يکشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۸ - 8 Dec 2019
 
۰

دیپلماسی زورگویانه علت شکست مذاکرات

چهارشنبه ۵ آذر ۱۳۹۳ ساعت ۰۸:۱۰
کد مطلب: 393215
نویسنده و محقق آمریکایی در تحلیلی درباره مذاکرات وین می‌نویسد: «رویکرد آمریکا در مذاکرات با ایران نشان داد که یک قدرت غالب به توسل به قدرت مبتنی بر زور عادت کرده است».
به گزارش جهان به نقل از فارس، گرپ پورتر در تحلیلی، ادامه توسل آمریکا به سیاست مبتنی بر زور را دلیل عدم توافق نهایی هسته‌ای در وین دانست.

محقق آمریکایی در پایگاه «میدل ایست آی» می‌نویسد: «پس از بیش از یک سال مذاکره بین آمریکا و ایران، دو طرف نتوانستند به توافق نهایی هسته‌ای در تاریخ توافق شده برسند و روی تمدید توافق کردند؛ البته واضح است که عدم توافق نهایی به خاطر کمبود زمان نبود».

پورتر در ادامه نوشت: «برای فهم علت باقی ماندن مذاکرات در بن‌بست، ضروری است که موضعگیری و رویکرد دیپلماسی دولت اوباما در قبال ایران را در چارچوب تاریخ طولانی پشتیبانی و حمایت آمریکا روی "دیپلماسی مبتنی بر زور" بررسی کنیم».

این نویسنده آمریکایی با انتقاد از توسل بیش از پیش واشنگتن به منطق زور و اجبار می‌گوید: «اتکا به دیپلماسی مبتنی بر زور، شدیدا در فرهنگ استراتژیک نهادها و سازمانهای امنیت ملی آمریکا ریشه دوانده است؛ فرهنگی که طی دهه‌ها تسلط اقتصادی و نظامی آمریکا بر سیاست بین‌المللی تحول و تکامل یافته و این موضوعی است که سبب ممانعت از توسل آمریکا به دیپلماسی واقعی و حقیقی شده است».

پورتر با قیاس جرج بوش و باراک اوباما در توسل به سیاست مبتنی بر زور هم این چنین می‌نویسد: «اگرچه دولت اوباما به نظر متعهد به دیپلماسی با ایران بوده، دولتش حتی بیش از سلفش روی دیپلماسی مبتنی بر زور اتکا کرده است».

وی با اشاره به تزویر و دورویی سیاست عملی و علنی اوباما، به ارسال نامه به رهبر معظم انقلاب در سال ۲۰۰۹ اشاره و تاکید می‌کند: «اوباما در می ۲۰۰۹ در حالی نامه به رهبر ایران فرستاده که چند هفته پس از آن دستور طرح ریزی برای حمله سایبری به برنامه هسته‌ای ایران را صادر کرد و از سوی اقدامات خود برای اعمال تحریم‌ها ضد ایران را آغاز کرده بود».

«پورتر» ادامه می‌دهد: «دولت اوباما حتی از "بازنگری سیاست هسته‌ای" آمریکا در سال ۲۰۱۰ به عنوان ابزاری برای اعمال فشار و زور علیه ایران استفاده کرد؛ در این بازنگری پیشنهاد و مطرح شده که ایران یکی از محدود استثناها در سیاست عدم استفاده از سلاحهای اتمی در موقع حمله متعارف علیه آمریکا یا متحدان یا شرکایش بود».

در پایان این مقاله محقق آمریکایی چنین نتیجه‌گیری می‌کند: «مواضع آمریکا در مذاکرات نشان داده که این کشور به توسل به دیپلماسی مبتنی بر اجبار عادت کرده است. عدم پذیرش ایران به ایفای نقش تعریف شده در رابطه بین ابرقدرت و یک کشور کوچکتر، تصورات و مفروضه‌های استراتژیک واشنگتن را به چالش کشیده است. اوباما اگر خواهان توافق (با ایران) است باید در برابر دیپلماسی مبتنی بر زور دستگاه امنیت ملی آمریکا توازن ایجاد کند».
نام شما

آدرس ايميل شما
برای ارتقای فرهنگ نقد و انتقاد و کمک به پیشرفت فرهنگ و اخلاق جامعه، تلاش کنیم به جای توهین و تمسخر دیگران، نظرات و استدلال هایمان را در رد یا قبول مطالب عنوان کنیم.
نظر شما *