکاری سابقه ساخت 3 فیلم و بردن جوایز جشنواره های مختلف از جمله خرس طلایی جشنواره برلین را دارد با جدیدترین ساخته خود سه رخ در بخش مسابقه جشنواره کن حاضر خواهد بود. به گزارش جهان نیوز، جعفر پناهی که از جمله فیلمسازان پرحاشیه سینمای ایران است در حالی با فیلم سه رخ روانه هفتادویکمین دوره جشنواره فیلم کن شده است که بر اساس قانون به مدت 20 سال از هرگونه فعالیتی در حوزه سینما منع شده است. نکته جالب این است که سه رخ سومین فیلم پناهی در دوران ممنوع الکاری او است و به نظر می رسد ضعف نهادهای نظارتی بر فعالیتش باعث شده او بتواند در این بازه زمانی نه تنها 3 فیلم بسازد، بلکه هر بار با این آثار متقاضی حضور در جشنواره های بین المللی شود و حتی در آخرین نمونه آن توانست با فیلم بدون مجوز تاکسی برنده جایزه خرس طلایی جشنواره فیلم برلین شود. بر اساس اخبار منتشر شده، داستان این فیلم پیرامون شخصیت 3 بازیگر زن است که یکی متعلق به دوران پیش از انقلاب است و دیگری یکی از بازیگران زن فعلی سینمای ایران و نفر سوم بازیگر جوانی است که هنوز در حال تحصیل این رشته است. باید منتظر بود و دید آیا وزارت ارشاد این بار نسبت به فعالیت غیرقانونی این فیلمساز و حضور فیلم او به عنوان یکی از نمایندگان سینمای ایران در جشنواره کن واکنشی نشان خواهد داد یا ترجیح می دهد به سکوت خود در مواجهه به فیلمسازی که اینگونه نسبت به قانون بی اعتنایی می کند، ادامه دهد.(1) حالشان را خوب می کند! تیری فرمو دبیر جشنواره فیلم کن معتقد است که فیلم سه رخ تماشاگر را به گردش در ایران امروز می برد. به گزارش ایلنا، تیری فرمو، دبیر جشنواره کن، درباره این فیلم و حضور جعفر پناهی در جشنواره فیلم کن گفت: این نخستین باری است که جعفر پناهی وارد بخش اصلی مسابقه ای کن می شود. نام فیلم او سه رخ است و فیلمی است که ما را به گردشی در ایران امروز می برد. یک فیلم خوب. در واقع می توان این فیلم را از آن گروه فیلم هایی دانست که حال انسان را خوب می کنند. وی ادامه داد: پناهی، خرس طلایی فستیوال برلین را برای تاکسی تهران برده بود. هنگامه پناهی پخش کننده این فیلم است و ممنتو هم که در گذشته کار خوبی روی فیلم پیشینش انجام داده بود، آن را در فرانسه به نمایش درخواهد آورد. از فروشنده تا پارلمان اروپا ممنتو فیلمز، پخش کننده ای که در پاریس پایه گذاری شده و سابقه طولانی مدت و موفقی در کار کردن با سینمای ایران دارد؛ حق پخش فیلم قبلی پناهی، تاکسی تهران را هم به دست داشت که توانسته بود بیش از 600 هزار درخواست برای نمایش به دست آورد. به گزارش کافه سینما به نقل از اسکرین دیلی، مدیرعامل ممنتو فیلمز گفت: تاکسی تهران از لحاظ نقد و فروش باکس آفیس موفقیت شگفت انگیزی داشت و تجربه خوبی برای ممنتو بود. ما از این که پخش کننده فیلم تازه جعفر پناهی هستیم، بسیار مسروریم. سه رخ دعوتنامه تازه ای برای سفر است. سروصدا و شلوغی تهران را به سوی دامنه های کوه، ترک می کند. جعفر فیلمی با زیبایی خیره کننده و هیجان خلق کرده که تصویری دقیق و با جزئیات از جامعه ایران نشان می دهد. سه چهره تأثیری فراموش نشدنی برجا می گذارد. برای اکران آن برای تماشاگران فرانسوی، بی صبرانه منتظریم. این کمپانی پخش فیلم فروشنده آقای اصغر فرهادی را نیز برعهده داشته است. خانم هنگامه پناهی قبل تر از این با فیلمسازان دیگری از جمله خانم مرجان ساتراپی همکاری داشته است. ساتراپی و پناهی فیلم خورش آلو با مرغ را ساخته اند. ساتراپی فیلمسازی ایرانی الاصل است که به دلیل تولید پرسپولیس دربین ایرانیان مشهور شد. این فیلم به عقیده بسیاری از کارشناسان، اثری ضدایرانی شناخته می شود. در تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹، مرجان ساتراپی و محسن مخملباف، در نشست رسمی پارلمان اروپا در بروکسل حضور پیدا کرده و ضمن ابراز ادعاهایی با حمایت از اعتراضات پس از انتخابات نسبت به نتایج اعلام شده در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران، از مقام های اروپایی خواستند تا رییس جمهوری وقت را به رسمیت نشناسند و به حکومت ایران فشار وارد کنند.(2) فیلمسازی که آشغال های حقوق بشری می سازد میلاد روشنی پایان از منتقدان سینمایی به بهانه حضور غیرمترقبه فیلم جعفر پناهی در لیست فیلم های بخش اصلی جشنواره کن ۲۰۱۸، یادداشتی در فضای مجازی نوشته است که در زیر می خوانید: جعفر پناهی را در نظر بگیرید. شجاع، سرشار از حسن نیت، یک روشنفکر دلسوز، اما در نهایت کسی که آشغال های حقوق بشری می سازد. کسی که سینما برایش رسانه است. پیامی که در یک مسیر لیز باید به مقصد برسد. کدام مقصد؟ مقصد پیشاپیش مشخص است؛ وجدان قالب ریزی شده عمومی. جایی که ساکنان آن پیشاپیش، پیش از رسیدن پیام، برای پذیرفتن پیام قانع شده اند. جایی که پناهگاه آهنین برای هر آرتیست نایسی است که با قلبی به وسعت اقیانوس، فاضلاب می سازد. این سرنوشت عمومی هر اهل هنری است که من از دردهای جامعه ام می گویم را به سینه اش چسبانده است اما نمی تواند انزال فیلمش را کنترل کند. موضوع مطلقا تشخیص این مساله نیست که این پیام از طرف چه کسی فرستاده می شود، از طرف اپورتونیسمی که از مد روز تغذیه می کند یا از طرف یک هنردوست متعهد. مساله شکست هنری هر فیلمی ا ست که خود را وقف پاسخ های همگانی از پیش موجود می کند؛ فیلمی که می خواهد هنر باشد اما در نهایت ناچار است برای فرار از پیچیدگی های مساله ای که به مبارزه اش رفته است، به یک پیام همه پسند قانع شود. فیلمی که یا خطابه می شود یا دیالوگ و هر دوی اینها سم های عامه پسندند. اما فیلم های بزرگ نه خطابه اند نه دیالوگ، مونولوگند. همانطور که فیلم های رنه با نقاب هیروشیما و ویتنام و داخائو، مونولوگ هایی درباره زمان و فیلم های آنتونیونی با نقاب دردسرهای طبقه متوسط، مونولوگ هایی درباره متافیزیک رابطه اند. مونولوگ هایی که همه هستی خود را از تردیدها، ابهام ها و گسست های خود می گیرند و هیچ جوابی برای حل مسائل ندارند و همه رسالت آنها پیچیده تر و آشفته کردن مسائل است. این دلیل ویژه ای است که چرا فیلم های بزرگ رسانه نیستند، بلکه پارازیتند و درست لحظه ای به موفقیت کامل می رسند که پرلکنت تر، مبهم تر و دست نیافتنی تر باشند. اما فیلمسازی که تنها می خواهد به دردهای جامعه رسیدگی کند، ابتدا باید تکلیف خود را با مساله مبارزه روشن کند. شرط مبارزه، روشنی و شفافیت است. پیام و مقصد معلوم. مبارزه رسانه می خواهد. فیلم آموزشی، کانال ارتباطی، شبکه های هماهنگ کننده و هر چیز دیگری غیر از هنر. این یک مساله عمومی است. فیلمسازی که در مقام یک مصلح اجتماعی، فیلم می سازد، می تواند آدم خوبی باشد، اما قطعا هنرمند نیست. صندلی خالی فیلمساز اپوزیسیون! معین احمدیان نیز در روزنامه فرهیختگان نوشت: آنچه در رسانه های غربی در مورد جعفر پناهی کارگردان، بازنشر و سیعی داشته و او را بعد از التهاب سیاسی سال 88 به عنوان یکی از فیلمسازان اپوزیسیون مشهور کرده است، این است که پناهی بر اساس حکم دادگاه به اتهام اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی به ۶ سال حبس تعزیری و ۲۰ سال محرومیت از فیلمسازی، ۲۰ سال محرومیت از فیلمنامه نویسی، ۲۰ سال محرومیت از سفر به خارج از ایران و ۲۰ سال ممنوعیت از هر نوع مصاحبه با رسانه ها و مطبوعات داخلی و خارجی محکوم شده است. اما در تمام این سال ها، واقع امر و آنچه عملا اجرا می شود به پشت گرمی جنجال رسانه های غربی، شق دیگری یافته است. پناهی پس از محکومیتش، سه فیلم این یک فیلم نیست، پرده و تاکسی تهران را ساخت که اتفاقا در جشنواره های بین المللی حضور داشتند. او امسال هم با فیلم سینمایی سه رخ در بخش اصلی هفتادو یکمین دوره جشنواره فیلم کن حضور دارد. فیلمی که به قول تیری فرمو، دبیر جشنواره کن، قرار است مخاطبان خارجی اش را به گردشی در ایران امروز ببرد. نفع تبلیغاتی ای که پناهی از حکم دادگاهش می برد، این است که فیلمش را با عنوان فیلمساز ممنوع الکار در جشنواره های خارجی نمایش دهد ولی چون ممنوع الخروج است و نمی تواند به این جشنواره ها برود، صندلی اش همیشه خالی باقی می ماند و بعدا جایزه اش نیابتی به دستش خواهد رسید. فیلم تاکسی تهران او، دو سال قبل در جشنواره فیلم برلین حضور یافت و اتفاقا جایزه خرس طلایی را از آن پناهی کرد. جعفر پناهی که ادعا می شود، ممنوع المصاحبه است، در همان روزهای بعد از دریافت جایزه اش، در گفت وگویی با ایلنا گفت: سال هاست که در کشور خودمان صدای پای سیاست را در عرصه هنر به خصوص سینما می شنویم که تلاش در آلوده کردن هنر با سیاست دارد... . آقای ایوبی جدایی هنر از سیاست را به دیگران توصیه می کنند. این توقع ایجاد می شود که چرا خودشان به آن عمل نمی کنند؟ و می گذارند سیاست دیواری طویل تر از دیوار چین و بلندتر از برج میلاد در حوزه هنر سینما ایجاد کند. این ژست جعفر پناهی و اعلام خبر جایزه اش در رسانه های خارجی با واکنش حجت ا... ایوبی، رئیس وقت سازمان سینمایی ایران هم رو به رو شد. ایوبی در نامه ای خطاب به مدیر جشنواره فیلم برلین نوشت: متاسفم از اینکه شما به بهانه فیلم فیلمسازی که به موجب قانون کشورش فعلا نمی تواند فیلم بسازد (گرچه دارد می سازد)، می خواهید همه را سوار تاکسی سوء تفاهم های تازه ای علیه مردم ایران کنید. ایوبی در این نامه نوشته بود: بر خلاف آنچه در برلین گفته شد، سازنده فیلم تاکسی در ایران سوار بر قطار پرشتاب زندگی خویش است و از همه مواهب زندگی آزادانه خود برخوردار است. به قول رئیس سازمان سینمایی سابق، پناهی همچنان از مواهب زندگی آزادانه با همان ژست اپوزیسیونش برخوردار است و جالب اینکه کارگردان محروم از فیلمسازی، در محافل سینمایی حضور دارد و نطق سیاسی می کند. نمونه اش جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران سال قبل که مطابق پیش بینی های قبلی، محمدحسین مهدویان ستاره تازه کارگردانی در سینمای ایران، برای فیلم ماجرای نیمروز جایزه گرفت. جعفر پناهی برای اهدای جایزه او به بالای سن دعوت شد و در حالی که در جامعه سینمایی ایران هیچ شک و شبهه ای درباره کیفیت سینمایی کار مهدویان وجود نداشت، پناهی از جایزه دادن به مهدویان خودداری کرد. گوشه ای در کنار سن ایستاد و بعد از اینکه مهدویان از سن پایین رفت، پشت میکروفن آمد و کنایه هایی بار آنچه آن را سینمای دولتی می خواند کرد. اما پناهی با همین قامت جسوری که از خود تصویر می کند، چیزی فراتر از قالبی ساخته شده برای جشنواره های خارجی نیست؛ درست مثل فیلم های اخیرش خود را وقف پاسخ های عوامانه از پیش تعیین شده به مسائل جامعه ایرانی کرده و از همان قالب عمومی مورد پسند جشنواره های خارجی، فراتر نمی رود. پناهی همچنان با ژست سیاسی ای که از خود برای جشنواره های خارجی نگه داشته، فیلم می سازد، به خارج می فرستد و در اغلب مواقع جایزه می گیرد. به تازگی هم اعلام شده که بنا ست، فیلم جدیدش سه رخ به کمک زنی به نام هنگامه پناهی مدیر پخش Celluloid Dealers و با همکاری شرکت ممنتو که در گذشته، فیلم پیشین پناهی را هم پخش کرده بود، در فرانسه به نمایش درآید. همه چیز بر وفق مراد است و فرمو مدیر جشنواره فیلم کن هم می گوید: ما پناهی را برای حضور در جشنواره فیلم کن دعوت کردیم. همچنین از مقامات فرانسوی هم تقاضا کرده ایم یک دعوت نامه رسمی برای وی صادر کنند و برای مقامات ایرانی بفرستند و امیدواریم پناهی بتواند در جشنواره فیلم کن حاضر شود. اما از حالا می توان پیش بینی کرد که صندلی خالی در جشنواره کن، همچنان خالی بماند. پی نوشت: 1)http://www.vatanemrooz.ir/?nid=2415&pid=13&type=0 2)http://sobhe-no.ir/newspaper/450/11/17888