پايگاه خبری تحليلی جهان نيوز 1 آبان 1396 ساعت 11:43 http://www.jahannews.com/news/559608/اشک-مقدمه-ای-ورودبه-معارف-عاشوراست -------------------------------------------------- حجت‌الاسلام والمسلمین شهاب: عنوان : «اشک»،مقدمه‌ای برای ورودبه معارف عاشوراست -------------------------------------------------- حجت‌الاسلام والمسلمین شهاب با بیان اینکه اشک مقدمه‌ای برای ورود به عرصه‌های معارف عاشوراست، گفت: ما صرفاً به دنبال گریه نیستیم، بلکه گریه بر مصائب اهل بیت(ع) و به ویژه امام حسین(ع) را زمینه‌ای برای ارتقاء و حرکت به سوی معارف ناب اهل بیتی می‌دانیم. متن : به گزارش جهان نیوز، حجت الاسلام والمسلمین سیدعبدالحمید شهاب از سخنرانان و وعاظ کشور با بیان اینکه فرهنگ عزاداری بر سیدالشهدا(ع) نه به امروز ما بستگی دارد، نه روشِ چند روزه گذشتۀ ماست، گفت: پیشینۀ اقامۀ عزای حسین بن علی و بنیانگذاریِ مجلس عزای امام حسین(ع) در دست خدا بوده، خدای متعال جبرئیل را به عنوان نوحهگرِ بر مصیبت حسین(ع) بر انبیاء قرار داد و در روایت داریم که پیامبر(ص) فرمود: تمام انبیاء در سرزمین کربلا قرار گرفتند و در آنجا بر امام حسین(ع) گریستند. وی با تأکید بر ترویج و تثبیت مداومت بر مسأله اشک بر امام حسین(ع) گفت: در روایت داریم که روزی خدا به موسی(ع) فرمود: امت پیامبر آخرالزمان را بر امت انبیاء گذشته برتری داده ام، خدا در این گفت وگو 10 صفت را نام می برد که دهمین آن عاشورا است. حجت الاسلام والمسلمین شهاب خاطرنشان کرد: وقتی موسی(ع) با این کلمه(عاشورا) مواجه شد، اشک از چشمانش جاری شد، به خدا عرضه داشت: علت این اشک چیست؟ این عاشورا چیست؟ خدا ماهیت عاشورا را برای او بیان می کند و می فرماید: البُکاء و التَّباکی عَلی سِبطِ مُحمّدٍ(ص) و المَرثیۀ و العَزاء عَلی مُصیبَۀِ وَلدِ المُصطفی، یا موسی، مامِن عَبدٍ مِن عَبیدی فی ذلِکَ الزَمان، بَکی أوَ تبَاکی وتَعَزَّی عَلی وَلدِ المُصطفی(ص) الّا وَ کانَت لَهُ الجَنَّۀُ؛ گریه کردن و خود را به حالت گریه درآوردن و مرثیه خوانی و عزاداری کردن بر فرزند پیغمبر(ص). ای موسی در این زمان هیچ بنده ای از بندگان من نیست که در مصیبت حسین(ع) فرزند محمد(ص) گریه کند یا خود را به حالت گریه درآورد، مگر اینکه برای او بهشت، ثابت خواهد بود. وی با بیان اینکه اشک در مصائب اهل بیت(ع) به ویژه امام حسین(ع) به رشد و ارتقای ما کمک زیادی می کند، یادآور شد: در واقع اشک مقدمه ای برای ورود ما به عرصه های معارف عاشوراست. ما صرفاً به دنبال این نیستیم که گریه کنیم، بلکه گریه و اشک بر مصائب اهل بیت(ع) و به ویژه امام حسین(ع) را زمینه برای ارتقاء و حرکت به سوی معارف ناب اهل بیتی می دانیم.